Δύο εβδομάδες και κάτι ημέρες συμπληρώνονται από τη φωτιά σε κέντρο νυχτερινής διασκέδασης στο Crans-Montana της Ελβετίας, όπου 40 άνθρωποι, κυρίως νεαροί σε ηλικία, έχασαν τη ζωή τους.
Η μοναδική εργαζόμενη που δεν τραυματίστηκε από τη φωτιά στο μπαρ της Ελβετίας, κατέθεσε στις ανακριτικές αρχές του καντονιού, με το δίκτυο BFMTV να αποκαλύπτει τη μαρτυρία για τα όσα έγιναν ανήμερα Πρωτοχρονιάς.
Η Λουίζ, 25 ετών, δεν μπορεί πια να κοιμηθεί. Από την 1η Ιανουαρίου, οι εικόνες εκείνης της νύχτας την στοιχειώνουν. «Βλέπω συνέχεια τα πρόσωπα των νεκρών. Ανθρώπους που είχα εξυπηρετήσει, ανθρώπους που αναγνώρισα έξω, καμένους. Η μυρωδιά έχει μείνει στη μύτη μου», είπε στην κατάθεσή της στις 8 Ιανουαρίου.
Ελβετία: Τρεις συνάδελφοί της έχασαν τη ζωή τους στη φωτιά του Crans-Montana
Είναι η μόνη εργαζόμενη που δεν τραυματίστηκε από τη φωτιά στο μπαρ, όμως τρεις συνάδελφοί της δεν είχαν την ίδια τύχη: ο DJ Ματέο, η Κιαν Πανίν, βασικό στέλεχος του μαγαζιού, και ο Στέφαν, ο υπεύθυνος ασφαλείας έχασαν τη ζωή τους.
Το μπαρ λειτουργούσε με πέντε εργαζομένους. Η Λουίζ δούλευε στο υπόγειο μαζί με την Άμπρ, στο ισόγειο βρίσκονταν ο Γκαετάν και ο Ματιέ, ενώ η Κιαν ήταν υπεύθυνη για την είσοδο, με τη συνιδιοκτήτρια Τζέσικα Μορέτι να είναι παρούσα για τη διαχείριση της βραδιάς, περιγράφουν τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα τη μαρτυρία της.
Η αρχή της νύχτας ήταν ήρεμη. Λίγο μετά τη 1:10 τα ξημερώματα, μια παρέα -η μεγαλύτερη κράτηση της βραδιάς- ζήτησε να ξεκινήσει το καθιερωμένο «σόου» με τα μπουκάλια. Οι εργαζόμενοι φόρεσαν μάσκες, άναψαν ταυτόχρονα τα σπινθηροβόλα κεριά και έβαλαν τη μουσική που είχαν ζητήσει οι πελάτες. Η Κιαν, όπως είχε ξανακάνει, ανέβηκε στους ώμους του Ματιέ.
Εκεί, σύμφωνα με τη Λουίζ, ξεκίνησε η τραγωδία. Τα κεριά προκάλεσαν σπινθήρες που άναψαν τις ηχομονωτικές αφρώδεις πλάκες της οροφής. «Χάσαμε 30 με 35 δευτερόλεπτα. Με τη μουσική, κανείς δεν φώναζε “φωτιά”. Είχαμε γυρισμένη την πλάτη και δεν βλέπαμε τις φλόγες», είπε.
Ελβετία: «Ήταν κόλαση»
Όταν αντιλήφθηκε τη φωτιά, ήταν ήδη αργά. «Σκέφτηκα αν προλαβαίνω να πάρω έναν κουβά με νερό πίσω από το μπαρ, αλλά όλα είχαν αρπάξει». Ούρλιαξε «Βγείτε όλοι έξω, θα εκραγεί!» και έτρεξε προς την έξοδο. Πρόλαβε να βγει από την κεντρική πόρτα λίγα δευτερόλεπτα πριν από τη γενικευμένη ανάφλεξη.
Έξω, όπως κατέθεσε, της φάνηκε πως οι πυροσβέστες άργησαν να φτάσουν. Έτρεξε στο απέναντι μπαρ, το 1900, που μετατράπηκε σε πρόχειρο νοσοκομείο: «Παντού, υπήρχαν άνθρωποι με εγκαύματα. Και η μυρωδιά… Ήταν φρίκη.». Προσπάθησε να βοηθήσει όπως μπορούσε, με λεκάνες νερού και πυροσβεστήρες, μέσα στο χάος.
Στην κατάθεσή της, η Λουίζ μίλησε και για ανησυχητικές ελλείψεις στα μέτρα ασφαλείας. Δεν είχε λάβει οδηγίες για το τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση πυρκαγιάς, δεν ήταν σίγουρη πόσοι πυροσβεστήρες υπήρχαν και μπέρδευε την πόρτα υπηρεσίας με έξοδο κινδύνου. Για τη χρήση των σπινθηροβόλων κεριών, «κανείς δεν μου είπε ποτέ τίποτα».
Σε λιγότερο από έναν μήνα εργασίας, είχε ήδη δει δύο φορές εργαζομένους να ανεβαίνουν στους ώμους άλλου για να μεταφέρουν μπουκάλια με αναμμένα κεριά.
Κατά την ακρόασή της, μία εβδομάδα μετά την τραγωδία, οι αστυνομικοί κατέγραψαν ότι «είναι εμφανώς συγκλονισμένη, με συχνές παύσεις και κλάματα». Για τους εργοδότες της, το ζευγάρι Μορέτι, είπε πως δεν είχε «καμία σχέση» πέρα από την επαγγελματική.
Σήμερα, οι Άμπρ, Γκαετάν και Ματιέ νοσηλεύονται με σοβαρά τραύματα. Η Λουίζ, αν και σωματικά αλώβητη, δηλώνει «λυπημένη, σοκαρισμένη και βαθιά τραυματισμένη ψυχικά» από εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα που άλλαξαν τα πάντα.
Με πληροφορίες από Le Parisien
