Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης

Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
0
Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Η Αγγλίδα καλλιτέχνις Navine G. Khan-Dossos επεμβαίνει με έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο στους τοίχους του ωραίου καφέ, που πρόκειται να ξανανοίξει σύντομα... Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Το καφέ του Μουσείου Μπενάκη Iσλαμικής Tέχνης, που παρέμενε κλειστό τα τελευταία πέντε χρόνια, διαθέτει μία από τις ωραιότερες θέες στην Αθήνα. Από τη βεράντα του μπορεί κανείς να δει το νεκροταφείο του Κεραμεικού, την Ακρόπολη, το βιομηχανικό Γκάζι. Η Αγγλίδα καλλιτέχνις Navine G. Khan-Dossos επεμβαίνει με έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο στους τοίχους του ωραίου καφέ, που πρόκειται να ξανανοίξει σύντομα. Η νεαρή ζωγράφος φιλοτεχνεί μια τοιχογραφία με πηγή έμπνευσης τους φοίνικες της πόλης, την οποία ονομάζει «Imagine a palm tree». Όταν μπαίνεις στον χώρο, ξαφνιάζεσαι με το θέαμα που αντικρίζεις. Οι φοίνικες, τα έντονα χρώματα και τα όμορφα, φαινομενικά απλά σχήματα σου προκαλούν ένα αίσθημα ευφορίας. Στην πορεία μαθαίνεις ότι καθετί ζωγραφισμένο έχει ένα πιο βαθύ και σύνθετο νόημα. Η Navine έχει ξεκινήσει να ζωγραφίζει από τον Ιανουάριο και βρίσκεται εκεί καθημερινά. Όσο ζωγραφίζει, ο χώρος είναι ανοιχτός για το κοινό, ενώ το καφέ θα ανοίξει επίσημα στις 10 Απριλίου. «Το έργο έχει τον χαρακτήρα του δημόσιου» λέει η καλλιτέχνις. «Έχω κάνει πολύ όμορφες συζητήσεις και ο κόσμος πάντα φέρνει μια φρέσκια ματιά στο έργο, ειδικά τα παιδιά».

Για μένα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον το να ζωγραφίζω με παραδοσιακά μέσα πράγματα που είναι σύγχρονα, τεχνολογικά, και κάνουν ένα σχόλιο πολιτικό.

Η Navine σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Cambridge, με ειδικότητα στην οθωμανική τέχνη και αρχιτεκτονική. «Πάντα με ενδιέφερε η Αθήνα και συγκεκριμένα η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας» λέει. «Πριν από έξι μήνες αποφασίσαμε με τον σύντροφό μου να έρθουμε να μείνουμε μόνιμα στην Ελλάδα. Είμαι από το Λονδίνο και έψαχνα να μείνω σε μια πόλη όπου δεν θα χρειαζόταν να ξοδεύω πολλά για την διαβίωση μου αλλά και μια πόλη που θα περνούσε μία περίοδο ραγδαίων αλλαγών. Έμαθα ότι στο μουσείο τρέχουν ένα πρόγραμμα στο οποίο συνεργάζονται με σύγχρονους καλλιτέχνες και αποφάσισα να μιλήσω με τους υπεύθυνους. Τότε μου ήρθε η ιδέα να δουλέψω με τους φοίνικες και την ιστορία τους. Το καφέ του μουσείου θα ήταν το ιδανικό μέρος. Ο φοίνικας είναι ένα δέντρο που συμβολίζει το μεσογειακό, το αφρικανικό και τη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί μια χώρα ως μη ευρωπαϊκή. Η Αθήνα κάποτε ήταν γεμάτη φοινικόδεντρα. Τον 19ο αιώνα, όταν στην εξουσία ήταν ο βασιλιάς Όθωνας, διέταξε να κοπούν όλοι οι φοίνικες της πόλης, γιατί ήθελε να δώσει στην Αθήνα έναν πιο ευρωπαϊκό χαρακτήρα. Άκουσα κι άλλες ιστορίες βέβαια, ότι οι φοίνικες καταστράφηκαν κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γιατί δεν υπήρχαν τα μέσα για να τους συντηρήσουν. Οι ιστορικοί και οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα φοινικόδεντρα καταστράφηκαν σε διαφορετικές περιόδους. Το δέντρο έχει γίνει κατά κάποιον τρόπο ένα σύμβολο αστικού μύθου. Λίγο πριν γίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα, η κυβέρνηση αποφάσισε να φυτέψει χιλιάδες φοίνικες σε όλη την πόλη. Αυτήν τη φορά δεν ήταν σύμβολο της Ανατολής αλλά σύμβολο της πολυτέλειας. Όπως αυτοί που βλέπουμε στο Ντουμπάι ή στις Μπαχάμες. Τα συγκεκριμένα δέντρα ήταν κακής ποιότητας και έφεραν μαζί τους ένα κόκκινο έντομο, το οποίο άρχισε να τρώει τόσο τα δέντρα που φυτεύτηκαν όσο και αυτά που προϋπήρχαν. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν μία περίοδος που αποδείχθηκε προβληματική, αργότερα. Το "Imagine a palm tree" είναι μια τοιχογραφία για τα δέντρα αλλά ταυτόχρονα και ένα πολιτικό σχόλιο, για την Ελλάδα, για τη θέση της σε μια Ευρώπη που αλλάζει και για την πορεία της μέσα σε αυτήν. Η Ελλάδα γεωγραφικά βρίσκεται ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ανατολή και είναι πιο κοντά στην Ιερουσαλήμ απ' ό,τι στο Λονδίνο. Ακόμη και το ότι το έργο βρίσκεται στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης έχει το νόημά του».


Πέρα από τους φοίνικες, η τοιχογραφία της Navine περιέχει πολλά σύμβολα, τα οποία προέκυψαν από την έρευνα που έκανε πριν ξεκινήσει τη συνεργασία της με το μουσείο. Στην κορυφή έχει ζωγραφίσει το σύμβολο της CCTV κάμερας και πιο κάτω το σήμα του Wi-Fi και το σύμβολο του σήματος στο κινητό. Στο κάτω τμήμα της τοιχογραφίας βλέπεις το σήμα του μετρό και κάτω από αυτό υπάρχουν ζωγραφισμένα καλώδια όπως θα τα βλέπαμε αν τα κόβαμε. «Αν το σκεφτείς, αυτό που ζωγραφίζω είναι η Αθήνα» λέει. «Από πάνω έχεις τα δίκτυα και κάτω έχεις αυτό που συμβαίνει υπόγεια: το μετρό και οι καλωδιώσεις. Για μένα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον το να ζωγραφίζω με παραδοσιακά μέσα πράγματα που είναι σύγχρονα, τεχνολογικά, και κάνουν ένα σχόλιο πολιτικό. Δημιουργείται μια αντίθεση που αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας και προβληματισμού. Είναι ένα δώρο της οικονομικής κρίσης τα ανεκμετάλλευτα κτίρια και οι χώροι, γιατί δίνουν την δυνατότητα στους καλλιτέχνες να δουλεύουν για πολύ καιρό σε μεγάλα πρότζεκτ».

Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Μια αγγλίδα καλλιτέχνις ζωγραφισε τις πανέμορφες νέες τοιχογραφίες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης Facebook Twitter
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Info:
Τα εγκαίνια και η επίσημη παρουσίαση του έργου «Imagine a palm tree» θα γίνουν την Κυριακή 10 Απριλίου, 17:00-20:00 στο καφέ του Μουσείου Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης (Ασωμάτων 22 & Διπύλου, Κεραμεικός)

 

Το άρθρο από την έντυπη έκδοση της LIFO

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ