Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου

Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Ο χώρος είναι απλός και φιλικός. Στο βάθος, ένας μεγάλος μαυροπίνακας γράφει με κιμωλία «Σας ευχαριστούμε που ήρθατε». Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

«Εμείς τρώμε νόστιμα στη Μόνικα», μου είπε κάποτε η συνονόματη εξαδέλφη μου, δεινή μαγείρισσα. Κάπως έτσι μπήκε στο πρόγραμμα μια επίσκεψη στη Μόνικα, στην περιοχή του Aγίου Δημήτριου. Μια καθημερινή βρεθήκαμε στο μεζεδοπωλείο και στο έμπα μάς υποδέχθηκαν με χαμόγελο η Μόνικα και η αδελφή της Σάντρα. «Από το Αλεσάντρα», σπεύδει να διευκρινίσει η πρώτη, «είμαστε από τη Σερβία». Η ιστορία της Μόνικα έχει εκείνη τη γοητευτική απλότητα που ταιριάζει σε ανθρώπους της κουζίνας: ήρθε πριν από αρκετά χρόνια στην Αθήνα, γνώρισε τον άνδρα της, ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν. «Δούλευα για κάποια χρόνια σε καφέ και all day μαγαζιά και έμαθα τη δουλειά», εξηγεί και συνεχίζει: «Έτσι, πριν από δέκα χρόνια ξεκίνησα σε αυτόν τον χώρο ένα καφενείο, προσέφερα καφέ από το πρωί και κάποιους μεζέδες για τους πελάτες που έρχονταν βράδυ να δουν στην τηλεόραση μπάλα. Πριν από δύο χρόνια το έκανα μεζεδοπωλείο και έτσι μπήκαν και γυναίκες στο μαγαζί, αλλά και οικογένειες».

Ο χώρος είναι απλός και φιλικός. Τον χειμώνα κλείνει με νάιλον ο εξωτερικός χώρος, εσωτερικά η σάλα είναι ψηλοτάβανη με λευκό τουβλάκι, γκρι τοίχους, τραπέζια και καρέκλες καφενείου στην ίδια χρωματική παλέτα. Στο βάθος, ένας μεγάλος μαυροπίνακας γράφει με κιμωλία «Σας ευχαριστούμε που ήρθατε». Στο μικρό πάσο, ένας κλασικός δίσκος με καραφάκια τσίπουρο κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις. Η Μόνικα είναι άξια οικοδέσποινα, φέρνει το μενού και εξηγεί με χαρά τα μαγειρευτά ημέρας, που αλλάζουν ανάλογα με το τι θα βρει στην αγορά, αφού η ίδια ψωνίζει και συντονίζει την κουζίνα.

Στη Μόνικα δεν πας για εντυπωσιασμούς. Πας για να θυμηθείς γιατί το καλό φαγητό, όταν είναι έντιμο, σέβεται την τσέπη σου και είναι φτιαγμένο με αγάπη, είναι από τις μεγαλύτερες χαρές της ζωής.

Με μια πρώτη ματιά, ανακαλύπτεις ότι το μενού κοιτάζει και βουνό και θάλασσα, με κλασικούς μεζέδες και χειμωνιάτικα comfort πιάτα. Ξεκινήσαμε με κολοκυθοκεφτέδες (€6,80) που μόλις είχαν βγει από καλό τηγάνι, τραγανοί απ’ έξω, αφράτοι και αρωματικοί μέσα, συνοδευμένοι από ελαφρύ τζατζίκι και φέτες ντομάτας. Σε βαθύ πιάτο σερβιρίστηκαν τα άγρια χόρτα (€5,50) που ήρθαν ζεστά, λουσμένα με καλό ελαιόλαδο και μπόλικο λεμόνι και εξαφανίστηκαν σε χρόνο μηδέν. Ακολούθησαν τα χειροποίητα ντολμαδάκια γιαλαντζί (€6) που προσγειώνονται στο τραπέζι συνοδεία γιαουρτιού και μοσχοβολούν άνηθο και μυρωδικά σε κάθε μπουκιά. Πολύ καλές οι χειροποίητες χρυσές τηγανητές πατάτες (€3,90) που έρχονται μόλις βγουν από το τηγάνι – τρώγονται καυτές με το χέρι. Καλοφτιαγμένη η τυροκαυτερή (€4,50), με σωστή ένταση και ισορροπία, που τη φτιάχνουν στην κουζίνα τους, όπως διευκρινίζει η Μόνικα τη στιγμή της παραγγελίας. Το ίδιο και τα τυροπιτάκια (€6,80) με το τραγανό φύλλο και την πλούσια γέμιση.

Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Με μια πρώτη ματιά, ανακαλύπτεις ότι το μενού κοιτάζει και βουνό και θάλασσα, με κλασικούς μεζέδες και χειμωνιάτικα comfort πιάτα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Στο έμπα μάς υποδέχθηκαν με χαμόγελο η Μόνικα και η αδελφή της Σάντρα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Από τα κυρίως, η τηγανιά (€8,50) είναι από τα αλησμόνητα πιάτα: ζουμερό κρέας, ελαφριά σάλτσα μουστάρδας και ρίγανη να δίνει αρωματικό βάθος. Παρέκαμψα τις τύψεις μου και «βούτηξα» στην κοκκινιστή προβατίνα που ήρθε με ωραία μελωμένη σάλτσα ντομάτας και βαθιά γεύση που βγάζει καθαρή χειμωνιάτικη θαλπωρή, από εκείνα τα πιάτα που σε κάνουν να φαντάζεσαι τη μεγάλη κατσαρόλα να κοχλάζει στο βάθος της κουζίνας. Η σάλτσα απογειώνει και τις τηγανητές πατάτες που συνοδεύουν το πιάτο. «Στην κουζίνα μαγειρεύει μια μητέρα πέντε παιδιών, η Νίκη Αγγουράκη», μας λέει η Μόνικα και προσθέτει: «Έχει καλό χέρι και έχει μάθει να μαγειρεύει για την οικογένειά της». Και αυτό ακριβώς αισθάνεσαι, ότι τρως σε σπίτι. Δύσκολο να αντισταθείς στα μερακλίδικα κεφτεδάκια (€8,30) που έρχονται τροφαντά και συνοδεύονται κι αυτά από χρυσαφένιες τηγανητές πατάτες. Στο μενού υπάρχουν και μπριζολάκια, μπιφτέκια, συκώτι μοσχαρίσιο, που συνοδεύονται από πατάτες ή ρύζι. Τον χειμώνα, καθημερινά σερβίρονται γίδα βραστή και πατσάς. Από τα θαλασσινά, βρίσκεις φρέσκο ψάρι ημέρας, μύδια σαγανάκι, καλαμαράκια και εξαιρετικό μπακαλιάρο σκορδαλιά, όπως ακούσαμε να τον παινεύουν από το διπλανό τραπέζι.

Το τσιμπολόγημα συνοδεύεται με χύμα κρασί, μπίρα ή κάποιο απόσταγμα. Το φαγητό ήταν νόστιμο, δεν έμεινε τίποτα στα πιάτα· σιγοντάρισε και το ροζέ κρασί και η κουβέντα. Στη Μόνικα δεν πας για εντυπωσιασμούς. Πας για να θυμηθείς γιατί το καλό φαγητό, όταν είναι έντιμο, σέβεται την τσέπη σου και είναι φτιαγμένο με αγάπη, είναι από τις μεγαλύτερες μικρές χαρές της ζωής.

Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στη Μόνικα τρως σαν στο σπίτι σου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Μόνικα, Γράμμου 28, Άγιος Δημήτριος, 210 9339780

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κρασί στο τραπέζι: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

Το κρασί με απλά λόγια / Κρασί: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

«Οίνος ευφραίνει καρδίαν» λέμε, αλλά πού τελειώνει η χαρά και πού αρχίζει η υπερβολή; Ο καρδιολόγος και οινόφιλος Θανάσης Κότσανης μιλά για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόλαυση, την υγεία και το μέτρο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Nothing Days / Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Το καραμελένιο αρωματικό μπισκοτάκι των Κάτω Χωρών που συνδέθηκε με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου κατάφερε να κυριεύσει όλον τον κόσμο και σήμερα να είναι βασικό συστατικό ή γαρνιτούρα σε πολλά σύγχρονα γλυκά.
M. HULOT
Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT
Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Γεύση / Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Για σαράντα πέντε χρόνια ένα λαϊκό στέκι-χρονοκάψουλα στα Κάτω Πατήσια αποτελεί τόπο συνάντησης όσων αγαπούν το κρέας, χάρη στα μοναδικά ψητά στα κάρβουνα και πιάτα φτιαγμένα με φροντίδα και αγάπη.
M. HULOT