Ο παγκόσμιας φήμης Ολλανδός μαέστρος Μπέρναρντ Χάιτινκ πέθανε σήμερα στο σπίτι του στο Λονδίνο, σε ηλικία 92 χρόνων.
Σε μια ζηλευτή καριέρα 65 χρόνων, είχε διευθύνει τις πιο φημισμένες ορχήστρες σε Λονδίνο, Άμστερνταμ Σικάγο, Δρέσδη.
Γεννημένος στο Άμστερνταμ το 1929, ο Χάιτινκ κέρδισε πλήθος βραβείων και ήταν κομβική μορφή στη κλασική μουσική σκηνή της Γηραιάς Αλβιώνας.
Ακόμη και οι τελευταίοι μήνες του στο πόντιουμ της διεύθυνσης με τη Συμφωνική του Λονδίνου, είχαν χαρακτηριστεί ως «μαγευτικοί».
Ήταν στην Ολλανδία όπου ο Χάιτινκ διαμόρφωσε τη φήμη του ως διευθυντή ορχήστρας, ξεκινώντας τη μουσική καριέρα του ως βιολονίστας.
Ο Χάιτινκ είχε κάνει πάνω από 450 ηχογραφήσεις σε τις διασημότερες δισκογραφικές και έδωσε παραστάσεις με σχεδόν όλες τις μεγάλες ορχήστρες του κόσμου. Το ορχηστρικό δόγμα του συνοψιζόταν στο να καθοδηγεί τους μουσικούς του χωρίς να τους πνίγει.
«Όταν πιάνει την μπαγκέτα, είναι σαν να ανάβεις το ηλεκτρικό. Όταν τελειώνει, γίνεται ξανά ο εαυτός του» είχε αναφέρει κάποτε για εκείνον η σύζυγός του, Πατρίσια.
Μεταξύ άλλων, είχε διατελέσει αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λονδίνου από το 1967 έως το 1979. Εργάστηκε ως μουσικός διευθυντής στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου που, όπως έχει αναφέρει, κατά τη θητεία του εκεί, από το 1987 έως το 2002, ήταν γνωστός για τις ερμηνείες τού Βάγκνερ.
Διηύθυνε 111 κονσέρτα με τη φημισμένη Φιλαρμονική της Βιέννης. Το πρώτο του κονσέρτο στο Royal Albert Hall δόθηκε με την 65λεπτη Έβδομη συμφωνία του Bruckner το 1966 και 53 χρόνια μετά παρουσίασε την ίδια συμφωνία εκεί για τελευταία φορά.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Βασιλικής Όπερας, Άλεξ Μπιρντ μίλησε για έναν «πραγματικό τζέντλμαν» του οποίου «η ήσυχη αυθεντία και ο βαθύς σεβασμός για τους συναδέλφους καλλιτέχνες ενέπνευσε και συγκίνησε πέρα από τις λέξεις».
Σχολιάζοντας το κονσέρτο με τη Συμφωνία Νο.8 του Bruckner από τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης το 2011, ο κριτικός Στιβ Σμιθ είχε γράψει στh New York Times: «Κάποιοι μαέστροι επιδιώκουν τον μυστικισμό στα έργα του Bruckner. Ο κ. Χάιτινκ, με αλάνθαστη αίσθηση του σχήματος, της μετάβασης και της ροής, αφήνει τη μουσική να μιλήσει μόνη της, με αποτελέσματα που προσεγγίζουν το υπερφυσικό».
Η φήμη του μετριόφρονα τον συνόδευε σε ολόκληρη την καριέρα του. Το 1967, το Time τον περιέγραψε ως ένα «κοντούλη, ήσυχο άνθρωπο που του αρέσει να κάνει μεγάλες βόλτες στα δάση για να παρατηρεί τα πουλιά» σημειώνοντας πως «σε ένα επάγγελμα όπου η επιτήδευση και η υπεροψία είναι συχνά σφραγίδες ταλέντου, ο ντροπαλός Χάιτινκ είναι η εξαίρεση».
Στο ίδιο μήκος κύματος είχαν διερωτηθεί και οι Τάιμς της Νέας Υόρκης σε άρθρο τους το 1967 με τον τίτλο «Γιατί ο Μπέρναρντ Χάιτινκ δεν φέρεται σαν Σούπερσταρ;»
Με πληροφορίες από BBC/Guardian/New York Times
