— Πώς αποφάσισες να αφήσεις το κέντρο της Αθήνας και να μετακομίσεις στη Λήμνο;
Έπειτα από τρία χρόνια εκτός Αθηνών, αναρωτιέμαι πώς και δεν το είχα πάρει απόφαση νωρίτερα! Όταν ζήσεις εκτός πόλης, αντιλαμβάνεσαι πόσο ανθυγιεινή είναι η ζωή σου εκεί. Η ευκαιρία να φύγω μου δόθηκε όταν μου πρότειναν, το 2012, να δουλέψω για τρεις μήνες ως συντηρήτρια έργων τέχνης σε έναν ναό του 19ου αιώνα στο Ρεπανίδι. Οι τρεις μήνες γίναν χρόνος. Έπειτα με βρήκε ο σύζυγός μου και λίγο καιρό μετά ήρθε η κόρη μου!
— Πώς ήταν η πρώτη περίοδος εκεί, το μετάνιωσες ποτέ;
Όπου και να πας, η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα είναι δύσκολη. Εγώ θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που συνέχιζα να βλέπω τον ελληνικό ουρανό και όχι κάποιον ξένο. Όταν αισθάνθηκα ότι εδώ σαν να σταμάτησα να γερνάω, οι αμφιβολίες για το αν κάνω το σωστό η όχι διακτινίστηκαν στο υπερπέραν!
— Πώς είναι η καθημερινότητά σου; Τι σου λείπει από την Αθήνα;
Ίδια με οποιασδήποτε γυναίκας που έχει καριέρα, οικογένεια και παιδί. Απλώς, εγώ έχω λίγο περισσότερο χρόνο για να σκέφτομαι και να απολαμβάνω τις ομορφιές που προσφέρει ένα νησί. Δεν είναι λίγο να είσαι σε 5 λεπτά στη δουλειά σου και στον δρόμο να συναντάς στάχυα, θάλασσα και πουλιά να τιτιβίζουν! Το μόνο που μου λείπει πολύ είναι σίγουρα οι φιλενάδες μου.
Η πρώτη έκθεση ονομάζεται «Σπορά». Ο τίτλος αφορμάται από την προσωπική μου φιλοδοξία αυτή η ενέργεια να ευδοκιμήσει. Να γίνει το Βymeli, τελικά, μια ανοιχτή δομή δημιουργικής αναζήτησης, μέσα από την οποία θα προβάλλεται η σύγχρονη κουλτούρα και ο πολιτισμός του νησιού.
— Πάμε, λοιπόν, στο επόμενο κεφάλαιο. Πολυχώρος τέχνης σε χωριό;
Η Νέα Κούταλη δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα χωριά του νησιού. Χτίστηκε το 1926 για να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες, κατά τις ανταλλαγές πληθυσμών, από την Παλιά Κούταλη της Προποντίδας στη Μικρά Ασία. Οι 350, σήμερα, μόνιμοι κάτοικοι συνεχίζουν να ασχολούνται με αυτό που ασχολούνταν οι πρόγονοί τους στην παλιά τους πατρίδα, τη θάλασσα. Ψαράδες, ναυτικοί, πλοίαρχοι και, προπάντων, σφουγγαράδες. Το Bymeli Hub στεγάζεται σε ένα κτίριο που χρησιμοποιούνταν το 1968 ως μαγαζί που τροφοδοτούσε με εξοπλισμό τα 30 σπογγαλιευτικά που έδρευαν τότε στο λιμανάκι της Νέας Κούταλης. Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εμπόρους φυσικών σφουγγαριών στην Ελλάδα. Γιατί αποφάσισα να δημιουργήσω εδώ τον πολυχώρο; Γιατί όχι;
— Mίλησέ μας για την πρώτη έκθεση που θα φιλοξενηθεί στον χώρο.
Η πρώτη έκθεση ονομάζεται «Σπορά». Ο τίτλος αφορμάται από την προσωπική μου φιλοδοξία αυτή η ενέργεια να ευδοκιμήσει. Να γίνει το Βymeli, τελικά, μια ανοιχτή δομή δημιουργικής αναζήτησης, μέσα από την οποία θα προβάλλεται η σύγχρονη κουλτούρα και ο πολιτισμός του νησιού. Είμαι αισιόδοξη γιατί έχω συνοδοιπόρους μου στο ξεκίνημά μου τους καλύτερους φίλους καλλιτέχνες που, είτε μένουν μόνιμα στο νησί είτε κατάγονται από αυτό, όπως οι Κατερίνα Βερούτσου, Μαίρη Κανταρτζοπούλου-Ζαρίφη, Ανδρέας Κοντέλλης, Γιώργος Κοντέλλης, Γιώτα Κότικα, Κοσμάς Κουμιανός, Μαρία Κουμιανού, Στρατής Λιαδέλλης, Λουντμίλα Παπαγιαννίδη, Παντελής Πραβλής, Μάνος Σπαρής, Θωμάς Σφούνης.
— Ποια είναι τα σχέδιά σου γι' αυτόν στο μέλλον;
Στόχος μου είναι το Bymeli να εμπλουτίζεται με νέες δραστηριότητες συνεχώς. Ξεκίνησε ως εργαστήριο μεταποίησης παλιών χειροποίητων αντικειμένων και επίπλων το 2014. Το 2016 ανοίγει ως εκθεσιακός χώρος και τόπος διεξαγωγής workshops, ομιλιών κ.ά. Ίσως το 2018 να γίνει ένα κέντρο φιλοξενίας καλλιτεχνών απ' όλο τον κόσμο. Ίδωμεν!
www.facebook.com/bymelicreativestudio
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη LIFO.
