Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανακάλυψαν, για πρώτη φορά, μια μέθοδο -με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής- για να προσδίδουν στη μπίρα τη χαρακτηριστική γεύση του λυκίσκου, χωρίς η μπίρα να περιέχει καθόλου αυτό το φυτικό συσταστικό της.
Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα λογισμικό τροποποποίησης του DNA για να εισάγουν στη μαγιά της μπίρας γονίδια από τα φυτά της μέντας και του βασιλικού, αντικαθιστώντας έτσι τον λυκίσκο. Δήλωσαν ότι η τεχνική τους μπορεί να βοηθήσει τη βιομηχανία μπίρας να μειώσει την εξάρτησή της από τον λυκίσκο.
Ο λυκίσκος είναι ένας καρπός από το φυτό «λυκίσκος το ζυθοβότανο» (Humulus lupulus) που χρησιμοποιείται στη μπίρα τουλάχιστον από τον 11ο αιώνα για να της δώσει ιδιαίτερη γεύση, εξισορροπώντας τη γλυκύτητα της βύνης με την πικράδα του, ενώ βοηθά και στον σχηματισμό αφρού.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζέι Κίσλινγκ του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το «Science», τροποποίησαν το γονιδίωμα του μύκητα, από τον οποίο παράγεται η μαγιά της μπίρας (το «ζωντανό» συστατικό της που μετατρέπει τα σάκχαρα σε αλκοόλ), έτσι ώστε να πετύχουν μια γεύση παρόμοια με του λυκίσκου χάρη στην εισαγωγή γονιδίων από άλλα φυτά, τη μέντα και το βασιλικό.
Τα αποτελέσματα ήταν άκρως πειστικά, όπως έδειξαν οι «τυφλές» γευστικές δοκιμές που ακολούθησαν. Ακόμη και οι εργαζόμενοι μιας βιομηχανίας παραγωγής μπίρας νόμιζαν ότι η γενετικά τροποποιημένη μπίρα περιείχε απλώς περισσότερο λυκίσκο από ό,τι συνήθως.
Επειδή ο λυκίσκος είναι ένα φυτό που χρειάζεται μεγάλες ποσότητες νερού και λιπασμάτων για την καλλιέργειά του, η νέα μέθοδος, αν αξιοποιηθεί εμπορικά, μπορεί να έχει θετικές επιπτώσεις για το περιβάλλον και την εξοικονόμηση πόρων, ενώ ίσως μειώσει και την τιμή της μπίρας.
