Τις «εμπειρίες» του από τις φραουλοφυτείες της Μανωλάδας μεταφέρει ένας Έλληνας που δούλεψε για ένα διάστημα στις καλλιέργειες. «Μόνο που δεν τους μαστιγώνουν» λέει ο Κ.Κ. που εργάστηκε εκεί για ένα μήνα και εκδιώχτηκε, καθώς, όπως σημειώνει, «βασική επιδίωξη των ιδιοκτητών είναι να έχουν ξένους, κυρίως από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν και ει δυνατόν χωρίς χαρτιά, προκειμένου να εκβιάζονται πιο εύκολα και φυσικά για να μην τους παρέχουν, όλα όσα δικαιούνται από το νόμο».

 

 Όπως λέει στην εφημερίδα, το μεροκάματο ήταν 22 ευρώ την ημέρα και από αυτά τους κρατούσαν 100 ευρώ το μήνα για τη στέγη που τους παρείχαν, δηλαδή τα θερμοκήπια σχήματος τολ, στα οποία κάποιοι ζουν μαζί με τις οικογένειες τους.

 

«Ο εκφοβισμός και ο εκβιασμός που τους ασκούν είναι τεράστιος. Κάθε δύο λεπτά στην κυριολεξία-αυτός είναι ο πραγματικός χρόνος- ένας ή όλοι μαζί οι επιστάτες μπαίνουν μέσα στο χώρο και χωρίς λόγο, τους βρίζουν και τους φωνάζουν άγρια….ειλικρινά μερικές φορές δεν υπάρχουν λέξεις για να το περιγράψει κάποιος. Τους φοβίζουν επίσης ότι θα τους διώξουν χωρίς πληρωμή, ενώ η καταγγελία στην αστυνομία είναι η μόνιμη απειλή. Δουλεύουν χωρίς να σταματούν λεπτό σε θερμοκρασίες που το καλοκαίρι ξεπερνούν τους 50 βαθμούς…Ακούγεται τρομερό αλλά δεν τους παρέχουν ούτε πόσιμο νερό. Τους επιτρέπουν να πιούνε μόνο από τις γεωτρήσεις, νερό ακατάλληλο, γεμάτο φυτοφάρμακα.»

 

Ο Κ.Κ. τονίζει επίσης ότι αυτές οι συνθήκες είναι καθεστώς στι;ς περισσότερες ιδιοκτησίες φράουλας στην περιοχή. «Όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει στα φραουλοχώραφα. Απλώς περισσεύει η υποκρισία», λέει ο  στην Ελευθεροτυπία ο Κ.Κ.