Ένας αυξανόμενος αριθμός παιδιών αυτοτραυματίζεται και πραγματοποιεί απόπειρες αυτοκτονίας στη Μόρια, προειδοποιούν ψυχολόγοι που εργάζονται στον καταυλισμό. 

 

Όπως μεταδίδει το BBC σχεδόν 18.000 άνθρωποι ζουν στη Μόρια σε μία δομή που φτιάχτηκε για να φιλοξενεί μόνο 2.000 άτομα. Το βρετανικό δίκτυο αναφέρεται παράλληλα στην αύξηση των ροών στα νησιά του Αιγαίου το τελευταίο χρονικό διάστημα, όπου πολλοί πρόσφυγες καταφεύγουν με τις οικογένειές τους για να απομακρυνθούν από τις εστίες πολέμου. 

 

Κατά τους τελευταίους τρεις μήνες η παιδοψυχολόγος Άντζελα Μονταρέλι, που εργάζεται στη Μόρια και μίλησε στο BBC κλήθηκε να αντιμετωπίσει είκοσι περιστατικά αυτοτραυματισμού και δύο απόπειρες αυτοκτονίας. «Παιδιά ηλικίας επτά ή οκτώ ετών λένε ότι θέλουν να πεθάνουν. Ήταν κάτι που ποτέ δεν περίμενα ότι θα ακούσω», αναφέρει χαρακτηριστικά. 

 

Για ώρες στις ουρές για φαγητό και τουαλέτα

 

Τον Νοέμβριο, το BBC είχε κάνει ρεπορτάζ για τους προσφυγικούς καταυλισμούς των ελληνικών νησιών , σχολιάζοντας πως οι άνθρωποι εκεί ζουν στο χείλος της καταστροφής. Τότε, η Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Dunja Mijatovic, έκανε λόγο για «εκρηκτική κατάσταση» στα νησιά του Αιγαίου.

 

«Η κατάσταση των μεταναστών και των προσφύγων στα ελληνικά νησιά έχει χειροτερέψει δραματικά κατά τη διάρκεια του τελευταίου δωδεκαμήνου. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται και οι αιτούντες άσυλο», έλεγε η ίδια. Άνθρωποι στήνονται για ώρες σε ουρές για να πάρουν φαγητό ή να πάνε τουαλέτα - όταν κάποια τουαλέτα είναι διαθέσιμη.

 

Στη Σάμο, οικογένειες σπρώχνουν βράχους για να κάνουν χώρο στις πλαγιές. «Αυτό δεν έχει πια καμία σχέση με υποδοχή προσφύγων. Είναι μάχη για επιβίωση» λέει τώρα η Ευρωπαία Επίτροπος. Πριν λίγες εβδομάδες μία γυναίκα σκοτώθηκε στην φωτιά που ξέσπασε στα κοντέινερς και η Mijatovich εκφράζονει τον φόβο πως αν δεν βελτιωθεί άμεσα η κατάσταση, υπάρχει κίνδυνος περισσότερα τραγικά περιστατικά.

 

Τον Οκτώβριο, με εκτενές δημοσίευμά του, ο Guardian έφερε στο φως κρούσμα του «συνδρόμου της παραίτησης» στον καταυλισμό της Μόριας παρουσιάζοντας την ιστορία της Αΐσα μίας εννιάχρονης που επί δύο εβδομάδες δεν είχε ανοίξει τα μάτια της, δεν είχε μιλήσει και δεν είχε περπατήσει.