Νέα τροπή παίρνει η μάχη ενάντια στην κλιματική κρίση. Τα τροπικά δάση της Αυστραλίας, που για δεκαετίες θεωρούνταν πολύτιμοι σύμμαχοι στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα, φαίνεται πως αλλάζουν ρόλο – και μάλιστα προς το χειρότερο.
Για πρώτη φορά παγκοσμίως, σύμφωνα με νέα μελέτη που αφορά την κλιματική κρίση, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, τα δέντρα αυτών των τροπικών δασών της Αυστραλίας μετατράπηκαν από αποθήκη άνθρακα σε πηγή εκπομπών, εξαιτίας των ολοένα και πιο ακραίων θερμοκρασιών και της ξηρασίας.
Η μετάβαση αυτή δεν συνέβη ξαφνικά. Όπως δείχνουν τα στοιχεία, το φαινόμενο ξεκίνησε πριν από περίπου 25 χρόνια, όταν οι κορμοί και τα κλαδιά των δέντρων άρχισαν να εκπέμπουν περισσότερο διοξείδιο απ’ ό,τι απορροφούν, λόγω της αύξησης των θανάτων και της μειωμένης νέας ανάπτυξης.
Η έρευνα, αποτέλεσμα σχεδόν πέντε δεκαετιών παρακολούθησης περισσότερων από 11.000 δέντρων σε 20 τροπικές τοποθεσίες του Κουίνσλαντ, αποκαλύπτει μια επικίνδυνη τάση που μπορεί να αλλάξει την κατανόηση μας για τον παγκόσμιο κύκλο άνθρακα. Οι επιστήμονες εξηγούν ότι η αλλαγή παρατηρείται στα υπέργεια τμήματα των δέντρων – κορμούς και κλαδιά – ενώ τα ριζικά συστήματα φαίνεται να συνεχίζουν να λειτουργούν ως αποθήκες άνθρακα. Ωστόσο, η συνολική ισορροπία έχει πλέον «γείρει» προς τη ρύπανση.
Τι σημαίνει αυτό για τον πλανήτη
Η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Χάνα Κάρλ, από το Πανεπιστήμιο Western Sydney, τόνισε ότι η Αυστραλία αποτελεί «παράθυρο στο μέλλον» για το τι θα μπορούσε να συμβεί και σε άλλα τροπικά δάση του κόσμου. Οι αυστραλιανές ζούγκλες βρίσκονται ήδη σε πιο θερμό και ξηρό μικροκλίμα, γεγονός που ίσως προαναγγέλλει το μέλλον του Αμαζονίου και των δασών της νοτιοανατολικής Ασίας.
Ο καθηγητής Ντέιβιντ Κάρολι από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης χαρακτήρισε την ανακάλυψη «καμπανάκι κινδύνου». Αν παρόμοια φαινόμενα εμφανιστούν σε άλλα οικοσυστήματα, οι σημερινοί κλιματικοί υπολογισμοί ίσως υποτιμούν τη μελλοντική υπερθέρμανση του πλανήτη, με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια πολιτική μείωσης εκπομπών.
Ακόμα κι αν τα δάση συνεχίζουν να απορροφούν CO₂, η ικανότητά τους να δεσμεύουν επιπλέον ποσότητες έχει μειωθεί σημαντικά. Αυτό σημαίνει ότι οι στόχοι απανθρακοποίησης θα είναι πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθούν, εκτός αν επιταχυνθεί δραστικά η μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα.
Η μελέτη βασίστηκε σε ένα σπάνιο σύνολο δεδομένων που ξεκινά από το 1971, επιτρέποντας στους επιστήμονες να παρακολουθούν μακροπρόθεσμες τάσεις. Ο δρ Ραφαέλ Τρουβέ από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, υπογράμμισε ότι τα στοιχεία αυτά δείχνουν πως η πραγματικότητα των δασικών οικοσυστημάτων δεν συμβαδίζει πάντα με τη θεωρία: ενώ περιμέναμε αύξηση της απορρόφησης λόγω υψηλότερων συγκεντρώσεων CO₂, παρατηρείται το αντίθετο.
Με πληροφορίες από Guardian
