Ο μεγαλύτερος γιος της Ζιζέλ και του Ντομινίκ Πελικό παραχώρησε μία ιδιαίτερα εξομολογητική συνέντευξη στο Sky News, περιγράφοντας μεταξύ άλλων την ημέρα που η οικογένειά του ανακάλυψε ότι ο πατέρας του ήταν ένα «τέρας».
Ο πατέρας του Ντέιβιντ, Ντομινίκ Πελικό, φυλακίστηκε όταν αποκαλύφθηκε πως η γυναίκα του Ζιζέλ, είχε βιαστεί επανειλημμένα από τον ίδιο και δεκάδες άλλους άνδρες. Σήμερα ο Ντέιβιντ Πελικό μιλώντας στο Sky News, εξηγεί πώς η οικογένειά του προσπαθεί να προχωρήσει μπροστά μετά από τον «ανείπωτο πόνο».
Ο πατέρας του είναι ένας από τους χειρότερους σεξουαλικούς παραβάτες της Γαλλίας, ενώ η μητέρα του είναι παγκόσμια ηρωίδα. «Ήταν ο πατέρας μου, αλλά δεν είναι πια. Σήμερα είναι ένα τέρας», αναφέρει στην αρχή της συνέντευξής του.
Ο Ντομινίκ Πελικό κατά τη διάρκεια της πολύκροτης δίκης, παραδέχθηκε ότι επανειλημμένα νάρκωνε και βίαζε τη σύζυγό του από το 2011 μέχρι το 2020 και ότι προσκάλεσε δεκάδες άλλους άνδρες στο σπίτι τους στη νότια Γαλλία για να κάνουν το ίδιο. Καθώς οι άγνωστοι επιτίθονταν στη ναρκωμένη Ζιζέλ, ο ίδιος τους βιντεοσκοπούσε.
Όλα αποκαλύφθηκαν τυχαία το 2020, όταν τον έπιασαν να βιντεοσκοπεί κάτω από τις φούστες γυναικών σε ένα τοπικό σούπερ μάρκετ. Στη συνέχεια η Ζιζέλ Πελικό ανακάλυψε τα δικά της βίντεο και έπρεπε να καλέσει τα παιδιά της για να τους πει τι είχε κάνει ο πατέρας τους. «Είναι μια στιγμή που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου», λέει ο Ντέιβιντ για την ημέρα που τα έμαθε όλα.
Ντέιβιντ Πελικό: «Αυτό που μου είπε ήταν σαν τσουνάμι»
Θυμάται τη γυναίκα του να σηκώνει το τηλέφωνο, να μιλάει στη μητέρα του και να χλωμιάζει πριν του δώσει την κλήση. Η μητέρα του του ζήτησε ευγενικά να πάει κάπου ήσυχα, όπου θα μπορούσε να μείνει μόνος του. Τότε του εξήγησε ότι είχε βιαστεί επανειλημμένα από τον πατέρα του και δεκάδες άλλους άνδρες.
«Αυτό που μου είπε ήταν σαν τσουνάμι. Ένιωσα τόσα πολλά συναισθήματα να συμβαίνουν μέσα μου... και τότε η ναυτία που αυξανόταν καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης έφτασε στο αποκορύφωμά της. Έκλεισα το τηλέφωνο, ένιωσα σαν να υποχώρησε το πάτωμα κάτω από τα πόδια μου και ένιωσα αδιαθεσία. Πήγα στο μπάνιο και έκανα εμετό», θυμάται.
«Η στιγμή που μας είπαν ότι είχε κακοποιηθεί από περισσότερους από 50 άνδρες ήταν πολύ δύσκολη, επειδή αυτός ο άνδρας ήταν η κεφαλή της οικογένειας, με είχε διδάξει να σέβομαι τις γυναίκες, οπότε όταν άκουσα τι είχε κάνει στην ίδια μας τη μητέρα, ως ο μεγαλύτερος γιος, γέμισα θυμό», συνέχισε.
Κατά τη διάρκεια της δίκης, άκουσε ότι ο πατέρας του τοποθέτησε κάμερες για να κινηματογραφεί και να φωτογραφίζει κρυφά στο σπίτι και τη σύζυγό του. Βρέθηκαν επίσης και φωτογραφίες της ανήλικης κόρης του, Καρολίν, στις οποίες ήταν ημίγυμνη ενώ κοιμόταν.
Ο Ντομινίκ ωστόσο αρνιόταν ότι της επιτέθηκε, αλλά ο ίδιος φοβάται ότι η κόρη του αλλά και η αδελφή του, ήταν επίσης θύματά του. Λίγο πριν ξεκινήσει η δίκη, ανέφερε πως ο πατέρας του του έστειλε ένα γράμμα.
«Το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκα ήταν γιατί μου γράφει; Γράφει για να ζητήσει συγγνώμη; Για να ζητήσει συγχώρεση; Ή για να προσπαθήσει να με χειραγωγήσει; Έτσι, διάβασα προσεκτικά το γράμμα του, αλλά ειλικρινά, το έσκισα και το πέταξα στον κάδο. Προσωπικά, δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ» συνέχισε, ενώ παράλληλα σημείωσε πως η μόνη ερώτηση που θέλει να κάνει στον πατέρα του είναι το «γιατί»;
Η Ζιζέλ δεν πιστεύεται ότι είναι το μοναδικό θύμα του Ντομινίκ, αλλά ο Ντέιβιντ δεν πιστεύει ότι ο πατέρας του θα πει ποτέ την αλήθεια για τα εγκλήματά του. «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα πεθάνει στη φυλακή, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι θα πάρει πολλά από τα μυστικά του στον τάφο», ξεκαθάρισε.
Προς το τέλος της συνέντευξης, ο Ντέιβιντ εξηγεί ότι η μητέρα του προσπαθεί σιγά σιγά να ξαναχτίσει τον εαυτό της, αλλά αναγνωρίζει ότι η οικογένεια υπέστη «ανείπωτο πόνο» καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης.
«Πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε, να δίνουμε νόημα στη ζωή μας και να μην ξεχνάμε ότι στον κόσμο υπάρχουν και άλλες γυναίκες που δεν μπορούν να μιλήσουν και που πρέπει οπωσδήποτε να βοηθηθούν. Η υπόθεση έδωσε τεράστια ελπίδα σε όλες τις γυναίκες που υφίστανται σεξουαλική βία. Δεν προέκυψε μόνο κακό από αυτή την υπόθεση. Υπήρξε και πολλή θετικότητα- σήμερα οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να μιλήσουν», κατέληξε.
