Ηγέτες που «αναλαμβάνουν δράση» για το κλίμα, μειώνοντας τις πτήσεις ή καταναλώνοντας λιγότερο κρέας, μπορεί να αποτελέσουν τον «κρίσιμο κρίκο» στην προσπάθεια καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Οι ερευνητές βρήκαν ότι οι πολίτες είναι περισσότερο διατεθειμένοι να μειώσουν το προσωπικό τους ανθρακικό αποτύπωμα εάν δουν πολιτικούς ηγέτες να κάνουν το ίδιο, ενώ η έλλειψη παραδειγματικής ηγεσίας από τους πολιτικούς μειώνει τη διάθεση για αλλαγή συμπεριφοράς.
Η μελέτη, που έγινε από ψυχολόγους στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαπίστωσε ότι η ηγεσία μέσω παραδείγματος έχει ισχυρό αντίκτυπο, ενώ όταν οι ηγέτες αποτυγχάνουν να δώσουν το καλό παράδειγμα, ενισχύεται η αίσθηση ότι η κλιματική κρίση δεν είναι επείγουσα. Ενδεικτικά, ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Ρίσι Σούνακ, έκανε 40 πτήσεις με ελικόπτερο και μικρά αεροπλάνα στη χώρα κατά τη διάρκεια της θητείας του, όπως αποκάλυψε έρευνα της εφημερίδας Guardian.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η αλλαγή συμπεριφοράς των πολιτών είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, και ότι περίπου το 60% των απαιτούμενων μειώσεων εκπομπών στο Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να προέλθει από αλλαγή συμπεριφοράς, σύμφωνα με την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή της χώρας.
Αρνητικός παράγοντας η υποκρισία
Η μελέτη δείχνει ότι όταν οι πολιτικοί δεν δίνουν το καλό παράδειγμα, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει πραγματική κρίση. Ο δρ Στιβ Γουέστλεϊκ, από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, που ηγήθηκε της έρευνας, δήλωσε ότι η αλλαγή συμπεριφοράς αποτελεί τον «χαμένο κρίκο», καθώς η κλιματική αλλαγή αντιμετωπίζεται κυρίως με τεχνοκρατικό και συστημικό τρόπο. Σημείωσε επίσης ότι η προσωπική δράση των ηγετών μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του ατόμου και του συστήματος και να κάνει το θέμα πιο προσβάσιμο στην καθημερινότητα των πολιτών.
Στη δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Energy Research & Social Science, βρέθηκε ότι ακόμα και οι βουλευτές που στηρίζουν την κλιματική δράση αποφεύγουν να δημοσιοποιούν τις προσωπικές τους «πράσινες» πρωτοβουλίες, φοβούμενοι κριτική ως υπερβολικοί ή υποκριτές.
Η μελέτη κατέδειξε ότι οι ηγέτες που ηγούνται μέσω παραδείγματος θεωρούνται πιο ικανοί, αποτελεσματικοί και φροντιστικοί. Παρόμοιο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε και όταν οι μελετητές εστίασαν σε διασημότητες αντί πολιτικών ηγετών. Η δρ Μάγια Σίνγκερ Χομπ, από το Institute for Public Policy Research, δήλωσε ότι η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η υποκρισία είναι σημαντικός παράγοντας για την αντίσταση των πολιτών στην αλλαγή συμπεριφοράς.
Τέλος, η μελέτη υποστηρίζει ότι οι φόβοι των πολιτικών να εμφανιστούν ως «υπερβολικά ενάρετοι» μπορεί να είναι αδικαιολόγητοι, και ότι η ανάληψη προσωπικής δράσης θα μπορούσε να αυξήσει την υποστήριξη του κοινού για τις «πράσινες» πολιτικές.
Με πληροφορίες από Guardian
