Το αιώνιο μυστήριο των «Δύο αλυσοδεμένων μαϊμούδων»

Το αιώνιο μυστήριο των «Δύο αλυσοδεμένων μαϊμούδων» Facebook Twitter
Πίτερ Μπρέγκελ, Δύο αλυσοδεμένες μαϊμούδες, 1562
0

Δύο «εξωτικής» προέλευσης και φαινομενικά παραιτημένες από τα εγκόσμια μαϊμούδες στέκονται αλυσοδεμένες στο περβάζι ενός φρουρίου που αγναντεύει τον ποταμό Σελντ ενώ στο βάθος διακρίνεται ο θαμπός ουρανός, με τα πουλιά να πετάνε ελεύθερα πάνω από την Αμβέρσα καθώς πλοιάρια της εποχής πηγαινοέρχονται στο λιμάνι.
 

Ο αινιγματικός, αλληγορικός (;) και αμυδρά απόκοσμης και ονειρικής υφής πίνακας του Πίτερ Μπρέγκελ του πρεσβύτερου είναι ένας από τους μικρότερους του Φλαμανδού ζωγράφου (οι διαστάσεις του είναι μόλις 20 Χ 23 εκ.), ο οποίος είναι ευρύτερα γνωστός για τα πολύ μεγαλύτερα και συχνά πυκνοκατοικημένα ταμπλό του.

Κατά καιρούς, το έργο που φιλοτεχνήθηκε το 1562, επτά χρόνια πριν από τον θάνατο του μεγάλου ζωγράφου, έχει προκαλέσει πολλές ερμηνείες σχετικά με τις πιθανές αλληγορικές ιδέες που είχε στο μυαλό του ο καλλιτέχνης κατά τη δημιουργία του και που ενδεχομένως αντηχούν έντονα ανά τους αιώνες μέχρι τις μέρες μας.

Συμβολίζουν μήπως οι αλυσοδεμένοι πίθηκοι τα δεσμά της ίδιας της ανθρωπότητας; Πρόκειται για κριτική της καταπίεσης των φλαμανδικών περιοχών υπό τον ισπανικό ζυγό;

Συμβολίζουν μήπως οι αλυσοδεμένοι πίθηκοι τα δεσμά της ίδιας της ανθρωπότητας; Πρόκειται για κριτική της καταπίεσης των φλαμανδικών περιοχών υπό τον ισπανικό ζυγό;

Ή μήπως για αυτοσαρκαστικό σχόλιο για τις προσωπικές ατυχίες και δεσμεύσεις του ίδιου του Μπρέγκελ εκείνη την περίοδο; Και τι μπορούμε να υποθέσουμε για το σπασμένο κέλυφος καρυδιών που διακρίνεται πλάι στις αλυσίδες;

Το αιώνιο μυστήριο των «Δύο αλυσοδεμένων μαϊμούδων» Facebook Twitter
Πίτερ Μπρέγκελ, Η πάλη μεταξύ αποκριάς και νηστείας, 1559.

Κάποιοι σύγχρονοι μελετητές έχουν προχωρήσει ακόμα παραπέρα την ανάλυση, θεωρώντας ότι το έργο αποκρυσταλλώνει αλληγορικά εκείνη ακριβώς τη χωροχρονική στιγμή (Αμβέρσα, προς τα τέλη του 16ου αιώνα), όταν ξεκίνησε μέσω της ανάπτυξης ενός πρώιμου καπιταλισμού να σχηματοποιείται η παγκόσμια οικονομία όπως τη γνωρίζουμε στον 21ο αιώνα.

Ο πιο γνωστός όμως φόρος τιμής στον αινιγματικό πίνακα είναι το ποίημα με τίτλο «Δυο μαϊμούδες του Μπρέγκελ» που έγραψε η σπουδαία Πολωνή ποιήτρια Βισλάβα Σιμπόρσκα και δημοσιεύτηκε το 1957:

Το αιώνιο μυστήριο των «Δύο αλυσοδεμένων μαϊμούδων» Facebook Twitter
H σπουδαία Πολωνή ποιήτρια Βισλάβα Σιμπόρσκα που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996.
Έτσι ονειρεύομαι τις πτυχιακές εξετάσεις μου:
στο παράθυρο κάθονται δυο αλυσωμένες μαϊμούδες,
έξω απ' το παράθυρο φτερουγάει ο ουρανός
και ξεπλένεται η θάλασσα.
Εξετάζομαι στην ιστορία του ανθρώπου: Τραυλίζω και κομπιάζω
Η μια μαϊμού, τα μάτια στυλωμένα απάνω μου, ακούει ειρωνικά,
η άλλη τάχα λαγοκοιμάται –
και όταν στο τέλος μιας ερώτησης απλώνεται σιγή,
μου κάνει τον υποβολέα
με ένα απαλό κουδούνισμα της αλυσίδας

 

(Μτφρ. Ζήσιμος Λορεντζάτος)

 

Info

Το έργο «Δύο αλυσοδεμένες μαϊμούδες» αποτελεί έναν από τους 28 ζωγραφικούς πίνακες του Πίτερ Μπρέγκελ του πρεσβύτερου που παρουσιάζονται στη μεγάλη έκθεση για τον Φλαμανδό ζωγράφο που εγκαινιάστηκε πριν από λίγες μέρες στο μεγαλοπρεπές Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στη Βιέννη και θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Ιανουαρίου 2019.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ