Με ένα μήνυμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο του Θανάση Βαλτινού.
Στη σχετική ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Facebook, αναφέρθηκε στο έργο του εκλιπόντος Θανάση Βαλτινού που πέθανε σε ηλικία 92 ετών και τόνισε ότι αποτύπωσε «τις πιο αιχμηρές γωνίες της ελληνικής ιστορίας».
«Αποχαιρετούμε τον πεζογράφο μας Θανάση Βαλτινό. Έναν σπουδαίο αφηγητή, που με την πένα του εξερεύνησε τις ανθρώπινες αντιφάσεις και τις κοινωνικές αντιθέσεις. Αποτυπώνοντας, παράλληλα, τις πιο αιχμηρές γωνίες της ελληνικής ιστορίας» ανέφερε ο πρωθυπουργός και συμπλήρωσε: «Στη μακρά διαδρομή του αναμετρήθηκε με τις εκφραστικές φόρμες και φώτισε νέους δρόμους στις επόμενες γενιές. Υπήρξε σεμνό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ενώ και ως ενεργός πολίτης άφησε ένα ξεχωριστό αποτύπωμα στη δημόσια ζωή.
Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια και στους οικείους του».
Νωρίτερα και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου αποχαιρέτησε τον συγγραφέα Θανάση Βαλτινό, στον οποίο πριν από δυο χρόνια είχε απονείμει τον τίτλο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, τιμώντας την πολύτροπη εισφορά του στην ελληνική λογοτεχνία. Ειδικότερα, με ανάρτηση στο Facebook η κ.Σακελλαροπούλου αναφέρει:
«Αποχαιρετώ με βαθιά θλίψη τον Θανάση Βαλτινό, πεζογράφο, σεναριογράφο και μεταφραστή του αρχαίου δράματος, έναν συγγραφέα με σημαντικότατη και πολύτροπη εισφορά στην ελληνική λογοτεχνία. Η αφηγηματική του λιτότητα, ο κατακλυσμός των σελίδων του από τη δράση και τα παθήματα των απλών ανθρώπων, ο συνεχής, πυρετικός διάλογός του με την ιστορία, η πρωτοπόρος χρήση των τεκμηρίων ως λογοτεχνικής ύλης, και κυρίως η προσέγγιση της ελληνικής γλώσσας ως ζώσας μνήμης των νοημάτων που συνέχουν τον ελληνισμό στη διαχρονία του, άλλαξαν τον ρου του σύγχρονου ελληνικού μυθιστορήματος.
Από την "Κάθοδο των εννιά" ως τα "Στοιχεία για τη δεκαετία του ‘60" και από το "Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη" ως το "Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο", την "Ορθοκωστά" και τον αριστουργηματικό "Τελευταίο Βαρλάμη", ο Θανάσης Βαλτινός μας έδειξε, όπως εξάλλου είχε ο ίδιος πει, ότι η υψηλή λογοτεχνία "δεν προφητεύει, αλλά ψηλαφεί αυτό που επίκειται και κουβαλά τα δικά του ρίγη"».
