Martynas Nedzinskas
Δεν σκέφτομαι μια «ιδανική» κοινωνία. Δεν σκέφτομαι τίποτα «ιδανικό» γενικότερα, γιατί θεωρώ ότι αυτό είναι άλλη μια ανθρώπινη κατασκευή που καθιστά τους ανθρώπους σκλάβους και τους απελπίζει, επειδή προσπαθούν να πετύχουν το ακατόρθωτο.
Airida Gintautaitė
Η ιδανική κοινωνία είναι μια κοινότητα που δεν έχει να κάνει τόσο με λόγια όσο με πράξεις. Κάθε μέλος της βρίσκει τη δική του/της θέση σε αυτήν, αυτή για την οποία έχει τις κατάλληλες δεξιότητες, προσφέροντας σε αυτόν τον τομέα αγάπη και τον καλύτερο εαυτό του/της. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όποιος/-α ζυμώνει το καλύτερο ψωμί θα εργάζεται στον φούρνο και θα απολαμβάνει τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη όσων κάνουν άλλες δουλειές.
Και ο/η αρτοποιός, που πάει στον/στην οδοντίατρο για να φτιάξει τα δόντια του/της, ευχαριστεί και σέβεται κι αυτόν/-ήν τον/την επαγγελματία. Δεν υπάρχει απευθείας διαπραγμάτευση για τις εργασιακές συνθήκες ή τις αμοιβές. Αυτά τα αναλαμβάνουν τα πλέον αξιοσέβαστα μέλη της κοινότητας, που διαχειρίζονται τα οικονομικά και αυτό δημιουργεί σιγουριά στα υπόλοιπα. Ανάμεσά τους υπάρχουν αμοιβαίος σεβασμός και εμπιστοσύνη.
«Στόχος δεν είναι να κυριαρχήσεις και να εκμεταλλευτείς τον άλλον αλλά να τον ανεχθείς, προσπαθώντας να τον καταλάβεις όσο το δυνατό περισσότερο».
Rytis Saladžius
Ιδανική για μένα είναι μια κοινωνία ατόμων που συνδέονται με διάφορους τρόπους και μέσω θεσπισμένων δημοκρατικών μορφών επικοινωνίας είναι σε θέση να συνεννοούνται μεταξύ τους με έναν τρόπο που σέβεται την ιδιωτικότητα, την ελευθερία επιλογής και την άποψη του καθενός για τον κόσμο στον οποίο ζουν. Μια κοινωνία στην οποία η ζωή, ο σεβασμός και η ελευθερία αποτελούν τις θεμελιώδεις αξίες.
Vainius Sodeika
Αυτό είναι ένα δύσκολο ερώτημα, σχεδόν αδύνατο να απαντηθεί, περίπου σαν να με ρωτούσε κανείς ποιο είναι το ιδανικό θέατρο ή θεατρικό έργο. Ενδεχομένως η σκέψη μου να πήγαινε στην ελευθερία, στη δυνατότητα να σκέφτομαι όσο το δυνατό πιο ελεύθερος από εξωτερικές επιρροές, αλλά και στην απουσία του χρήματος. Πρώτα απ’ όλα, δεν μπορεί να υπάρχει κάτι ριζοσπαστικό ή ιδανικό σε μια κοινότητα, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι έχει γίνει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό. Άλλωστε, η ίδια η φύση δεν είναι ιδανική, έχουμε αποδείξεις γι’ αυτό.
Παρ’ όλα αυτά, για τις ανάγκες μιας τέτοιας κοινωνίας θα ήταν σημαντικό να είναι κανείς εξοικειωμένος με τη μουσική. Δεν είναι απαραίτητο να έχει ριζοσπαστικές ιδέες, απλώς να είναι σε θέση να αποτελεί μέρος μιας διαδικασίας την οποία θέλει να κατανοήσει και να ζήσει – γιατί μια κοινότητα είναι μια διαδικασία. Δεν υπάρχει κάποια ιδανική διαδικασία, μόνο ιδανικά στα οποία πιστεύουμε ή θέλουμε να πιστεύουμε. Για μένα προτεραιότητα θα ήταν η μουσική, το να παίζουμε ζωντανά μουσική με φυσικά όργανα, καθισμένοι καταγής, χωρίς απαραίτητα σπουδαίες τεχνικές δεξιότητες αλλά με πάθος γι’ αυτό που κάνουμε.
Diana Anevičiūtė
Η ιδανική κοινωνία/κοινότητα είναι αυτή που ενώνεται και συγκροτείται βάσει ευγενών στόχων, με αμοιβαία κατανόηση, αγάπη, ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη σε δύσκολες στιγμές και την ικανότητα να νιώθει χαρά.
Nelė Savičenko
Κατά την άποψή μου, δεν υπάρχει ιδανική κοινωνία. Είναι μάλλον ένα όνειρο ή μια ουτοπία. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω στην προσπάθεια για την κατάκτησή της, πως υπάρχουν βασικές αρχές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή για τη συγκρότηση μιας καλύτερης κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, στόχος δεν είναι να κυριαρχήσεις και να εκμεταλλευτείς τον άλλον αλλά να τον ανεχθείς, προσπαθώντας να τον καταλάβεις όσο το δυνατό περισσότερο.
Valentinas Novopolskis
Φαντάζομαι πως οι μέλισσες ή τα μυρμήγκια έχουν μια τέτοια ιδανική κοινωνία, όπου ο καθένας έχει τη θέση του, κάνει τη δουλειά του ειρηνικά, αλλά με τη δυνατότητα να προστατεύει τον εαυτό του.
Gediminas Rmeika
Μια ιδανική κοινωνία, βαθιά συνδεδεμένη με τη φύση, θα έδινε προτεραιότητα στην αρμονική συμβίωση με το περιβάλλον και στη διασφάλιση βιώσιμων πρακτικών που προστατεύουν το οικοσύστημα. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός θα προέβλεπε χώρους πρασίνου, προωθώντας τη βιοποικιλότητα και προσφέροντας στους κατοίκους καθημερινή αλληλεπίδραση με τη φύση. Το εκπαιδευτικό σύστημα θα έδινε έμφαση στη σημασία της περιβαλλοντικής μέριμνας από πολύ μικρή ηλικία. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα αποτελούσαν τον κανόνα, μειώνοντας σημαντικά το αποτύπωμα άνθρακα. Οι πρωτοβουλίες σε επίπεδο κοινοτήτων θα εστίαζαν στην τοπική παραγωγή τροφίμων, στην προσπάθεια προστασίας της φύσης και στη μείωση των αποβλήτων για τη δημιουργία ενός υγιέστερου πλανήτη για τις μελλοντικές γενιές.
Ula Liagaitė
Όταν σκέφτομαι μια ιδανική κοινωνία, αισθάνομαι ότι πρόκειται για κάτι που είναι ή πρέπει να είναι τέλειο. Δύσκολο, λοιπόν, να το φανταστώ. Θα επρόκειτο για μια κοινωνία που θα έδινε προτεραιότητα στη συμπεριληπτικότητα, στην ασφάλεια όλων των όντων και στην καλλιέργεια σχέσεων αμοιβαίας φροντίδας.
Jan Dravnel
Δεν υπάρχει ιδανική κοινωνία. Όμως, αν έστω και δύο άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν και να είναι μαζί χωρίς να κακοποιούν ο ένας τον άλλον, αυτό μπορεί να αποτελέσει το θεμέλιο για κάτι όμορφο.
Rasa Samuolytė
Η ιδανική κοινωνία: μια κοινωνία κουρασμένη· που κουράστηκε να είναι παραγωγική· που κουράστηκε να παλεύει· που κουράστηκε να καταστρέφει τον εαυτό της και τους άλλους· όπου δεν αμφισβητείται η ορθότητα του «ου φονεύσεις» και κανείς δεν μετράει τα βήματά του. Υπάρχει χρόνος για τον άλλον, γι’ αυτόν που είναι δίπλα σου, γι’ αυτόν στον οποίο βασίζεσαι, γι’ αυτόν που είναι από πάνω σου. Εκεί κανείς δεν θέλει να βασανίζει τους άλλους. Είναι ωραίο να είσαι εκεί ΤΩΡΑ.
Augustė Pociūtė
Στη Νότια Αφρική υπάρχει μια φυλή που ονομάζεται Μπαμπέμπα και έχει το τελετουργικό της συγχώρεσης. Αν κάποιο μέλος κάνει κάτι λάθος ή παράνομο, τα υπόλοιπα σταματούν ό,τι κάνουν και συγκεντρώνονται στο κέντρο του οικισμού τους. Το περικυκλώνουν και για κάμποσες μέρες τού μιλάνε λεπτομερώς για όλες τις καλές πτυχές που έχει και τις καλές πράξεις που έχει κάνει σε όλη του τη ζωή, υπενθυμίζοντάς του την καλή φύση του. Πιστεύουν ότι κάθε άτομο είναι καλό και ότι τα λάθη που κάνουμε αποτελούν μια κραυγή για βοήθεια. Κάπως έτσι έχω στο μυαλό μου την ιδανική κοινωνία.
Komi Togbonou
Η φυλή είναι για μένα η καλύτερη μορφή συμβίωσης, επειδή κάθε μέλος της είναι σημαντικό για λόγους που μόνο η ίδια η φυλή ξέρει, εφόσον αφιέρωσε αρκετό χρόνο για να τους ανακαλύψει. Ακόμα και όσοι είναι ψυχικά ασθενείς, αναίσθητοι, χωρίς συναίσθηση ή ό,τι άλλο. Μόνο που αυτοί δεν πρέπει να εξουσιάζουν.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
