Ζάκυνθος: Ρεκόρ φωλιών από καρέτα- καρέτα, πιθανόν θα βγουν 150.000 χελωνάκια

Ρεκόρ αναπαραγωγικής δραστηριότητας της θαλάσσιας χελώνας καρέτα- καρέτα διαπιστώνεται φέτος στο νησί.

Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου με ανάρτηση στα social media έκανε λόγο για νέο ρεκόρ φωλιών, που ανέρχονται πλέον σε 1.550. Ο Λ. Σούρβες, συντονιστής του φορέα διαχείρισης Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου της Ζακύνθου, εξήγησε πως τα τελευταία πέντε χρόνια παρατηρήθηκε μια αυξητική τάση σε αυτό το ζήτημα.

«Φέτος έχουμε πολύ υψηλό αριθμό φωλιών. Οι χελώνες φέτος βρήκαν μια πιο οικεία κατάσταση, απόδειξη αυτού ότι είδαμε πολύ κοντά στις ακτές, κάτι που είναι χωρίς προηγούμενο», δήλωσε στην ΕΡΤ, αναφερόμενος στις συνθήκες που δημιουργήθηκαν στην περιοχή, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

«Θα έχουμε μάλλον 150.000 χελωνάκια που θα βγουν φέτος», είπε και ανέφερε ότι το φαινόμενο αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το μέρος προστατεύεται εδώ και 20 χρόνια από το εθνικό πάρκο, σε συνδυασμό με τις πιο «ήσυχες» συνθήκες που δημιούργησε η περιορισμένη ανθρώπινη παρουσία.

Εδώ υλικό από τον Σύλλογο Προστασίας για τη Θαλάσσια Χελώνα ΑΡΧΕΛΩΝ:

«Φέτος δεν υπάρχουν ούτε ξαπλώστρες και ομπρέλες, ούτε μουσική ή φώτα- παράγοντες που διαταράσσουν την καρέτα καρέτα- σε καμία από τις έξι κύριες περιοχές ωοτοκίας», εξήγησε από την πλευρά της στην ΕΡΤ η Χαρίκλεια Μινώτου, υπεύθυνη του προγράμματος Ζακύνθου για την προστασία των χελωνών που διαχειρίζεται το WWF Ελλάδος.

Ο ΑΡΧΕΛΩΝ Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας είναι ο φορέας που διεξάγει το πρόγραμμα παρακολούθησης της αναπαραγωγής της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta και στον κόλπο του Λαγανά στη Ζάκυνθο από το 1983.

Οι ερευνητές και εθελοντές του ΑΡΧΕΛΩΝ καταγράφουν και προστατεύουν τις φωλιές Καρέτα στη Ζάκυνθο αλλά και στις υπόλοιπες σημαντικές περιοχές ωοτοκίας της χώρας.

Πρόκειται για το παλαιότερο πρόγραμμα του είδους του στη Μεσόγειο στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το μαρκάρισμα των θαλάσσιων χελωνών στη Ζάκυνθο. Ο ΑΡΧΕΛΩΝ συνεργάζεται με το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο από την ίδρυσή του το 1999, στο οποίο παρέχει τα επιστημονικά δεδομένα που συγκεντρώνει με ίδιους πόρους σε ετήσια βάση.