Την προηγούμενη εβδομάδα, o Kanye West επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο για να συνομιλήσει με τον Ντόναλντ Τραμπ για θέματα που αφορούν την αφροαμερικανική κοινότητα.
Το γεγονός έλαβε ιδιαίτερη δημοσιότητα, ακόμη μεγαλύτερη καθότι ο West έδωσε ένα καθαρά δικό του σόου, περιαυτολογώντας καθ' όλη τη διάρκεια της συνάντησης, μη διστάζοντας ακόμη και να βρίσει μέσα στο Οβάλ Γραφείο.
Εμφανίστηκε φορώντας το χαρακτηριστικό καπέλο MΑGA (το ξανασχεδίασε χωρίς να συμπεριλαμβάνει το again ως κριτική), δηλαδή το μότο της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, Make America Great Again. Συνομίλησε σε ιδιαίτερα εγκάρδιο τόνο με τον Αμερικανό πρόεδρο και στο τέλος δήλωσε ότι τον κάνει να αισθάνεται πολύ σημαντικός, ένας Σούπερμαν.
Δεν χρειάζονταν κάτι παραπάνω τα μίντια αλλά και πολλοί καλλιτέχνες για να ξεσηκωθούν κατά του West και της συγκεκριμένης επίσκεψης. Πολλοί ράπερ καυτηρίασαν αρνητικά την στάση του, με πρώτο και καλύτερο τον P. Diddy, ίσως το ισχυρότερο πρόσωπο της μουσικής βιομηχανίας μετά τον Jay-Z. Ταυτόχρονα, η Lana Del Rey του έστειλε ένα αυστηρό μήνυμα στο IG καταλογίζοντάς του ότι έχει τυφλωθεί από τον ναρκισσισμό του.
Μέσα σε λίγες ώρες, ο West κατηγορήθηκε ότι είναι «ηλίθιος, ψυχικά ασταθής, ρατσιστής, νέγροφαφλατάς, ένας "οικιακός" νέγρος, ένας μπαρμπαθωμάς».
Είναι προφανές ότι ο Kanye West δεν φοβάται τον θόρυβο των μίντια, ούτε τον νοιάζει αν ξεφεύγει. Εξάλλου, μόλις ανέβηκε ο Τραμπ στην εξουσία, μια περσόνα των μίντια, αμέσως εξέφρασε τη φιλοδοξία του να γίνει ο επόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ.
Στους πιο ακαδημαϊκούς κύκλους, μάλιστα, κυκλοφόρησε ένα ποίημα που έγραψε ο Leonard Cohen λίγο πριν πεθάνει, στο οποίο μείωνε την καλλιτεχνική αξία του West, προφητεύοντας σαν άλλος Ιωάννης Βαπτιστής, ότι η ναρκισσιστική του προσωπικότητα θα οδηγήσει την καριέρα του σε αμφιλεγόμενες επιλογές.
Πρόκειται όμως για μια ερμηνεία αυθαίρετη. Εξάλλου, ο Leonard Cohen άκουγε χιπ-χοπ, είχε δηλώσει ότι του άρεσε το συγκεκριμένο είδος και κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο West ίσως να του θύμιζε τον εαυτό του σε μικρότερη ηλικία, όταν κοντράρονταν με τον Bob Dylan. Επιπλέον στο ποίημα μοιάζει να ζηλεύει τη μεγαλοστομία των σύγχρονων ράπερ και να προσπαθεί και εκείνος να την ασπαστεί.
Τα ερωτήματα όμως παραμένουν, τι συμβαίνει με τον Kanye West ή τον Ye, όπως ανακοίνωσε ότι θέλει να τον αποκαλούν από εδώ και μπρος; Είναι τρελός ή ηλίθιος; Ακόμη χειρότερα, ακροδεξιός ή ρατσιστής; Και κατά πόσο τα καμώματά του μειώνουν το καλλιτεχνικό του έργο;
Από την αρχή της καριέρας του ο Kanye διέλυε κάθε στερεότυπο που υπήρχε για τους ράπερ. Ο ίδιος λειτουργούσε πάντοτε με τους δικούς του όρους, από τη μουσική του μέχρι την προσωπική του ζωή, ταράζοντας τα κατεστημένα της ραπ σκηνής. Κυκλοφορούσε δίσκους και σχεδίαζε αθλητικά παπούτσια που δημιουργούσαν τάσεις. Ακόμη το κάνει όσον αφορά την μουσική, φέτος δυο από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς έχουν την υπογραφή του.
Συγχρόνως δεν δίσταζε ποτέ να πάρει θέση απέναντι σε οτιδήποτε τον ενοχλούσε. Τουναντίον, έλεγε πάντοτε τη γνώμη χωρίς να νοιάζεται για τις αντιδράσεις που θα προκαλέσει.
Το 2005, όταν χτύπησε ο τυφώνας Katrina την Αμερική, κατηγόρησε τον George W. Bush ως ρατσιστή. Το 2013 υποστήριξε ότι ο Ομπάμα είχε πρόβλημα να επιβάλει τις πολιτικές του στην Ουάσινγκτον. Το 2016, υποστήριξε ενάντια στην πλειοψηφία ότι ο Bill Crosby ήταν αθώος. Το 2009, στην τελετή των VMAs διέκοψε την ευχαριστήρια ομιλία της Taylor Swift για να δηλώσει ότι δεν της άξιζε το βραβείο και ότι έπρεπε να το πάρει η Beyoncé. Προσπάθησε να κάνει το ίδιο στον Beck, το 2016 στα Grammys.
Είναι προφανές ότι ο Kanye West δεν φοβάται τον θόρυβο των μίντια, ούτε τον νοιάζει αν ξεφεύγει. Εξάλλου, μόλις ανέβηκε ο Τραμπ στην εξουσία, μια περσόνα των μίντια, αμέσως εξέφρασε τη φιλοδοξία του να γίνει ο επόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ο ίδιος έχει δημιουργήσει γύρω του μια εικονική μετα-πραγματικότητα. Έχει παντρευτεί την Κιμ Καρντάσιαν, η οποία, παρά τα όσα της προσάπτουν, είναι αυτή την στιγμή μια από τις πιο δημοφιλής προσωπικότητες της τηλεόρασης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μιλάει συνέχεια για το αγαπημένο του Σικάγο –έχει ονομάσει την δεύτερη κόρη του έτσι– όσο κι αν ορισμένοι του προσάπτουν ότι απέχει μίλια μακριά από το τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στους δρόμους της πόλης.
Η πρόσφατη υποστήριξή του στον Τραμπ φαίνεται να υποδηλώνει μια βαθύτερη ενόχλησή του απέναντι στους δημοκρατικούς. Δεν είναι μόνος του άλλωστε, και άλλοι υποστηρίζουν ότι οι δημοκρατικοί αγκαλιάζουν τη μαύρη κοινότητα ιδεολογικά χωρίς να συμμετέχουν πραγματικά στα προβλήματα της.
Όσο για τη σχέση του West με τα μίντια, η κατάσταση πλέον έχει ξεπεράσει τα όρια της γραφικότητας, ακόμη και του παραλόγου.
Χαρακτηριστικά, σε πρόσφατη εκπομπή του Saturday Night Live, ο West κατηγόρησε το σατιρικό αυτό πρόγραμμα για λογοκρισία, επειδή του ζητήθηκε να βγάλει το καπέλο MAGA το οποίο φορούσε.
Ο West κατηγόρησε το σατιρικό «Saturday Night Live» για λογοκρισία, επειδή του ζητήθηκε να βγάλει το καπέλο MAGA το οποίο φορούσε.
Σίγουρα δεν χρειάζεται κανείς να συμφωνεί με όσα υποστηρίζει ο West. Είναι όμως σωστό να φιμώνεται κάποιος απλά και μόνο επειδή έχει διαφορετική άποψη από τη δική σου;
Ο Τραμπ παραμένει ένας μισαλλόδοξος, μισογύνης, ρατσιστής πολιτικάντης. Από την άλλη, η αντίδραση των αντιπάλων του ανάμεσα τους και της λεγόμενης αριστεράς, αποδεικνύεται ιδιαίτερα προβληματική. Φαίνεται να υιοθετούν αντιδημοκρατικές τακτικές του ψυχρού πολέμου όταν οι καλλιτέχνες κρίνονταν με βάση τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και όχι με βάση την τέχνη τους.
Ενδιαφέρον είναι το πρόσφατο παράδειγμα της Taylor Swift το όνομα της οποίας λοιδορήθηκε έντονα όσο εκείνη δεν έκανε κάποια δήλωση εναντίον του Τραμπ. Το bullying που δέχτηκε από τον τύπο δεν είχε προηγούμενο, ούτε όμως και λογική βάση. Οι επικριτές της στέκονταν απλά στο μουσικό της παρελθόν στη «συντηρητική» country σκηνή. Τουλάχιστον δεν τόλμησαν να την πουν τρελή ή ηλίθια, όπως κάνουν τώρα στον Kanye.
Εν τέλει, αναρωτιέται κανείς ποιος είναι ο μεγαλύτερος υποκριτής. Βέβαια, υπάρχει και η απάντηση που μου έδωσε ένας απλός φαν της ραπ, ότι αν και διαφωνεί κάθετα με τις πολιτικές απόψεις του West, συνεχίζει να είναι υπέρ του Ye.
