«Επί της ουσίας, είναι ακόμα ξύλο», εξηγεί ο Alex Lau, διευθύνων σύμβουλος της InventWood. «Αλλά είναι τόσο ισχυρό, που μπορεί να κάνει τα κτήρια έως και τέσσερις φορές ελαφρύτερα, πιο ανθεκτικά στους σεισμούς και ευκολότερα στην κατασκευή».
Το Superwood φαίνεται και συμπεριφέρεται σαν ξύλο, λέει ο Lau, αλλά είναι πολύ πιο ισχυρό και ανθεκτικό σε κάθε δοκιμή.
Η παραγωγή γίνεται στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Frederick του Μέριλαντ, και αν και η διαδικασία σήμερα διαρκεί ώρες αντί για ημέρες, χρειάζεται χρόνος για μαζική κλίμακα παραγωγής. Αρχικά, η εταιρεία στοχεύει σε εξωτερικές εφαρμογές, όπως επενδύσεις σε κτήρια και δάπεδα, και στη συνέχεια σε εσωτερικά στοιχεία όπως τοίχοι, πατώματα και έπιπλα. Ο Lau αναφέρει ότι το Superwood μπορεί να αντικαταστήσει μεταλλικά εξαρτήματα, όπως βίδες και συνδέσμους, ενώ στο μέλλον θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή ολόκληρων κτηρίων.
Το υλικό έχει δοκιμαστεί με 19 διαφορετικά είδη ξύλου και μπαμπού, αποδεικνύοντας τη δυνατότητα ευρείας εφαρμογής του. Είναι 20 φορές πιο ανθεκτικό από το κοινό ξύλο, 10 φορές πιο ανθεκτικό στα βαθουλώματα, ανθεκτικό σε μύκητες και έντομα, ενώ έχει υψηλότερη αντοχή στη φωτιά από τα περισσότερα φυσικά υλικά. Παρόλο που σήμερα το κόστος του είναι μεγαλύτερο από του απλού ξύλου, η παραγωγή του έχει 90% λιγότερες εκπομπές άνθρακα σε σχέση με τον χάλυβα. «Ο στόχος δεν είναι να είμαστε φθηνότεροι από το ξύλο, αλλά ανταγωνιστικοί με τον χάλυβα», επισημαίνει ο Lau.
Η νέα εποχή του ξύλου και η «πράσινη» αρχιτεκτονική
Η αναγέννηση του ξύλου στις κατασκευές δεν είναι τυχαία. Η σύγχρονη αρχιτεκτονική βιωσιμότητας στρέφεται σε φυσικά, ανανεώσιμα υλικά. Ήδη πόλεις όπως το Μιλγουόκι των ΗΠΑ φιλοξενούν τον ψηλότερο ξύλινο ουρανοξύστη του κόσμου, ύψους 87 μέτρων, και σχεδιάζουν έναν νέο στα 183 μέτρα.
Το σκυρόδεμα, που παραμένει το πιο χρησιμοποιούμενο δομικό υλικό στον κόσμο, ευθύνεται για το 7% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αντίθετα, το ξύλο «αποθηκεύει» CO₂ μέσω της φωτοσύνθεσης, καθιστώντας το φυσική δεξαμενή άνθρακα.
Ο καθηγητής Philip Oldfield του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας επισημαίνει ότι τα ξύλινα προϊόντα «μπορούν να θεωρηθούν μακροχρόνια αποθήκη άνθρακα» και ότι η οικοδόμηση με ξύλο θα μπορούσε να μετατρέψει τις πόλεις σε πραγματικές «αποθήκες άνθρακα». Ωστόσο, τονίζει ότι το βασικό εμπόδιο δεν είναι η δύναμη του ξύλου, αλλά η δυσκινησία της κατασκευαστικής βιομηχανίας. «Η πρόκληση είναι η αλλαγή νοοτροπίας. Χρειάζονται πιλοτικά έργα, εκπαίδευση και σύγχρονα πρότυπα», σημειώνει.
Το Superwood, λέει, μπορεί να επιταχύνει αυτή τη μετάβαση. Ένα υλικό που προσφέρει ανθεκτικότητα, βιωσιμότητα και ελαφρότητα ίσως αποτελέσει το κλειδί για μια νέα εποχή στην πράσινη δόμηση.
Με πληροφορίες από CNN
