Οι αθώες εποχές του Γιώργου Γούση

Οι αθώες εποχές του Γιώργου Γούση Facebook Twitter
0
Τελευταία, διάφοροι Έλληνες κομίστες, όπως ο Λώλος και ο Κυριαζής, προσπαθούν να κάνουν καριέρα στην Αμερική. Εσένα σ' ενδιαφέρει κάτι τέτοιο;

Δεν θα μπορούσε να μη μ' ενδιαφέρει, διότι, μιλώντας για Αμερική ή για Γαλλία, αυτομάτως μιλάς για την παγκόσμια αγορά, εξαιρώντας, βέβαια, την ασιατική μεριά, που έχουν δική τους παραγωγή και δεν ξέρω αν ασχολούνται με τον υπόλοιπο κόσμο. Πρόσφατα, επισκέφτηκα το Φεστιβάλ Κόμικ της Νέας Υόρκης για να δείξω την δουλειά μου και μπορώ να πω πως τα σχόλια ήταν πολύ θετικά. Ελπίζω οι επαφές που έκανα να αποδώσουν. Αυτό που θέλω να κάνω είναι να φτιάχνω τις ιστορίες μου εδώ και να εκδίδονται σε όσο περισσότερες χώρες γίνεται κι ο δρόμος γι' αυτό είναι οι μεγάλοι εκδότες του εξωτερικού.

Το Logicomix ήταν σταθμός για το ελληνικό graphic novel;

Είναι ακόμα. Αν εξαιρέσεις την καλλιτεχνική του αξία, που είναι θέμα του κάθε αναγνώστη να την κρίνει, απλά και μόνο ως ιστορικό γεγονός πιστεύω πως άλλαξε τα πράγματα σε αυτό που ονομάζουμε «graphic novel», και μιλάω κυρίως για το off the camera μέρος του, που είναι οι εκδότες και οι συγγραφείς βιβλίων, σεναρίων. Ξαφνικά, ανακάλυψαν ένα νέο είδος που είτε δεν είχαν ξαναδεί, είτε το ήξεραν, αλλά δεν φαντάζονταν τη δυναμική του, ακόμα και την εμπορικότητά του. Από το Logicomix και μετά έχω δεχτεί δυο - τρεις προτάσεις για graphic novel από εκδότες κι αυτό είναι σχεδόν επαναστατικό. Βέβαια, ακόμα είμαστε πολύ πίσω και σφιγμένοι, αλλά είναι μια αρχή. Οι Έλληνες εκδότες ανακάλυψαν τον τροχό και προσπαθούν να δουν πώς θα τον χρησιμοποιήσουν. Ελπίζω αυτό να βγει σε καλό και να μην το καταπνίξει η «κρίση» - αν και δύσκολο.

Τι ιστορίες σε συναρπάζουν σε ένα κόμικ;

Αυτές που μοιάζουν σαν να μην τις έχω ξαναδιαβάσει ποτέ. Αυτές που θα τις ξαναδιαβάζω πολλές φορές ακόμα στο μέλλον, που θα τις διηγηθώ σε άλλους και θα ήθελα να είχα κάνει εγώ.

Προτιμάς να γράφεις ή να σχεδιάζεις;

Είναι δυο εντελώς διαφορετικές διαδικασίες που απολαμβάνω σπάνια, γιατί είναι κουραστικές και αγχωτικές. Όταν κάνω κάτι από τα δυο μού κολλάει στο μυαλό και το σκέφτομαι όλη μέρα, γίνεται το ένα και μοναδικό μου πρόβλημα. Αλλά, όταν τελειώσω, τότε μ' αρέσει πάρα πολύ, σαν ανάμνηση. Αυτή την ανάμνηση προτιμώ, γι' αυτό και συνεχίζω.

Αγαπημένα κόμικς που διάβασες τον τελεταίο καιρό;

Τα πάντα από Jason και Chris Ware. Asterios Polyp του Mazzucchelli, Pinocchio του Winshluss, La Débauche του Τardi / Pennac, Ποτέ δεν σε συμπάθησα του Chester Brown (από Inkpress/Κορμοράνος στα ελληνικά).

Τι θα περιλαμβάνει η έκδοση που ετοιμάζεις;

Έπρεπε κάποια στιγμή να βγάλω ένα άλμπουμ με όλες τις σύντομες ιστορίες που έχω κάνει τα τέσσερα χρόνια που κάνω κόμικ για να κλείσω αυτό το κεφάλαιο προς το παρόν και να ασχοληθώ με κάτι μεγαλύτερο. Έχει τίτλο Αθώες Εποχές και θα υπάρχει μέσα η πρώτη ιστορία που δημοσίευσα ποτέ αλλά και η πιο φρέσκια, ειδικά φτιαγμένη γι' αυτή την έκδοση. Οι ιστορίες θα είναι τοποθετημένες σε χρονολογική σειρά, από την παλαιότερη στην νεότερη. Αυτό έγινε σκόπιμα για να φαίνεται και η εξέλιξη από ιστορία σε ιστορία, καθώς πρόκειται για τα πρώτα μου βήματα και το «ψάξιμο» σε όλους τους τομείς είναι κυρίαρχο στοιχείο. Χρόνο, μεράκι και χρήμα σε αυτό το εγχείρημα έδωσαν οι εκδόσεις ΚΨΜ που εκπλήρωσαν όλες τις εκδοτικές μου επιθυμίες χωρίς αντιρρήσεις.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η Σύλβια Πλαθ έλεγε την αλήθεια της, και τη διεκδικούσε

Το Πίσω Ράφι / Η Σύλβια Πλαθ μετέτρεψε το προσωπικό της τραύμα σε ποιητικό υλικό

Στην αποκατεστημένη έκδοση της εμβληματικής συλλογής «Άριελ» η Αμερικανίδα ποιήτρια μιλά για θέματα όπως ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή, η γυναικεία ταυτότητα, η μητρότητα, η πατρική εξουσία, η οργή, η ερωτική προδοσία, κι όλα αυτά σε μια γλώσσα που βγάζει σπίθες, κοφτή, πυκνή, επιθετική, με βίαιες εικόνες και απροσδόκητες μεταφορές.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Μαγειρεύοντας για τους δικτάτορες

Βιβλίο / Τι τρώνε οι δικτάτορες; Ένα βιβλίο γράφει την ιστορία της όρεξής τους

Ταξιδεύοντας σε τέσσερις ηπείρους για τέσσερα χρόνια, ο Βίτολντ Σαμπουόφσκι εντόπισε τους πιο ασυνήθιστους μάγειρες του κόσμου, καταγράφοντας κομβικές στιγμές της ιστορίας του 20ού αιώνα μέσα από το φαγητό.
M. HULOT
Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Βιβλίο / Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Το βιβλίο «Με τους Ευρωπαίους περιηγητές στα χαμάμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» φωτίζει όψεις αυτών των χώρων, τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν, όπως και τον ρόλο τους στη ζωή της Ανατολής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Στα «Νέα» μου έλεγαν: «Πότε θα φύγεις για να πάρουμε αύξηση;»

Συνέντευξη / Μικέλα Χαρτουλάρη: «Στα ΝEA με ρωτούσαν πότε θα φύγω για να πάρουν αύξηση»

Από τις χρυσές εποχές των εφημερίδων και τις «Κεραίες της εποχής μας» έως το «Βιβλιοδρόμιο», τις συγκρούσεις, το μπούλινγκ και την έξοδο από τα «Νέα», η Μικέλα Χαρτουλάρη μιλά για τη δημοσιογραφία ως στάση ζωής, για την αριστερά, την εξουσία καθώς και για όλα όσα δεν συγχωρεί και δεν ξεχνά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Δεσποτικό: το ιερό του Απόλλωνα αλλάζει τον αρχαιολογικό χάρτη των Κυκλάδων

Βιβλίο / Δεσποτικό: το ιερό του Απόλλωνα αλλάζει τον αρχαιολογικό χάρτη των Κυκλάδων

Απέναντι από την Αντίπαρο, ένα ακατοίκητο νησί φέρνει σταδιακά στο φως ένα από τα σημαντικότερα αρχαϊκά ιερά του Αιγαίου. Το νέο λεύκωμα «Δεσποτικό. Φωτογραφίες και ιστορίες» συμπυκνώνει περισσότερα από είκοσι χρόνια συστηματικής ανασκαφικής έρευνας και αναστήλωσης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Η Αρχαία Ρώμη είναι παρεξηγημένη στη χώρα μας»

Βιβλίο / «Η Αρχαία Ρώμη είναι παρεξηγημένη στη χώρα μας»

Πόση Ρώμη υπάρχει ακόμη στην Ευρώπη, την Εγγύς Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ελλάδα; Ο μεταφραστής και επιμελητής της ελληνικής έκδοσης της «Ρωμαϊκής Ιστορίας», Σωτήρης Μετεβελής, μιλά για τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία του αρχαίου κόσμου και την κληρονομιά που άφησε πίσω της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ