Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
0

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Beyond the imperfections
 

Την προσέξαμε όταν ο Πάρις Ταβιτιάν τη φωτογράφισε για το υπέροχο Naked City του προηγούμενου τεύχους της LiFO. Όταν όμως μπήκαμε στο flickr της και χαζέψαμε λίγο τα έργα της, σκεφτήκαμε ότι αυτό το όμορφο κορίτσι φαίνεται να είναι μια ταλαντούχα εκκολαπτόμενη εικαστικός. Η 25χρονη Μαρίνα Γκενάντιεβα σπουδάζει στην Καλών Τεχνών και η αισθητική της είναι επίσης αξιοπρόσεκτη. Είχα μια μικρή κουβέντα μαζί της για τη ζωή και την τέχνη της.

Μερικοί δεν αποδέχονται ότι το όμορφο μπορεί να μιλά σοβαρά, όπως επίσης ότι μια όμορφη γυναίκα μπορεί να είναι κι έξυπνη.

"Η Καλών Τεχνών ήταν πολύ συνειδητή απόφαση λόγω της αγάπης μου για τη ζωγραφική. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής μου εκεί, μου έχει δοθεί επιπλέον η ευκαιρία να ασχοληθώ με τη γλυπτική, τη χαρακτική και την εγκατάσταση, διευρύνοντας έτσι τους τρόπους έκφρασής μου. H σχολή με έχει αφήσει αρκετά ικανοποιημένη καθώς παρέχει αρκετή ελευθερία και ερεθίσματα για να δουλέψει κανείς, ενώ προσφέρει και άφθονα θεωρητικά μαθήματα που συμπληρώνουν σημαντικά την εκπαίδευσή μας. Και φυσικά, σε προσωπικό επίπεδο, έχω ωφεληθεί απο τη συναναστροφή μου με διάφορους ανθρώπους, όπως η Μαριγώ Καρά, που ασχολείται με θεωρία της τέχνης κι έχει γίνει κάτι σαν το θεωρητικό μου alter ego".

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
You won’t catch us alive and you can’t see us

Βλέποντας τα έργα της Μαρίνας, σκέφτομαι ότι η καλλιτεχνική της προσέγγιση είναι εντελώς γυναικεία, χωρίς ωστόσο να είναι girly, ενώ ο κυνισμός και η ειρωνεία είναι παρόντα στοιχεία, μέσα από μια επίσης καθαρά γυναικεία οπτική. Τη ρωτώ ποια προσωπική της ανάγκη εξυπηρετεί αυτό το "βλέμμα" στην τέχνη της. "Γιατί οτιδήποτε γυναικείο πρέπει απαραίτητα να είναι girly;" μου αντιτείνει την ερώτηση και συνεχίζει: "Οι γυναίκες καλλιτέχνιδες από τη δεκαετία του 60 και μετά έκαναν συνώνυμο του έργου τους την κριτική τέτοιων ταυτίσεων. Βέβαια, σ' αυτή τη διαδικασία, δεν δίστασαν -ή ήταν ίσως απαραίτητο- να θυσιάσουν την Ομορφιά. Η απώλεια του Ωραίου είναι χαρακτηριστικό όλης της σύγχρονης τέχνης. Εγώ προσπαθώ να κρατώ την Ομορφιά στα έργα μου -αυτό ίσως είναι που βρίσκετε γυναικείο-, αλλά τη βάζω να μιλήσει με διαφορετικό τρόπο - αυτό ίσως είναι που βρίσκετε κυνικό. Μερικοί δεν αποδέχονται ότι το όμορφο μπορεί να μιλά σοβαρά, όπως επίσης ότι μια όμορφη γυναίκα μπορεί να είναι κι έξυπνη".

Οι πούλιες λοιπόν που χρησιμοποιεί η Μαρίνα στη δουλειά της, δεν έχουν διόλου σχέση με το σύμβολο της στραφταλιζέ γυναικείας ματαιοδοξίας. Η ίδια μου εξηγεί ότι η πούλια, ως υλικό, λειτουργεί ως η αρχική επαναλαμβανόμενη μονάδα σε ένα έργο. Στον κάδο απορριμάτων, ένα από τα πιο ιδιαίτερα και πρωτότυπα έργα της, πέρασε ατέλειωτες ώρες συγκολλώντας μια-μια τις πούλιες, μια χειρωναξία που παραδέχεται ότι τη βρήκε ιδιαίτερα απελευθερωτική. "Οι πούλιες ως σύνολο έχουν τη δύναμη να παρουσιάζουν εικόνα διάσπασης και ταυτόχρονα ενότητας, καθώς και το αποτέλεσμα του καθρέφτη. Γενικά είναι ένα στοιχείο που προσφέρει μεγάλη ελευθερία στην πραγμάτευσή του". Τη ρωτώ πώς σκέφτηκε να ασχοληθεί με κάτι τόσο καθημερινό αλλά διόλου αξιοπρόσεκτο όπως οι κάδοι απορριμάτων και να δημιουργήσει αυτό που εγώ εκλαμβάνω ως ένα έξυπνο σχόλιο για τον καταναλωτισμό και το "εφήμερο" των σκουπιδιών. "Τα σκουπίδια μας είναι κατά κάποιο τρόπο μια αλληγορική εικόνα μας, και ταυτόχρονα η ωμή διάψευσή της. Ολόκληρη η κοινωνία, ακόμα κι όταν δεν το παραδέχεται αποθεώνει το προϊόν. Αναμφίβολα οι κάδοι είναι γεμάτοι από πολύτιμα σκουπίδια. Η τέχνη μπορεί σαν σχόλιο να αποθεώσει τον κάδο όπου μοιραία καταλήγουν όλα τα προϊόντα".

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter

Να και κάποια πιο προσωπικά στοιχεία για εκείνη: Η εντυπωσιακή Μαρίνα έχει ελληνο-βουλγαρική καταγωγή, και δίδυμη αδερφή! Της ζητώ να μου περιγράψει τις αναφορές της κατά την εφηβεία της και να μου αναφέρει στοιχεία που πιστεύει πλέον ότι την έχουν επηρεάσει. "Εκτιμώ πολύ κάθε είδους παραστατική ζωγραφική, το έργο μου έχει έντονα στοιχεία παραστατικότητας. Επίσης, ο γυναικείος μεταμινιμαλισμός των sixties φαίνεται να είναι μια κάπως πιο υποσυνείδητη αναφορά. Από ονόματα μπορώ να αναφέρω κάμποσα: Cy Twombly, Andy Goldsworthy, Chris Ofili, Cindy Sherman, Guerilla Girls. Αλλά και το συγκρότημα Bikini Kill και ο Klaus Nomi, που άκουγα πολύ στην εφηβεία μου. Και βέβαια, αντλώ από τις καταστάσεις που επηρέασαν ή επηρεάζουν έντονα τη ζωή μου, όπως η παιδική μου ηλικία και η δίδυμη αδελφή μου".

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Little girl
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Untitled

www.genadieva.com

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τάσος Παυλόπουλος: «Ο ζωγράφος πουλάει πίνακες, όχι την ψυχή του»

Εικαστικά / Τάσος Παυλόπουλος: «Ο ζωγράφος πουλάει πίνακες, όχι την ψυχή του»

Έπειτα από έντεκα χρόνια ηθελημένης αποχής, ο εικαστικός επιστρέφει στη Skoufa Gallery με μια έκθεση-μανιφέστο, όπου το χιούμορ λειτουργεί ως προπέτασμα για μια βαθιά σύγκρουση με το ίδιο το καλλιτεχνικό σύστημα.
M. HULOT
Το Μουσείο Βορρέ είναι η τέλεια δικαιολογία να ξεφύγεις από την Αθήνα

Εικαστικά / Το Μουσείο Βορρέ είναι η τέλεια δικαιολογία για να ξεφύγεις από την Αθήνα

Η φύση, η λαϊκή παράδοση και η σύγχρονη τέχνη συναντιούνται στα έντεκα στρέμματα ενός κτήματος στην Παιανία που συμβάλλει όσο λίγα στην εξερεύνηση της ιστορίας, της τέχνης και του πολιτισμού.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Ντυσάν, η γυμνή Ίβ Μπάμπιτζ και η στιγμή που το Λος Αντζελες απέκτησε δικό του μύθο

Πολιτισμός / Ο Ντυσάν, η γυμνή Ίβ Μπάμπιτζ και η στιγμή που το Λος Αντζελες απέκτησε δικό του μύθο

Με αφορμή τη μεγάλη αναδρομική του Μαρσέλ Ντυσάν στο MoMA, επιστρέφουμε σε μια από τις πιο παράξενες, σαγηνευτικές και λιγότερο γνωστές εικόνες γύρω από το όνομά του: τη φωτογραφία του 1963 με τη γυμνή Ίβ Μπάμπιτζ απέναντί του σε μια σκακιέρα. Οι σπάνιες φωτογραφίες και η ιστορία πίσω από αυτό το καρέ φωτίζουν όχι μόνο έναν μικρό μύθο της αμερικανικής τέχνης, αλλά και τη στιγμή που το Λος Αντζελες άρχισε να πιστεύει πραγματικά στον δικό του.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η 9η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης λέει πως «όλα πρέπει να αλλάξουν»

Αποκλειστικό / Η 9η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης λέει πως «όλα πρέπει να αλλάξουν»

Η 9η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης ξεκινά με ένα εκρηκτικό και ριζοσπαστικό πρόγραμμα εκθέσεων, προβολών και περφόρμανς, αναδεικνύοντας τη σημασία της συλλογικής αντίστασης σε μια εποχή πολλαπλών κρίσεων.   
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τα 20 σημαντικότερα έργα τέχνης Eλλήνων καλλιτεχνών από το '60 ως σήμερα

Εικαστικά / Τα 20 σημαντικότερα έργα τέχνης Eλλήνων καλλιτεχνών από το '60 ως σήμερα

Ζητήσαμε από καταξιωμένους επιμελητές, ιστορικούς τέχνης, συλλέκτες και γκαλερίστες να επιλέξουν τα εμβληματικά έργα τέχνης που καθόρισαν, μεταμόρφωσαν και επηρέασαν το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’60 έως σήμερα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Απρίλιος φέρνει τις μεγάλες εκθέσεις στην Αθήνα

Εικαστικά / Ο Απρίλιος φέρνει τις μεγάλες εκθέσεις στην Αθήνα

Από τις εκθέσεις σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών στο ΕΜΣΤ μέχρι τη ρωσική πρωτοπορία στην Εθνική Πινακοθήκη και τις συγκλονιστικές φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου, η εικαστική σκηνή του Απριλίου είναι πιο γεμάτη από ποτέ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά έργα από τη συλλογή του

Εικαστικά / Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά έργα από τη συλλογή του

Μια έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη δίνει στον επισκέπτη την ευκαιρία να περιηγηθεί στον κόσμο των Ελλήνων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα μέσα από έργα που έχει συγκεντρώσει το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σύλβια Κούβαλη: «Το μόνο που φοβάμαι, το πιο επικίνδυνο, είναι ο συντηρητισμός»

Οι Αθηναίοι / Σύλβια Κούβαλη: «Το μόνο που φοβάμαι, το πιο επικίνδυνο, είναι ο συντηρητισμός»

Μεγάλωσε στην Αχαρνών, ανάμεσα σε μωσαϊκά και τσιμέντο. Η τέχνη την ενδιέφερε πάντα και τελικά βρέθηκε να στήνει γκαλερί ανάμεσα σε Κωνσταντινούπολη, Πειραιά και Λονδίνο. Από τότε που άνοιξε τη Rodeo, το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να κάνει εκθέσεις, δεν σκεφτόταν πώς θα βγάλει χρήματα. Η γκαλερίστα, Σύλβια Κούβαλη, αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Οι αιχμηρές λέξεις και οι καθηλωτικές εικόνες της Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Εικαστικά / Οι αιχμηρές λέξεις και οι καθηλωτικές εικόνες της Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Η εμβληματική Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα κάνει την πρώτη της ατομική έκθεση στην Ελλάδα, με δεκατρία νέα μεγάλης κλίμακας έργα, ειδικά σχεδιασμένα για τον εξωτερικό χώρο του ΚΠΙΣΝ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ