Νέα επιστημονική μελέτη φαίνεται πως δίνει μία, κατά τ' άλλα, «πειστική απάντηση» στο ερώτημα γιατί οι Βερμούδες φαίνονται σαν να «επιπλέουν» στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Υπενθυμίζεται πως τα ηφαίστεια, τα οποία δημιούργησαν το νησιωτικό σύμπλεγμα των Βερμούδων, παραμένουν ανενεργά εδώ και εκατομμύρια χρόνια.
Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Geophysical Research Letters, κάτω από τις Βερμούδες κρύβεται μια τεράστια, άγνωστη έως σήμερα γεωλογική δομή: ένα παχύ στρώμα πετρωμάτων, χαμηλότερης πυκνότητας από τα γύρω γεωλογικά στρώματα, το οποίο λειτουργεί σαν «σχεδία» και κρατά το νησιωτικό σύμπλεγμα ψηλά πάνω από τον ωκεανό.
Seismologists have made a fascinating discovery about what lies beneath the Bermuda — a never-before-seen plume of rock that makes the archipelago appear to float in the middle of the ocean, according to a paper published in Geophysical Research Letters. https://t.co/fHUg6FKvUW pic.twitter.com/QPnTPRpFuD
— ABC News (@ABC) December 21, 2025
Βερμούδες: Ένα στρώμα που δεν μοιάζει με κανένα άλλο
Οι σεισμολόγοι χρησιμοποίησαν δεδομένα από ισχυρούς σεισμούς σε όλο τον κόσμο, τα οποία καταγράφηκαν σε σεισμολογικό σταθμό στις Βερμούδες, προκειμένου να «χαρτογραφήσουν» το εσωτερικό της Γης έως και 50 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια. Εκεί εντόπισαν ένα στρώμα πάχους άνω των 20 χιλιομέτρων, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στον ωκεάνιο φλοιό και τον ανώτερο μανδύα.
Το εύρημα θεωρείται μοναδικό: οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν έχει καταγραφεί ξανά τόσο παχύ και ελαφρύ στρώμα πετρωμάτων κάτω από νησιά που βρίσκονται στο κέντρο μιας τεκτονικής πλάκας – και όχι στα όριά της, όπου συνήθως σχηματίζονται ηφαιστειακά τόξα.
Σε αντίθεση με άλλα ηφαιστειακά νησιά, που στηρίζονται σε ενεργά ανοδικά ρεύματα μάγματος, οι Βερμούδες σταμάτησαν να τροφοδοτούνται από ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν από περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια. Κανονικά, αυτό θα οδηγούσε στη σταδιακή καθίζηση του νησιού.
Βερμούδες: Γιατί δεν βυθίστηκαν
Ωστόσο, σύμφωνα με τη μελέτη, την περίοδο της τελευταίας μεγάλης ηφαιστειακής δραστηριότητας, τήγματα από τον μανδύα της Γης «εισχώρησαν» στον φλοιό. Όταν αυτά τα υλικά στερεοποιήθηκαν, δημιούργησαν ένα ελαφρύτερο, παχύ στρώμα που ανύψωσε τον ωκεάνιο πυθμένα κατά περίπου 500 μέτρα. Το αποτέλεσμα ήταν ένα φυσικό «υπόστρωμα πλευστότητας», που εμπόδισε τις Βερμούδες να βυθιστούν.
Η ανακάλυψη αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες κατανοούν τον σχηματισμό και τη μακροχρόνια σταθερότητα νησιών στο εσωτερικό τεκτονικών πλακών. Παράλληλα, προσφέρει νέα στοιχεία για τη δυναμική του γήινου μανδύα και τις αλληλεπιδράσεις του με τον φλοιό, ακόμη και σε περιοχές που θεωρούνταν γεωλογικά «ήσυχες».
Με απλά λόγια, οι Βερμούδες δεν «επιπλέουν» τυχαία: στηρίζονται σε ένα αόρατο, φυσικό γεωλογικό υπόβαθρο που τις κρατά στη θέση τους εδώ και εκατομμύρια χρόνια – ένα μυστικό που μόλις τώρα άρχισε να αποκαλύπτεται.
Με πληροφορίες από ABC News
