Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
0

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Beyond the imperfections
 

Την προσέξαμε όταν ο Πάρις Ταβιτιάν τη φωτογράφισε για το υπέροχο Naked City του προηγούμενου τεύχους της LiFO. Όταν όμως μπήκαμε στο flickr της και χαζέψαμε λίγο τα έργα της, σκεφτήκαμε ότι αυτό το όμορφο κορίτσι φαίνεται να είναι μια ταλαντούχα εκκολαπτόμενη εικαστικός. Η 25χρονη Μαρίνα Γκενάντιεβα σπουδάζει στην Καλών Τεχνών και η αισθητική της είναι επίσης αξιοπρόσεκτη. Είχα μια μικρή κουβέντα μαζί της για τη ζωή και την τέχνη της.

Μερικοί δεν αποδέχονται ότι το όμορφο μπορεί να μιλά σοβαρά, όπως επίσης ότι μια όμορφη γυναίκα μπορεί να είναι κι έξυπνη.

"Η Καλών Τεχνών ήταν πολύ συνειδητή απόφαση λόγω της αγάπης μου για τη ζωγραφική. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής μου εκεί, μου έχει δοθεί επιπλέον η ευκαιρία να ασχοληθώ με τη γλυπτική, τη χαρακτική και την εγκατάσταση, διευρύνοντας έτσι τους τρόπους έκφρασής μου. H σχολή με έχει αφήσει αρκετά ικανοποιημένη καθώς παρέχει αρκετή ελευθερία και ερεθίσματα για να δουλέψει κανείς, ενώ προσφέρει και άφθονα θεωρητικά μαθήματα που συμπληρώνουν σημαντικά την εκπαίδευσή μας. Και φυσικά, σε προσωπικό επίπεδο, έχω ωφεληθεί απο τη συναναστροφή μου με διάφορους ανθρώπους, όπως η Μαριγώ Καρά, που ασχολείται με θεωρία της τέχνης κι έχει γίνει κάτι σαν το θεωρητικό μου alter ego".

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
You won’t catch us alive and you can’t see us

Βλέποντας τα έργα της Μαρίνας, σκέφτομαι ότι η καλλιτεχνική της προσέγγιση είναι εντελώς γυναικεία, χωρίς ωστόσο να είναι girly, ενώ ο κυνισμός και η ειρωνεία είναι παρόντα στοιχεία, μέσα από μια επίσης καθαρά γυναικεία οπτική. Τη ρωτώ ποια προσωπική της ανάγκη εξυπηρετεί αυτό το "βλέμμα" στην τέχνη της. "Γιατί οτιδήποτε γυναικείο πρέπει απαραίτητα να είναι girly;" μου αντιτείνει την ερώτηση και συνεχίζει: "Οι γυναίκες καλλιτέχνιδες από τη δεκαετία του 60 και μετά έκαναν συνώνυμο του έργου τους την κριτική τέτοιων ταυτίσεων. Βέβαια, σ' αυτή τη διαδικασία, δεν δίστασαν -ή ήταν ίσως απαραίτητο- να θυσιάσουν την Ομορφιά. Η απώλεια του Ωραίου είναι χαρακτηριστικό όλης της σύγχρονης τέχνης. Εγώ προσπαθώ να κρατώ την Ομορφιά στα έργα μου -αυτό ίσως είναι που βρίσκετε γυναικείο-, αλλά τη βάζω να μιλήσει με διαφορετικό τρόπο - αυτό ίσως είναι που βρίσκετε κυνικό. Μερικοί δεν αποδέχονται ότι το όμορφο μπορεί να μιλά σοβαρά, όπως επίσης ότι μια όμορφη γυναίκα μπορεί να είναι κι έξυπνη".

Οι πούλιες λοιπόν που χρησιμοποιεί η Μαρίνα στη δουλειά της, δεν έχουν διόλου σχέση με το σύμβολο της στραφταλιζέ γυναικείας ματαιοδοξίας. Η ίδια μου εξηγεί ότι η πούλια, ως υλικό, λειτουργεί ως η αρχική επαναλαμβανόμενη μονάδα σε ένα έργο. Στον κάδο απορριμάτων, ένα από τα πιο ιδιαίτερα και πρωτότυπα έργα της, πέρασε ατέλειωτες ώρες συγκολλώντας μια-μια τις πούλιες, μια χειρωναξία που παραδέχεται ότι τη βρήκε ιδιαίτερα απελευθερωτική. "Οι πούλιες ως σύνολο έχουν τη δύναμη να παρουσιάζουν εικόνα διάσπασης και ταυτόχρονα ενότητας, καθώς και το αποτέλεσμα του καθρέφτη. Γενικά είναι ένα στοιχείο που προσφέρει μεγάλη ελευθερία στην πραγμάτευσή του". Τη ρωτώ πώς σκέφτηκε να ασχοληθεί με κάτι τόσο καθημερινό αλλά διόλου αξιοπρόσεκτο όπως οι κάδοι απορριμάτων και να δημιουργήσει αυτό που εγώ εκλαμβάνω ως ένα έξυπνο σχόλιο για τον καταναλωτισμό και το "εφήμερο" των σκουπιδιών. "Τα σκουπίδια μας είναι κατά κάποιο τρόπο μια αλληγορική εικόνα μας, και ταυτόχρονα η ωμή διάψευσή της. Ολόκληρη η κοινωνία, ακόμα κι όταν δεν το παραδέχεται αποθεώνει το προϊόν. Αναμφίβολα οι κάδοι είναι γεμάτοι από πολύτιμα σκουπίδια. Η τέχνη μπορεί σαν σχόλιο να αποθεώσει τον κάδο όπου μοιραία καταλήγουν όλα τα προϊόντα".

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter

Να και κάποια πιο προσωπικά στοιχεία για εκείνη: Η εντυπωσιακή Μαρίνα έχει ελληνο-βουλγαρική καταγωγή, και δίδυμη αδερφή! Της ζητώ να μου περιγράψει τις αναφορές της κατά την εφηβεία της και να μου αναφέρει στοιχεία που πιστεύει πλέον ότι την έχουν επηρεάσει. "Εκτιμώ πολύ κάθε είδους παραστατική ζωγραφική, το έργο μου έχει έντονα στοιχεία παραστατικότητας. Επίσης, ο γυναικείος μεταμινιμαλισμός των sixties φαίνεται να είναι μια κάπως πιο υποσυνείδητη αναφορά. Από ονόματα μπορώ να αναφέρω κάμποσα: Cy Twombly, Andy Goldsworthy, Chris Ofili, Cindy Sherman, Guerilla Girls. Αλλά και το συγκρότημα Bikini Kill και ο Klaus Nomi, που άκουγα πολύ στην εφηβεία μου. Και βέβαια, αντλώ από τις καταστάσεις που επηρέασαν ή επηρεάζουν έντονα τη ζωή μου, όπως η παιδική μου ηλικία και η δίδυμη αδελφή μου".

Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Little girl
Η Μαρίνα Γκενάντιεβα μεγάλωσε με Klaus Nomi και παίζει με πούλιες Facebook Twitter
Untitled

www.genadieva.com

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ