Μπορεί η Κοκό Σανέλ να απελευθέρωσε τις γυναίκες από τον κορσέ χαρίζοντάς τους απίστευτη ελευθερία, ωστόσο η μόδα δεν έπαψε ποτέ να τον επαναφέρει στο προσκήνιο με όλους τους τρόπους, ερωτικούς και επαναστατικούς: από τον Χορστ μέχρι τη Μαντόνα, όλοι χρησιμοποίησαν τη «δύναμη του κορσέ» με προεξάρχουσα φυσικά τη Βίβιαν Γουέστγουντ που προσέγγισε αυτό το κάποτε κρυφό γυναικείο αξεσουάρ με τον πιο ανατρεπτικό τρόπο, φορώντας τον πάνω από τα ρούχα σαν εξωτερικό ένδυμα.
Η έκθεση «Vivienne Westwood Corsets» που θα είναι ανοιχτή από τις 8 έως τις 21 Μαΐου στην εμβληματική μπουτίκ του οίκου στην οδό Conduit 44, στο Λονδίνο, εξετάζει όχι μόνο την ανατρεπτική θεώρηση της Γουέστγουντ, αλλά απεικονίζει και τους εγγενείς δεσμούς του κορσέ ως ιστορικής ενδυμασίας, με τον πολιτισμό και τις καλές τέχνες – που συνεχίζουν να χρησιμεύουν ως σταθερή πηγή έμπνευσης για τις συλλογές της Βίβιαν Γουέστγουντ μέχρι σήμερα.
Αυτή η ειδική έκθεση παρουσιάζει μια επιμελημένη αναδρομή μέσα από το εμβληματικό αρχείο κορσέδων της μάρκας και κομβικές εμφανίσεις στις πασαρέλες. Κάθε κομμάτι καταδεικνύει την εφευρετικότητα της Γουέστγουντ στον σχεδιασμό κορσέ και τις πιο πρόσφατες προσεγγίσει αυτού του ιστορικού ενδύματος από τον Andreas Kronthaler, που έχουν επηρεάσει τις τρέχουσες συλλογές του οίκου.
Οι ειδικοί της μόδας πιστώνουν στη Γουέστγουντ ότι ανακάλυψε ξανά το ιστορικό εσώρουχο, μετατρέποντάς το σε ένα μοντέρνο εξωτερικό ένδυμα που εξακολουθεί να είναι δημοφιλές σήμερα.
Για τον εορτασμό της ειδικής έκθεσης, δημιουργήθηκε μια συλλογή κοσμημάτων περιορισμένης έκδοσης στην οποία συμπεριλαμβάνεται ένα χρυσό γούρι στο πρότυπο του κορσέ, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην περιβόητη συλλογή Harris Tweed της σχεδιάστριας για το φθινόπωρο/χειμώνα του 1987.
Αυτή η επίδειξη σηματοδότησε την πρώτη φορά που η Γουέστγουντ αποκάλυψε έναν κορσέ εμπνευσμένο από τον 18ο αιώνα, με στυλ πανωφοριού, με το όνομα «Stature of Liberty», και αργότερα τον κορσέ «Portrait». Το κομμάτι έγινε η υπογραφή του οίκου για τη Γουέστγουντ και εξακολουθεί να είναι ένα διαρκές σύμβολο σήμερα.
Το 1828 η λέξη κορσές μπήκε σε γενική χρήση στην αγγλική γλώσσα. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε στο περιοδικό The Ladies Magazine για να περιγράψει ένα «καπιτονέ γιλέκο» που οι Γάλλοι ονόμαζαν κορσέ και κρατούσε το σώμα σε ένα επιθυμητό σχήμα. Ήταν για πολλά χρόνια αναπόσπαστο μέρος της γυναικείας γκαρνταρόμπας.
Η πιο κοινή και γνωστή χρήση των κορσέδων είναι να αδυνατίζουν το σώμα και να το κάνουν να ταιριάζει σε μια μοντέρνα σιλουέτα με λεπτή μέση. Ωστόσο, σε ορισμένες περιόδους, οι κορσέδες της εποχής Tudor, για παράδειγμα, έχουν φορεθεί για να επιτευχθεί ένα σωληνωτό σχήμα σώματος, ίσιο προς τα πάνω και προς τα κάτω, το οποίο περιλάμβανε την ελαχιστοποίηση του μπούστου. Οι πρώτοι κορσέδες ήταν βασανιστικοί για το δέρμα και το σώμα, καθώς ήταν σφιχτά δεμένοι επάνω τους.
Το 1910 ο γιατρός Robert Latou Dickinson δημοσίευσε το «Toleration of the corset: Prescribing where one does not proscribe», στο οποίο διερεύνησε τις ιατρικές επιπτώσεις των κορσέδων, συμπεριλαμβανομένης της μετατόπισης και της παραμόρφωσης των εσωτερικών οργάνων. Διαπίστωσε ότι, ενώ ορισμένες γυναίκες μπορούσαν να φορούν αυτά τα ρούχα χωρίς εμφανή βλάβη, η συντριπτική πλειοψηφία υπέστη μόνιμες παραμορφώσεις και βλάβες στην υγεία τους. Ο κορσές εγκαταλείφθηκε κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, εν μέρει για να εξοικονομηθούν υλικά για την πολεμική προσπάθεια, σίδερα και μπανέλες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, υπήρξε μια σύντομη αναβίωση του κορσέ που μερικές φορές αποκαλείται «waspie». Αυτό χρησιμοποιήθηκε για να δώσει τη φιγούρα της κλεψύδρας, όπως υπαγορεύει το «New Look» του Christian Dior. Η αναβίωση του κορσέ τελείωσε όταν το New Look έδωσε τη θέση του σε μια λιγότερο δραματική σιλουέτα.
Το 1968, στη φεμινιστική διαμαρτυρία για τη Μις Αμερική, οι διαδηλωτές πέταξαν συμβολικά μια σειρά από γυναικεία προϊόντα σε έναν «κάδο απορριμμάτων ελευθερίας». Περιλάμβαναν κορσέδες, που ήταν μεταξύ των αντικειμένων που οι διαδηλωτές ονόμασαν «όργανα γυναικείων βασανιστηρίων», και εξαρτήματα που θεωρούσαν ότι επιβάλλουν τη θηλυκότητα.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο κορσές γνώρισε περιοδικές αναβιώσεις, οι οποίες συνήθως προέρχονται από την υψηλή ραπτική και περιστασιακά έχουν περάσει στην επικρατούσα μόδα. Η χρήση κορσέδων από τη σχεδιάστρια μόδας Βίβιαν Γουέστγουντ συνέβαλε στην τάση του μπούστου που διήρκεσε από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μέχρι όλη τη δεκαετία του 1990.
Η πιο δυνατή από τις αναβιώσεις εμφανίστηκε στις συλλογές μόδας του φθινοπώρου του 2001 και συνέπεσε με την κυκλοφορία της ταινίας Moulin Rouge!, στην οποία τα κοστούμια παρουσίαζαν πολλούς κορσέδες ως χαρακτηριστικό της εποχής.
Ένα άλλο κίνημα της μόδας, το οποίο έχει ανανεώσει το ενδιαφέρον για τον κορσέ, είναι η κουλτούρα steampunk που χρησιμοποιεί τα σχήματα της ύστερης βικτωριανής μόδας με νέους τρόπους.
