Το National Geographic δημοσίευσε τη φωτογραφία ενός χρυσόχρωμου λανγκούρ, σπάνιου είδους μαϊμούς, που δύσκολα συναντάται.
Το στιγμιότυπο που εξασφάλισε ο Joel Sartore για το πρακτορείο, επαναφέρει το ενδιαφέρον για πλάσματα όπως ο χρυσός λανγκούρ του Γκι, που καταφέρνουν να αποφεύγουν τον άνθρωπο, με αποτέλεσμα να γνωρίζουμε ελάχιστα για τη φύση τους.
«Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον απειλούμενο χρυσό λανγκούρ του Γκι (Gee’s golden langur), ένα εξαιρετικά σπάνιο και ιδιαίτερα "μυστικοπαθές" ζώο. Σε αντίθεση με άλλα είδη λανγκούρ που δεν δείχνουν φόβο απέναντι στους ανθρώπους, αυτό το πρωτεύον καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να αποφεύγει την ανθρώπινη παρουσία, γεγονός που το καθιστά εξαιρετικά δύσκολο να παρατηρηθεί στο φυσικό του περιβάλλον, σύμφωνα με τους ερευνητές», γράφει η λεζάντα της δημοσίευσης.
«Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι, όπως και άλλα είδη πιθήκων της υποοικογένειας Colobinae, ο χρυσός λανγκούρ διαθέτει στομάχι προσαρμοσμένο στη διάσπαση της δύσπεπτης κυτταρίνης, κάτι που αντανακλά τη διατροφή του, η οποία περιλαμβάνει φυλλοφόρους οφθαλμούς, φρούτα, άνθη, σπόρους και κλαδιά. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο @assamstatezoo, στο Γκουβαχάτι της Ινδίας», προσθέτει.
Ο Χρυσόχρωμος Λανγκούρ και όσα ξέρουμε για το είδος του
Ο Χρυσόχρωμος Λανγκούρ (Gee's golden langur, Trachypithecus geei) είναι ένα σπάνιο παλαιόκοσμο πιθηκόμορφο πρωτεύον, ενδημικό σε μικρή περιοχή της Ασσάμ, στην Ινδία, και στα βουνά του Μπουτάν, γνωστό για το χρυσαφένιο τρίχωμά του και σύμφωνα με δημοσιεύματα - είδος ιερό για τους κατοίκους των Ιμαλαΐων που απειλείται με εξαφάνιση.
Ο χρυσός λανγκούρ του Γκι (Gee’s golden langur) είναι ένα από τα πιο σπάνια απειλούμενα πρωτεύοντα θηλαστικά στον κόσμο, με εξαιρετικά περιορισμένη γεωγραφική κατανομή. Ζει αποκλειστικά σε απομονωμένες δασικές περιοχές στα σύνορα της βορειοανατολικής Ινδίας και του Μπουτάν, κυρίως στην πολιτεία Άσαμ. Επιστημονικές πηγές και διεθνείς οργανισμοί διατήρησης, όπως η IUCN, τον κατατάσσουν στα απειλούμενα είδη, καθώς ο πληθυσμός του μειώνεται διαρκώς λόγω της αποψίλωσης των δασών, της κατακερματισμένης βιοποικιλότητας και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Περιγράφεται συχνά ως «ιδιαίτερα μυστικοπαθές ζώο», επειδή σε αντίθεση με άλλα είδη λανγκούρ αποφεύγει συστηματικά την ανθρώπινη παρουσία, γεγονός που καθιστά τη μελέτη του στο φυσικό περιβάλλον εξαιρετικά δύσκολη.
Το χαρακτηριστικό χρυσαφένιο τρίχωμά του, που του χάρισε και το όνομά του, τον καθιστά μοναδικό ανάμεσα στα πρωτεύοντα της Ασίας, αλλά ταυτόχρονα και ιδιαίτερα ευάλωτο, καθώς η απώλεια ενδιαιτημάτων μειώνει δραστικά τις πιθανότητες επιβίωσής του. Τα τελευταία χρόνια, διεθνείς οργανισμοί, ζωολογικά πάρκα και φωτογραφικά πρότζεκτ διατήρησης, όπως το Photo Ark, προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για την ανάγκη προστασίας του είδους πριν αυτό χαθεί οριστικά από την άγρια φύση.
