ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ συζητήσεις στη ζωή είναι με έναν γονέα ή με έναν συνομήλικό μας, ο οποίος έχει αρχίσει λόγω ηλικίας ή διανοητικής/φυσικής κατάστασης να έχει σοβαρά προβλήματα στην εργασία του.
Είτε η αναπηρία είναι σωματική είτε ψυχική, συχνά το αγαπημένο μας πρόσωπο είναι το τελευταίο άτομο που συνειδητοποιεί τα ελλείματά του, οπότε μπορεί να ερμηνεύσει την ειλικρινή ανησυχία ως προσωπική επίθεση. Αυτή η συζήτηση είναι αρκετά δύσκολη όταν διεξάγεται κατ' ιδίαν με φίλους και συγγενείς. Είναι απείρως πιο δύσκολη όταν διαδραματίζεται δημοσίως και αφορά τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το τελικό συμπέρασμα της έκθεσης του ειδικού εισαγγελέα Ρόμπερτ Χερ σχετικά με την ανακάλυψη απόρρητων πληροφοριών στο σπίτι του Τζο Μπάιντεν είναι καλό για τον πρόεδρο καθώς διαπιστώνει με απόλυτη σαφήνεια ότι «δεν δικαιολογούνται ποινικές διώξεις σε αυτό το θέμα». Δηλώνει επίσης ότι η άσκηση ποινικής δίωξης θα ήταν ανάρμοστη, «ακόμη και αν η πολιτική του υπουργείου Δικαιοσύνης δεν απέκλειε την άσκηση ποινικών διώξεων εναντίον ενός εν ενεργεία Προέδρου».
Η έκθεση έκανε μάλιστα στον Πρόεδρο τη χάρη να διακρίνει με σαφήνεια και κατηγορηματικό τρόπο τον χειρισμό του απόρρητου υλικού από τον ίδιον συγκριτικά με την πολύ χειρότερη και ευθέως παραβατική συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ στη δική του υπόθεση διατήρησης μυστικών εγγράφων.
Ο Τζο Μπάιντεν δεν θα μπορούσε να διωχθεί ποινικά από τη στιγμή που ο ειδικός εισαγγελέας διαπίστωσε ότι ο Πρόεδρος δεν είχε τον απαιτούμενο βαθμό εγκληματικής βούλησης εν μέρει λόγω της εξασθενημένης μνήμης του.
Όμως η έκθεση εμφανίζει στοιχεία που μπορεί να είναι πιο επιβαρυντικά για τον Μπάιντεν από την ενοχή του. Παρουσίασε κάτι που μπορεί να είναι χειρότερη αξιολόγηση για τον Μπάιντεν από το θέμα της ενοχής, η οποία είναι η περιγραφή ενός λόγου για τον οποίο δεν θα διωχθεί ποινικά: Ο Τζο Μπάιντεν δεν θα μπορούσε να διωχθεί ποινικά από τη στιγμή που ο ειδικός εισαγγελέας διαπίστωσε ότι ο Πρόεδρος δεν είχε τον απαιτούμενο βαθμό εγκληματικής βούλησης, εν μέρει λόγω της εξασθενημένης μνήμης του.
Η έκθεση τον χαρακτηρίζει ως έναν «καλοπροαίρετο, ηλικιωμένο άνδρα με κακή μνήμη», αλλά και με «ικανότητες που μειώνονται ραγδαία με την πρόοδο της ηλικίας». Για να ενισχύσει αυτόν τον ισχυρισμό, η έκθεση παρέθετε ορισμένες επιβαρυντικές λεπτομέρειες, όπως ότι ο Μπάιντεν δεν μπορούσε να θυμηθεί τις ημερομηνίες κατά τις οποίες ήταν αντιπρόεδρος και επίσης δεν μπορούσε να θυμηθεί «ούτε κατά προσέγγιση καν» πότε πέθανε ο γιος του, ο Μπο.
Οι Δημοκρατικοί μπορεί να είναι έξαλλοι με το γεγονός ότι ο ειδικός σύμβουλος υπήρξε τόσο ωμός στη διατύπωσή του σχετικά με την κατάσταση της μνήμης του Μπάιντεν, όμως η εσκεμμένη συμπεριφορά και η πρόθεση είναι απαραίτητα στοιχεία των υποκείμενων εγκλημάτων, οπότε ο Χερ έπρεπε να διερευνήσει τη διανοητική κατάσταση του Μπάιντεν και να συμπεριλάβει ενδεικτικές λεπτομέρειες.
Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι ο Τραμπ είναι καλύτερος υποψήφιος για την προεδρία από τον Μπάιντεν. Αλλά το «καλύτερος από τον Τραμπ» είναι ο χαμηλότερος πήχης που μπορεί να φανταστεί κανείς. Ο Τραμπ είναι ένας διεφθαρμένος και σε σύγχυση 77χρονος που αντιμετωπίζει δίκη για δεκάδες κακουργήματα σε τέσσερις διαφορετικές ποινικές υποθέσεις και πρόσφατα κρίθηκε υπεύθυνος για σεξουαλική κακοποίηση και δυσφήμιση.
Μπορεί όμως κανείς να πιστεύει ότι ο Μπάιντεν θα ήταν πολύ καλύτερος από τον Τραμπ και συγχρόνως να ανησυχεί ότι δεν είναι ικανός να κυβερνήσει για τέσσερα ακόμη χρόνια. «Καλύτερος από τον Τραμπ» δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσει να ανταποκρίνεται στις βαθιές εξωτερικές και εσωτερικές προκλήσεις με σαφήνεια και αποφασιστικότητα. «Καλύτερος από τον Τραμπ» δεν σημαίνει ότι μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα ολοκληρώσει μια δεύτερη θητεία. «Καλύτερος από τον Τραμπ» δεν σημαίνει καν ότι μπορεί να νικήσει τον Τραμπ τον Νοέμβριο.
Δυστυχώς για τον Μπάιντεν, η ηλικία δεν είναι μια πρόκληση που γίνεται πιο εύκολη με τον χρόνο. Το πιο πιθανό είναι ότι η μνήμη και η ενέργεια του Μπάιντεν είναι καλύτερες τώρα απ' ό,τι θα είναι του χρόνου, για να μην πούμε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Επιπλέον, εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν άμεση εμπειρία από τα δεινά της προχωρημένης ηλικίας – είτε πρόκειται για το δικό τους μυαλό και το δικό τους σώμα που επιβραδύνονται με τα χρόνια είτε καθώς το βλέπουν να συμβαίνει σε φίλους και συγγενείς. Όσο ισχυρή και αν είναι η ρητορική υπέρ της υποψηφιότητας του Μπάιντεν, δεν μπορεί να αποτρέψει το κοινό από μια ανησυχία τόσο προφανή και τόσο κρίσιμη: η ηλικία έχει σημασία.
Μπορεί κανείς να καθησυχάσει τους εκλογείς λέγοντάς τους ότι ο καλύτερος προγνωστικός δείκτης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια είναι τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια και ότι τα λεκτικά ολισθήματα και τα παραπατήματα του Μπάιντεν μικρή σημασία έχουν σε σύγκριση με τα σημαντικά επιτεύγματά του. Αυτό είναι ένα δίκαιο επιχείρημα. Αλλά πρέπει να το διατυπώνει ο ίδιος ο Μπάιντεν, επανειλημμένα και εύγλωττα. Η μόνη πραγματική απάντηση στην κατηγορία ότι βρίσκεται σε παρακμή είναι να αποδείξει δημόσια το αντίθετο.
Πρέπει λοιπόν ο Μπάιντεν να αποσυρθεί; Οι Δημοκρατικοί προφανώς θέλουν να αποφύγουν μια τέτοια προοπτική. Αλλά τα ποσοστά του Μπάιντεν στις δημοσκοπήσεις είναι ζοφερά. Ναι, υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι η υποστήριξή του μπορεί να βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο, αλλά τα καλά οικονομικά νέα, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη δυσλειτουργία των Ρεπουμπλικανών, θα μπορούσαν να αποδειχθούν αρκετά για να του δώσουν το τελικό προβάδισμα έναντι του Τραμπ. Παραμένει όμως βαθιά ανησυχητικό το γεγονός ότι η μεγαλύτερη αδυναμία του Μπάιντεν είναι αυτή για την οποία δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να την αλλάξει: η ηλικία του.
Με στοιχεία από άρθρο γνώμης του David French στους New York Times
