Σε πείσμα της γενικής τάσης ανόδου, η Ελλάδα καταγράφει από τα χαμηλότερα ποσοστά γυναικείας συμμετοχής στην πολιτική σκηνή της Ε.Ε., σύμφωνα με τα νεότερα συγκριτικά στοιχεία της Eurostat για το 2024. Την ώρα που το μέσο ποσοστό γυναικών στα εθνικά κοινοβούλια της Ε.Ε. ανέρχεται πλέον στο 33,4%, στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό κινείται αρκετά χαμηλότερα, τοποθετώντας τη χώρα ανάμεσα στις ουραγούς του πίνακα.
Το ποσοστό των γυναικών στη Βουλή των Ελλήνων παραμένει κοντά στο 22%, δηλαδή δέκα ποσοστιαίες μονάδες κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε., που έχει αυξηθεί κατά 5,6 μονάδες σε σχέση με το 2014. Η Ελλάδα δεν ανήκει στις χώρες που παρουσίασαν σημαντική πρόοδο: άλλες χώρες, όπως η Μάλτα (+14,9 μ.μ.), η Λετονία (+13 μ.μ.) και η Γαλλία (+10,3 μ.μ.) πέτυχαν θεαματικές αυξήσεις.
Πρώτες στη λίστα βρίσκονται οι Σκανδιναβικές χώρες: Σουηδία (45,6%), Φινλανδία (45,5%) και Δανία (44,7%) έχουν σχεδόν ισότιμη εκπροσώπηση των δύο φύλων. Αντιθέτως, χώρες όπως η Κύπρος (14,3%), η Ουγγαρία (14,6%) και η Ρουμανία (19,5%) έχουν ακόμη χαμηλότερες επιδόσεις από την Ελλάδα.
Η εικόνα είναι ακόμα πιο προβληματική όσον αφορά την εκτελεστική εξουσία. Παρότι το μέσο ποσοστό γυναικών σε κυβερνητικές θέσεις στην Ε.Ε. ανήλθε το 2024 στο 35,1% (αύξηση 7,4 μονάδων από το 2014), στην Ελλάδα δεν καταγράφεται σημαντική αύξηση, με τα κυβερνητικά χαρτοφυλάκια να παραμένουν κυρίως στα χέρια ανδρών.
Στον αντίποδα, η Φινλανδία διαθέτει τη μεγαλύτερη αναλογία γυναικών σε κυβερνητικές θέσεις (60%), ενώ τουλάχιστον ισότιμη συμμετοχή καταγράφεται σε Βέλγιο (55%), Εσθονία (50%) και Γαλλία (50%). Ακόμα και η Πορτογαλία (+25,7 μ.μ.) και η Λιθουανία (+24,9 μ.μ.) ξεχώρισαν για τις μεταρρυθμίσεις ενίσχυσης της ισότητας στα υπουργικά συμβούλια.
Αντιθέτως, στην Ουγγαρία δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα στην κυβέρνηση, ενώ στην Τσεχία και την Κροατία το ποσοστό γυναικών σε κυβερνητικούς ρόλους αγγίζει μόλις το 5,9% και 10,5% αντίστοιχα.
Παρότι έχουν περάσει δέκα χρόνια από την καθιέρωση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η ισότητα των φύλων στην πολιτική συμμετοχή, η Ελλάδα μοιάζει να έχει παραμείνει σχεδόν στάσιμη.
Η εκπροσώπηση των γυναικών παραμένει συχνά προσχηματική, χωρίς την ουσιαστική μεταφορά εξουσίας ή την ανάληψη κρίσιμων χαρτοφυλακίων. Ενδεικτικό είναι ότι ακόμη και τα κόμματα που περιλαμβάνουν γυναίκες στα ψηφοδέλτιά τους, συχνά τις τοποθετούν σε μη εκλόγιμες θέσεις ή χωρίς ουσιαστική πολιτική παρουσία.
Παρότι η Ελλάδα διαθέτει ισχυρά γυναικεία πρότυπα στην κοινωνία και την επιστήμη, η αντανάκλαση αυτής της δυναμικής στον πολιτικό στίβο παραμένει ασθενής. Οι πολιτικές ποσόστωσης εφαρμόζονται αποσπασματικά, ενώ απουσιάζουν συνεκτικά μέτρα ενίσχυσης της παρουσίας των γυναικών στη Βουλή και την κυβέρνηση.
Όπως επισημαίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ισότητας των Φύλων (EIGE), η παρουσία περισσότερων γυναικών στην πολιτική δεν είναι ζήτημα εκπροσώπησης μόνο, αλλά ποιότητας δημοκρατίας: αποφάσεις που λαμβάνονται από ομοιογενή σώματα έχουν μικρότερη κοινωνική απήχηση, και στερούνται της πολυφωνίας που απαιτούν οι προκλήσεις της εποχής.
