Mαριέττα Φαφούτη: η χαρά της ζωής.

Mαριέττα Φαφούτη: η χαρά της ζωής. Facebook Twitter
0

Ανετη, ανεπιτήδευτη, υπέροχη, ταλαντούχα και πάντα πρόθυμη να μιλήσει, να τραγουδήσει, να μοιραστεί στιγμές και αναμνήσεις. Την Παρασκευή η Μαριέττα Φαφούτη παίζει στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Παρουσιάζει μια παράσταση που έχει τίτλο "Become the sun". Το project την έχει συνεπάρει τόσο που τις τελευταίες μέρες τραβά κι επεξεργάζεται φωτογραφίες σε κήπους και γκαζόν.

Της ζητήσαμε να τις μοιραστεί μαζί μας. Κι εκείνη μαζί με τις φωτογραφίες μας έστειλε και 10+1 υπέροχες ιστορίες που μαρτυρούν πώς γράφτηκαν μερικά από τα πιο γνωστά της τραγούδια.

Πριν τα ακούσουμε στο Μέγαρο ας μάθουμε πώς δημιουργήθηκαν:

1. "Hum"

"Το τραγούδι από το οποίο ξεκίνησαν όλα. Το ανέβασα στο myspace για πλάκα, με τη φωνή μου για οδηγό, και ξαφνικά από το πουθενά ο Νίκος Αγγλούπας και η Inner Ear Records μου κάνουν πρόταση να βγάλουμε δίσκο. Και να σου το "Try a little romance". Το στενάχωρο βέβαια είναι πως το τραγούδι δεν συμπεριλήφθηκε τελικά στο δίσκο, συμπεριλήφθηκε ωστόσο στη συλλογή του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου "Long missed heroes". Έχει μία από τις πιο ξεχωριστές θέσεις στην καρδιά μου".

2. "The girl who loved the rain"

"Είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Είμαι στο σαλόνι και μπροστά μου έχω τα πλήκτρα. Δίπλα μου ο ξάδερφός μου ο Θωμάς ψάχνει για σπίτι και λίγο πιο μέσα οι αδερφές μου με τέντα την τηλεόραση. Ακουμπάω τα χέρια μου στο πιάνο και κατά λάθος πατάω σι ύφεση και σολ. Και εκείνη τη στιγμή γίνεται ένα κλικ μέσα μου και σχεδόν σαν υπνωτισμένη γράφω σερί ολόκληρο το τραγούδι. Επίσης, στο The girl who loved the rain η κορύφωση στο 2:28 οφείλεται σε ένα σφάλμα. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης έπαιξα λάθος συγχορδιές, τις άκουσε ο παραγωγός μου Νίκος Αγγλούπας και μου είπε πως ακούγονται πολύ καλύτερα από τις original. Ευτυχώς".

3. "A true romance"

"Το αρχικό όνομα του συγκεκριμένου τραγουδιού ήταν Stefi2. Η Στέφη ήταν η λατρεμένη μαθήτριά μου στο πιάνο και την αρμονία και κάθε φορά που της έβαζα γραπτές ασκήσεις καθόμουν στο πιάνο και έπαιζα ό,τι μου κατέβαινε στο μυαλό για να περάσει η ώρα. Είχα γράψει ένα σωρό τραγούδια σε εκείνο το πιάνο. Και το "A true romance" ήταν το πρώτο που δισκογραφήθηκε".

4. "My beautiful girl"

"Αυτό το τραγούδι το έγραψα για τη γιαγιάκα μου. Με έλεγε πάντα "ομορφούλα μου". Τις τελευταίες μέρες πριν πεθάνει δεν αναγνώριζε κανένα. Όταν πήγα να τη δω στο νοσοκομείο δεν είχε πια επαφή με όσα συνέβαιναν γύρω της. Πήγα κοντά της να τη φιλήσω. Μου έπιασε το χέρι και μου είπε μόνο δυο λέξεις. "Ομορφούλα μου"."

5. "Don't stop"

"Πρόκειτα για το single του πρώτου δίσκου. Σε αντίθεση με όλους τους άλλους, δεν το πίστευα καθόλου για promo song. Ευτυχώς άφησα την τελική απόφαση στους άλλους. Επίσης στο video clip είχαμε πεθάνει όλοι στο κρύο. Α, και η ντυμένη νύφη είναι η Νάνσυ, η μικρή μου αδερφή. Και τη σκηνοθεσία έχει κάνει η μεσαία αδερφή, η Κλαίρη".

6. "Kookoobadi"

"Το τραγούδι γεννήθηκε μια μέρα καθώς έπαιζα πιάνο και άρχισα να τραγουδάω το μέρος που λέει "kookoobadi". Δεν υπήρχε ούτε το πρώτο μέρος ούτε τα επόμενα, αλλά μου 'χε κάνει κλικ σαν λέξη. Μια μέρα, μετά την πρόβα, μου λένε τα παιδιά από τη μπάντα ότι έχουν βαρεθεί να παίζουν τα ίδια και θέλουν ένα νέο κομμάτι. Τους λέω ψέμματα ότι έχω φτιάξει καινούριο και θα το παίζαμε στην επόμενη πρόβα. Στο μεταξύ ξεχνάω το ψέμμα που είπα. Στην επόμενη πρόβα 2 ώρες πριν φύγω για το στούντιο θυμάμαι το ψέμμα και με πιάνει πανικός. Πάω κάτω στο πιάνο, αρχίζω να παίζω εκείνο το "kookoobadi" που μου είχε κάνει κλικ και ξεπετάω όπως να 'ναι τα υπόλοιπα μέρη σκεφτόμενη ότι "Εντάξει θα το ακούσουν, δεν θα τους αρέσει, αλλά εγώ τουλάχιστον θα τους έχω φέρει νέο κομμάτι". Εκείνη τη μέρα στην πρόβα μείναμε όλοι εκστασιασμένοι".

7. Πάλι "Kookoobadi"

"Όταν είχαμε ηχογραφήσει του kookoobadi δεν είχε καθόλου disco στοιχεία. Μια μέρα με παίρνει ο παραγωγός μου, ο Θοδωρής Ζευκιλής και μου λέει: "Σου πείραξα λίγο το κομμάτι, αλλά μη φρικάρεις. To αλλάζουμε αν θες". Το ακούω και μου χει βάλει τα βιολιά, τις κουρτίνες και όλα τα ντίσκο στοιχεία και πράγματι μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Τον παίρνω και του λέω: "Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο να βγει έτσι το κομμάτι"".

8. "Lalala"

"Το Lalala το έγραψα στο δαχτυλίδι της Κηφισίας όσο έψαχνα ταξί. Έκανα μία ολόκληρη ώρα να βρω αλλά άξιζε τον κόπο".

9. "Morricone"

"Το συγκεκριμένο τραγούδι το έγραψα στο σουβλατζίδικο "Το Πιθάρι", όσο περίμενα να μου φτιάξουν το σουβλάκι μου. Στο βάθος από την ηχογράφηση ακούγεται πεντακάθαρα ο μπαλντάς που κόβει τα μπριζολάκια".

10. "Galaxy D"

"Πρόκειται για ένα τραγούδι το οποίο έγραψα κατά τη διαδρομή από την Καλλιρόης στο Χολαργό. Το Galaxy D είναι το κωδικό όνομα για το Γαλαξίδι".

Και ένα ακόμα: "June 2"

"Το πιο πιο πιο αγαπημένο μου τραγούδι από κάθε άλλο. Το έγραψα σε κατάσταση άπειρου έρωτα, αγάπης και συγκίνησης για τον αγαπημένο μου. 2 Ιουνίου είναι η μέρα που γεννήθηκε".

*****

Μουσική
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έλενα Λεώνη: «Βαριέμαι να είμαι συνέχεια σωστή»

Μουσική / Έλενα Λεώνη: «Βαριέμαι να είμαι συνέχεια σωστή»

Με το εξαιρετικό ντεμπούτο άλμπουμ της, «1.», και το viral «Βαριέμαι πολύ», η Έλενα Λεώνη μετατρέπει την πίεση που προκαλούν οι προσδοκίες και η ανάγκη να είναι διαρκώς παραγωγική σε σύγχρονη ελληνική ποπ που συνδυάζει παράδοση, συναίσθημα και προσωπική ελευθερία.
M. HULOT
Queer Ranch Festival: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Μουσική / Queer Ranch Festival στη Λέσβο: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Τέσσερις θηλυκότητες έβαλαν το ταλέντο και τις επαφές τους και έφτιαξαν ένα φεστιβάλ στην Ερεσό της Λέσβου που συγκεντρώνει άτομα από όλο τον πλανήτη και τα εισιτήριά του γίνονται sold out μέσα σε μισή ώρα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μουσική / O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μετά από μια άνιση σεζόν, ο Βρετανός DJ δεν μας άφησε να πάρουμε ανάσα παίζοντας ένα minimal techno set που αντλούσε από όλα τα είδη ηλεκτρονικής μουσικής και δεν θύμιζε τίποτα απ' όσα έχεις ακούσει ως τώρα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ
HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μουσική / HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μισή άνθρωπος και μισή άλογο, η 26χρονη Γερμανίδα DJ και παραγωγός φέρνει στην ηλεκτρονική μουσική κάτι σχεδόν ξεχασμένο: την καθαρή διασκέδαση, το χάος και την ελευθερία τού να μην παίρνεις τον εαυτό σου υπερβολικά στα σοβαρά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα 70 μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ