Η Ανταρκτική, η οποία ήδη πλήττεται σοβαρά από την κλιματική αλλαγή, επηρεάζεται όλο και περισσότερο και από τις επιπτώσεις του τουρισμού και των επιστημονικών αποστολών, όπως δείχνει νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Nature Sustainability.
Στις περιοχές όπου υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα, η συγκέντρωση μικροσωματιδίων που περιέχουν βαρέα μέταλλα έχει δεκαπλασιαστεί σε σύγκριση με πριν από 40 χρόνια, προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, ο αριθμός των τουριστών που επισκέπτονται την Ανταρκτική αυξήθηκε από 20.000 σε περίπου 120.000, σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Τουριστικών Πρακτορείων της περιοχής.
«Η αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία στην Ανταρκτική εγείρει ανησυχίες σχετικά με τους ρύπους από τα οχήματα, ειδικά για μικροσωματίδια που περιέχουν χρώμιο, νικέλιο, χαλκό, ψευδάργυρο και μόλυβδο», επισημαίνει η μελέτη.
Τα πλοία που μεταφέρουν τουρίστες χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα, τα οποία επίσης εκπέμπουν μικροσωματίδια, συμβάλλοντας στην επιτάχυνση της τήξης του χιονιού, όπως εξηγεί ο Ραούλ Κορντέρο, επιστήμονας του Πανεπιστημίου Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία και ένας από τους συγγραφείς της έρευνας.
«Στις περιοχές που συχνάζουν οι τουρίστες, το χιόνι λιώνει γρηγορότερα λόγω της παρουσίας ρυπογόνων σωματιδίων», ανέφερε σε συνέντευξή του στο AFP από το Σαντιάγο. «Ακόμη και ένας μόνο τουρίστας μπορεί να επιταχύνει τη τήξη περίπου 100 τόνων χιονιού».
Μια διεθνής ομάδα ερευνητών από χώρες όπως η Χιλή, η Γερμανία και η Ολλανδία διένυσε περίπου 2.000 χιλιόμετρα στην Ανταρκτική σε διάστημα τεσσάρων ετών για να εκτιμήσει την έκταση αυτής της μόλυνσης.
Η παρουσία βαρέων μετάλλων ενισχύεται επίσης λόγω των επιστημονικών αποστολών, των οποίων η παρατεταμένη παραμονή στην περιοχή μπορεί να έχει μέχρι και δεκαπλάσιο αντίκτυπο σε σχέση με έναν τουρίστα, σύμφωνα με τον Κορντέρο.
Η μελέτη αναγνωρίζει «τις προόδους» στην προστασία της Ανταρκτικής, όπως η απαγόρευση χρήσης βαρέος μαζούτ και η χρήση πλοίων που συνδυάζουν ηλεκτρική ενέργεια και ορυκτά καύσιμα.
Ωστόσο, επισημαίνεται ότι «για να μειωθεί το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των ενεργοβόρων ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην Ανταρκτική, είναι απαραίτητο να επιταχυνθεί η ενεργειακή μετάβαση και να περιοριστεί η χρήση ορυκτών καυσίμων, ιδιαίτερα κοντά σε ευαίσθητες περιοχές».
Η Ανταρκτική χάνει ταχύτατα τη μάζα της λόγω της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με τη NASA, η ήπειρος χάνει κάθε χρόνο 135 δισεκατομμύρια τόνους χιονιού και πάγου από το 2002.
