«Για μένα και τους μουσικούς της ορχήστρας σήμερα είναι μια μέρα εξαιρετικής σημασίας, γιατί ανταμείβονται οι κόποι και τα όνειρα πάρα πολλών χρόνων. Το μόνο που θέλω να πω είναι ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους μουσικούς, οι οποίοι τόσα χρόνια πίστεψαν σε αυτό το όραμα, πίστεψαν ότι κάποιος θα ενεργούσε με τον τρόπο που ενήργησαν ο κ. Πιμπλής, το Μέγαρο Μουσικής, το διοικητικό συμβούλιο και ο Σύλλογος, ώστε η Καμεράτα να πάρει τη θέση της ως ορχήστρα του Μεγάρου. Περάσαμε πάρα πολύ σπουδαίες στιγμές στο εξωτερικό, όπως και πάρα πολλές δυσκολίες. Όλα αυτά μάς έκαναν πιο δυνατούς. Θέλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε, με τις καλύτερες πια συνθήκες, αυτό που τόσο αγαπάμε και θέλουμε να κάνουμε». Με αυτά τα λίγα αλλά ουσιώδη λόγια ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου χαιρέτησε τον περασμένο Νοέμβριο την ανακοίνωση της επανεκκίνησης της Καμεράτας-Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής και της οριστικής της ένταξης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Η επισημοποίησή της ως μόνιμης ορχήστρας του Μεγάρου, μετά από χρόνια αγωνίας για την επιβίωσή της εξαιτίας μιας σειράς προβλημάτων, δεν μπορούσε παρά να στρέψει όλα τα φώτα επάνω του, καθώς είναι ο αδιαμφισβήτητος εκπρόσωπός της και ο άνθρωπος στον οποίο χρωστάει εν πολλοίς, χάρη στην επιμονή του, τη διάσωσή της. Με τον Γιώργο Πέτρου επικεφαλής από το 2012, η Καμεράτα ως μουσικό σύνολο απέκτησε μεγάλη φήμη και από όραμα κάποτε του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής και του Χρήστου Λαμπράκη έφτασε να περνάει τα σύνορα της Ελλάδας και να έχει διεθνή πορεία, με εμφανίσεις στα σημαντικότερα θέατρα και αίθουσες συναυλιών ανά την Ευρώπη. Ως διευθυντής εμφύσησε στα μέλη που την αποτελούν –στον αρχικό βασικό πυρήνα 7 μουσικών που τώρα έχει φτάσει τους 18− έναν στόχο και ως μαέστρος την καθοδήγησε ώστε να προχωρήσει σε τολμηρές διαδρομές, όπως η εκτέλεση έργων του Μότσαρτ και του Μπετόβεν με όργανα εποχής αλλά και δημιουργιών Ελλήνων συνθετών, μετακλήσεις από το Παρίσι, το Μιλάνο, το Μπαϊρόιτ, το Σάλτσμπουργκ, τις Βρυξέλλες, τη Μόσχα, το Μόναχο, το Λονδίνο και τα BBC Proms, συγχρόνως με ηχογραφήσεις από κορυφαίες δισκογραφικές εταιρείες όπως η Decca και η Deutsche Grammophon, αποτέλεσμα της εξειδίκευσής της στο ρεπερτόριο του 18ου και 19ου αιώνα με εντελώς νέα οπτική. Όλα αυτά παράλληλα με την παρουσίαση στη σκηνή πολλών παραγωγών όπερας («Αλέξανδρος», «Προμηθέας», «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», «Σιρόης» κ.ά.), οπερέτας («Ο Βαφτιστικός», σε δύο σκηνοθετικές εκδοχές, και «Το πικ νικ» του Σακελλαρίδη), και μερικών από τα πλέον εμβληματικά έργα του αμερικανικού μουσικού θεάτρου («Kiss me, Kate», «Sweeney Todd», «West Side Story») για το Μέγαρο, τη Στέγη, το Ολύμπια-Μαρία Κάλλας και το Φεστιβάλ Αθηνών.
Ήταν πρωτίστως οι μουσικοί που συντήρησαν την Καμεράτα, κατορθώνοντας όχι μόνο να επιβιώσουν καλλιτεχνικά αλλά και πετυχαίνοντας όλο αυτό το διάστημα, από το 2015 μέχρι σήμερα, μερικές από τις μεγαλύτερες νίκες και πρωτιές που έχει κάνει η ορχήστρα ποτέ, κάτι για το οποίο είμαι υπερήφανος, καθώς για μένα η Καμεράτα είναι έργο ζωής.
Έχοντας εδώ και πολλά χρόνια μια εντυπωσιακή διεθνή καριέρα ως διευθυντής ορχήστρας και μια παράλληλη δραστηριότητα ως σκηνοθέτης όπερας, ο Γιώργος Πέτρου διανύει το τέταρτο έτος της θητείας του ως καλλιτεχνικού διευθυντή του μακροβιότερου φεστιβάλ μπαρόκ μουσικής στον κόσμο, του Διεθνούς Φεστιβάλ Χέντελ του Γκέτινγκεν. Η σημαντικότερη για τον ίδιο στιγμή της χρονιάς που φεύγει ήταν η εμφάνισή του (ως του πρώτου Έλληνα που διηύθυνε όπερα) μπροστά σε κοινό δώδεκα χιλιάδων ανθρώπων στην περίφημη Αρένα της Βερόνας με τον «Κουρέα της Σεβίλλης» του Ροσίνι, γεγονός που χαρακτηρίζει «τρομερή εμπειρία» και «μια μεγάλη καταξίωση». Γιατί, για έναν αρχιμουσικό καριέρας, η Βερόνα αποτελεί πράγματι τεράστια καταξίωση, σημαντικότερη και από μια υποψηφιότητα για Grammy και ένα βραβείο ECHO CLASSIC, διακρίσεις που ο Πέτρου διαθέτει στο ενεργητικό του.
Arena di Verona 2024, Barbiere di Siviglia diretti da George Petrou
Καθώς το 2024 φεύγει, εκείνος το αποχαιρετάει με το τρόπαιο της επανεκκίνησης της Καμεράτας. Πρόκειται για μια μεγάλη κατάκτηση που λίγο έλειψε να χαθεί, αλλά εν τέλει αυτό αποφεύχθηκε. Λέει σχετικά ο ίδιος: «Το σημαντικότερο είναι ότι η Καμεράτα από δω και πέρα είναι η ορχήστρα του Μεγάρου Μουσικής. Κινδύνευσε και έγινε μεγάλη προσπάθεια να σωθεί, αλλά με πρωτοβουλία του προέδρου του Μεγάρου, με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού και πρωτίστως με την επιμονή των μουσικών να υποστηρίξουν τη θέση τους, κερδήθηκε αυτός ο μεγάλος αγώνας και φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα. Γιατί ήταν πρωτίστως οι μουσικοί που συντήρησαν την Καμεράτα, κατορθώνοντας όχι μόνο να επιβιώσουν καλλιτεχνικά αλλά και πετυχαίνοντας όλο αυτό το διάστημα, από το 2015 μέχρι σήμερα, μερικές από τις μεγαλύτερες νίκες και πρωτιές που έχει κάνει η ορχήστρα ποτέ, κάτι για το οποίο είμαι υπερήφανος, καθώς για μένα η Καμεράτα είναι έργο ζωής.
» Πιστεύω ότι από εδώ και πέρα ως θεσμός θα είναι ασφαλής και ότι θα μπορέσουμε μια μέρα να την παραδώσουμε στην επόμενη γενιά. Ας μην ξεχνάμε ότι η Καμεράτα είναι μια ορχήστρα η οποία κατά τα πολύ δύσκολα χρόνια της κρίσης μεγαλούργησε και, ενώ μέσα στην Ελλάδα αντιμετώπιζε μεγάλες δυσκολίες, έκανε εμφανίσεις στις σημαντικότερες αίθουσες μουσικής του κόσμου, έκανε διεθνείς ηχογραφήσεις, ήταν η πρώτη ελληνική ορχήστρα που εμφανίστηκε στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, στη Σκάλα του Μιλάνου και αλλού. Όλα αυτά συνεισέφεραν ώστε να κατανοήσουν στην Ελλάδα τη μεγάλη αξία του συνόλου και να υπάρξει μια αποφασιστική κίνηση για την εδραίωση της θέσης της στο Μέγαρο Μουσικής. Έτσι, θα έλεγα ότι ξεκινάει μια νέα εποχή, με έναν πολύ ωραίο προγραμματισμό για τη σεζόν που διανύουμε. Ήδη οι τρεις πρώτες συναυλίες της φετινής σεζόν έγιναν γρήγορα sold-out, ενώ καλωσορίζουμε το νέο έτος με τη βιεννέζικη πρωτοχρονιάτικη συναυλία και συνεχίζουμε με το μιούζικαλ “Sweeney Todd” του Στίβεν Σόντχαϊμ, το οποίο διευθύνω και σκηνοθετώ στο θέατρο Ολύμπια».
Πράγματι, μετά τη θριαμβευτική πρεμιέρα της 30ής Νοεμβρίου με τα «Βρανδεμβούργια Κοντσέρτα» του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, το αθηναϊκό κοινό μπορεί να είναι βέβαιο ότι η αγαπημένη του ορχήστρα τού επιφυλάσσει πολλές νέες μουσικές συγκινήσεις. Αλλά ποιο είναι το όραμα του ίδιου του Πέτρου για το μέλλον της; «Αυτό που θα ήθελα για την Καμεράτα είναι να λειτουργήσει στην Ελλάδα ως πρότυπη ορχήστρα, με έναν υποδειγματικό τρόπο, να συνεχίσει να διευρύνει το κοινό της, να παραμείνει η αγαπημένη όλων. Παράλληλα, να επανέλθει με ακόμα μεγαλύτερες πρωτιές στο εξωτερικό, στην πληθώρα εκείνη των διεθνών εμφανίσεων που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια, κάτι που δεν είναι δεδομένο, καθώς τα τελευταία δύο χρόνια η Καμεράτα απείχε λόγω των θεσμικών προβλημάτων, εξαιτίας των οποίων δεν ήξερε πώς να κινηθεί.
Τώρα που το θεσμικό πλαίσιο είναι σαφές, πρέπει να επανέλθει, αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει να κερδηθεί εκ νέου. Φυσικά υπάρχουν οι προηγούμενες επιτυχίες, το όνομα της ορχήστρας είναι γνωστό μέσω των ηχογραφήσεων, αλλά χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά. Η διατήρηση της ποιότητας για μια ορχήστρα, για έναν μουσικό, για έναν μαέστρο, είναι κάθε φορά ένα νέο στοίχημα. Οι εμφανίσεις είναι εξετάσεις οι οποίες δεν σταματούν ποτέ. Οπότε αυτήν τη στιγμή κάνει ένα νέο ξεκίνημα τόσο για την Ελλάδα όσο και για το εξωτερικό, με μια πολύ ανανεωμένη ορχήστρα, με νέους στόχους, νέα πρόσωπα. Μια νέα αρχή».
Ωστόσο ο Γιώργος Πέτρου δεν είναι μόνο η Καμεράτα, καθώς έχει και μια ανεξάρτητη πορεία, που τον καθιστά έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μαέστρους διεθνώς, με διακρίσεις που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων βραβεία όπως τα Diapason d’Or, Gramophone-Editor’s Choice, ECHO Classic, BBC Music Magazine-Recording of the Month και εκείνο του περιοδικού «Opéra» για δισκογραφικές δουλειές που σε κάποιες περιπτώσεις αποτελούν ηχογραφήσεις αναφοράς για τους ειδικούς. Για το νέο έτος έχει προγραμματισμένες εμφανίσεις στην όπερα του Dortmund, στο Teatro Regio της Πάρμα, στο θέατρο San Carlo της Νάπολης, στην Όπερα της Ρώμης, στο φεστιβάλ όπερας του Wexford, στη Monnais των Βρυξελλών, στην Komische Oper του Βερολίνου, στη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας του Βερολίνου.
Είναι ένας διεθνής μαέστρος και σκηνοθέτης που, όταν δεν τον δεσμεύουν οι υποχρεώσεις του στην Αθήνα, διασχίζει την Ευρώπη με τρένα και αεροπλάνα για εμφανίσεις και παραγωγές όπερας. «Ανέβηκα και κατέβηκα σε τόσο πολλά τρένα φέτος, που κόντεψα να χάσω την Golden Card της Aegean», συμπληρώνει.
