ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΟΤΟΥ τελειώσει ο χρόνος, η πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, έδωσε δυο συνεντεύξεις οι οποίες προκάλεσαν μια μικρή πολιτική φασαρία αλλά γρήγορα ξεχάστηκαν γιατί ακολούθησαν οι γιορτές και άλλα γεγονότα. Σε αυτές τις συνεντεύξεις δεν έκανε απλώς ένα βήμα παραπάνω σε ό,τι αφορά τις προθέσεις της να ηγηθεί ενός κόμματος (ή κινήματος), αλλά με έναν σαφή τρόπο έδινε το στίγμα της, το κυρίαρχο διακύβευμα δηλαδή στο οποίο θα βασιστεί αυτό το πολιτικό εγχείρημα.
Πρόκειται για τη σύγκρουση με τη διαφθορά. Είπε χαρακτηριστικά ότι στόχος της είναι «ένα νέο κόμμα με σημαία τη δέσμευση των περιουσιών διεφθαρμένων πολιτικών». Δεν διευκρίνισε πότε θα εξαγγείλει επίσημα τη δημιουργία του κόμματός της, δεν γνωστοποίησε με ποιους θα συνεργαστεί και ποιες θέσεις θα έχει σε άλλα βασικά ζητήματα, αλλά, όπως φαίνεται, για ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας όλα αυτά θεωρούνται περίπου περιττά. Το 30-32% των ερωτώμενων στις δημοσκοπήσεις εδώ και αρκετούς μήνες βλέπει θετικά ένα κόμμα υπό την κ. Καρυστιανού, έστω και αν δεν γνωρίζει το πολιτικό του στίγμα και το περιεχόμενο των θέσεων που αυτό θα έχει για καθημερινά μεγάλα ζητήματα όπως η ίδια η κοινωνία τα ιεραρχεί.
Δεν διευκρίνισε πότε θα εξαγγείλει επίσημα τη δημιουργία του κόμματός της, δεν γνωστοποίησε με ποιους θα συνεργαστεί και ποιες θέσεις θα έχει σε άλλα βασικά ζητήματα, αλλά, όπως φαίνεται, για ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας όλα αυτά θεωρούνται περίπου περιττά..
Αυτό το ποσοστό, έστω κι αν στην πορεία εξασθενήσει και μειωθεί, είναι σεβαστό· στους καιρούς μας θα το ζήλευαν τα περισσότερα από τα υπάρχοντα κόμματα, μη εξαιρουμένου του κυβερνώντος, το οποίο στις ίδιες μετρήσεις δυσκολεύεται υπερβολικά να αγγίξει τέτοια ποσοστά στην πρόθεση ψήφου.
Βγαίνει, έτσι, ένα ασφαλές συμπέρασμα, πολύ χρήσιμο και ενδιαφέρον για μια τάση της ελληνικής κοινωνίας και του εκλογικού σώματος: ότι ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων αφήνει τις ιδεολογίες στην άκρη και ένα πρόσωπο κρίνεται κατάλληλο για να ηγηθεί ενός νέου πολιτικού φορέα, εναλλακτικού αυτών που υπάρχουν, έχοντας ως κύριο όπλο την αντιμετώπιση της διαφθοράς και τη δυναμική (και σίγουρα αποτελεσματική) του στάση έναντι των κυβερνητικών χειρισμών στην τραγωδία των Τεμπών, ενώ οι υπόλοιπες παράμετροι που συνήθως καθορίζουν την ψήφο μας δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αρκεί αυτό το κόμμα να εμφανίζεται ως τιμωρός των πολιτικών φορέων που άσκησαν και ασκούν εξουσία.
Προφανώς στη μεγάλη αποδοχή που έχει η κ. Καρυστιανού (μεγαλύτερη από εκείνη όλων όσοι φέρονται ως υποψήφιοι για τη δημιουργία νέων κομμάτων, ακόμα και δυο πρώην πρωθυπουργών) σημαντικό ρόλο παίζουν η γενικότερη συμπάθεια της κοινής γνώμης (άλλωστε πρόκειται για κεντρικό πρόσωπο μιας τραγωδίας), η δημόσια παρουσία της στο λεγόμενο κίνημα των Τεμπών αλλά και το γεγονός πως πρόκειται για ένα άφθαρτο πρόσωπο χωρίς καμία εμπλοκή ως τώρα με την πολιτική.
Η ανάγκη απόδοσης δικαιοσύνης (όχι μόνο για την τραγωδία των Τεμπών αλλά γενικότερα) και παράλληλα τιμωρίας όσων διαχειριστών της εξουσίας βάζουν το δάχτυλο στο μέλι είναι διάχυτη και μάλλον ξεπερνάει τα ποσοστά που ενδεχομένως θα έπαιρνε ένα κόμμα υπό την κ. Καρυστιανού. Όλοι βλέπουμε τι συμβαίνει δίπλα μας, όλοι ακούμε για μικρά ή μεγάλα περιστατικά διαφθοράς σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης το θέμα της διαφθοράς κρίνεται από τα σημαντικότερα που απασχολούν την κοινωνία.
Πριν από λίγες μόλις ημέρες, δημοσκόπηση (της εταιρείας Palmos Analysis) που πραγματοποιήθηκε για την Εθνική Αρχή Διαφάνειας αποτυπώνει την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς, με το εντυπωσιακό 83% να πιστεύει ότι η ελληνική κοινωνία δείχνει ανοχή σε φαινόμενα διαφθοράς. Το 56% αναφέρεται σε πολύ μεγάλα τέτοια φαινόμενα, το 27% σε αρκετά μεγάλα και το 13% σε μέτρια.
Συμπερασματικά, υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τη δημιουργία ενός κόμματος με αιχμή το θέμα της διαφθοράς και της ατιμωρησίας, αυτό θεωρείται δεδομένο. Και τα κόμματα που κυβέρνησαν ή κυβερνούν τη χώρα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό∙ με άλλα λόγια έχουν δημιουργήσει όλες τις προϋποθέσεις γι' αυτή την κατάσταση. Επίσης, ευθύνονται και για την αποϊδεολογικοποίηση της ψήφου, η οποία προφανώς δεν παρατηρείται μόνο στη χώρα μας. Αν πάει καλά ένα κόμμα υπό την κ. Καρυστιανού, αν πολλοί πειστούν πως μια τέτοια λύση αποτελεί διέξοδο, αυτό θα οφείλεται σε όσους προετοίμασαν το έδαφος.
