Μια νέα αρχαιολογική μελέτη υποστηρίζει ότι οι ιθαγενείς πληθυσμοί της Βόρειας Αμερικής χρησιμοποιούσαν ζάρια για παιχνίδια τύχης ήδη από το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, πολύ νωρίτερα από ό,τι είχε θεωρηθεί μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με την έρευνα του Ρόμπερτ Μάντεν από το Colorado State University, τα πρώτα ζάρια εμφανίζονται πριν από περίπου 12.000 χρόνια στις Μεγάλες Πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής, δηλαδή περισσότερα από 6.000 χρόνια πριν από τα παλαιότερα γνωστά παραδείγματα στη Μεσοποταμία και την Κοιλάδα του Ινδού.
Η μελέτη βασίζεται σε επανεξέταση αρχαιολογικών ευρημάτων από περιοχές όπως το Ουαϊόμινγκ, το Κολοράντο και το Νέο Μεξικό, τα οποία στο παρελθόν είχαν χαρακτηριστεί γενικά ως «κομμάτια παιχνιδιών» ή είχαν αγνοηθεί.
Τα αντικείμενα αυτά, κατασκευασμένα από ξύλο ή οστό, φαίνεται πως λειτουργούσαν ως δίπλευρα ζάρια και ρίχνονταν σε ομάδες, παράγοντας τυχαία αποτελέσματα στο πλαίσιο οργανωμένων παιχνιδιών.
Ο Μάντεν υποστηρίζει ότι οι πληθυσμοί αυτοί είχαν αναπτύξει μια πρώιμη κατανόηση της τύχης και της πιθανότητας, χρησιμοποιώντας επαναλαμβανόμενα μοτίβα τυχαιότητας σε παιχνίδια με κανόνες. Όπως σημειώνει, δεν πρόκειται για θεωρητική μαθηματική γνώση, αλλά για πρακτική αξιοποίηση της τυχαιότητας.
Παράλληλα, τα παιχνίδια αυτά φαίνεται να είχαν και κοινωνική λειτουργία, επιτρέποντας σε διαφορετικές ομάδες να έρχονται σε επαφή, να ανταλλάσσουν αγαθά και πληροφορίες και να δημιουργούν δεσμούς.
Η μελέτη, με τίτλο «Probability in the Pleistocene», δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Antiquity και επαναπροσδιορίζει τη θέση της Βόρειας Αμερικής στην πρώιμη ιστορία των παιχνιδιών τύχης και της κατανόησης της πιθανότητας.
Με πληροφορίες από Guardian
