— Τι θα σημάνει μια ενδεχόμενη επιστροφή του Τραμπ στην εξουσία;
Θα είναι σαν να βγαίνει το sequel μιας πολύ κακής ταινίας και να είναι η ανθρωπότητα υποχρεωμένη να αγοράσει εισιτήριο για να δει και το δεύτερο μέρος. Όποιος/-α δεν χειροκροτά στους τίτλους έναρξης, θα είναι υποχρεωμένος/-η να δει την προβολή και της επόμενης ημέρας.
Στα σοβαρά τώρα, θα είναι άλλη μια μεγάλη ιδεολογική ήττα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και ένα μεγάλο χτύπημα στο κύρος και στο γόητρο των ΗΠΑ, κυρίως στα σημεία αυτά που ακόμη και σήμερα υπογραμμίζουν την αμερικανική μοναδικότητα ως παγκόσμιο τοπόσημο δημοκρατίας, αξιοκρατίας και δικαιοσύνης.
Και μόνο η επιστροφή του πλέον αντιαμερικανικού συνθήματος που έχει ακουστεί από Αμερικανό Πρόεδρο «Κάνε την Αμερική μεγάλη ξανά» θα σηματοδοτήσει την επιστροφή του εμμονικού λαϊκισμού και τη δικαίωση των ακραίων που πριν από λίγα μόλις χρόνια εισέβαλαν στο Καπιτώλιο, ζητώντας χάος και σπέρνοντας τον φόβο και το μίσος προς οτιδήποτε δεν ενστερνιζόταν την εσχατολογία τους. Οι ΗΠΑ θα πάνε πολλές δεκαετίες πίσω αν εκλεγεί ο Τραμπ, και μαζί το σύνολο του δυτικού κόσμου.
«Όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στις ΗΠΑ, αν ο ψηφοφόρος βγαίνει από το σούπερ-μάρκετ δύσθυμος εξαιτίας της ακρίβειας των προϊόντων, η επιλογή του στην κάλπη θα είναι αρνητική προς το κυβερνών κόμμα».
— Όσον αφορά την Ελλάδα, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από μια πιθανή νίκη του Τραμπ;
Σίγουρα η Ελλάδα θα πληγεί από τα μεγάλα προβλήματα που θα δημιουργηθούν στην Ε.Ε. Ο Τραμπ, ως ακραίος τζακσονιανός, όπως έχω γράψει στο βιβλίο μου US foreign policy in the Eastern Mediterranean: Power politics and ideology under the sun (εκδόσεις Springer), δεν ενδιαφέρεται για την ενίσχυση των ευρωατλαντικών σχέσεων, ενώ είναι δεδομένο πως η προσέγγιση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις θα είναι ξανά «μη μου του κύκλους τάραττε» που, όπως είναι κατανοητό, ευνοεί τον παράγοντα που συμπεριφέρεται ως ταύρος εν υαλοπωλείο, δηλαδή την Τουρκία.
Δεν μπορώ να δω τον Τραμπ να δίνει ρυθμό στην Ευρώπη για να αντιμετωπίσει τη ραγδαία αύξηση της ακροδεξιάς, τις προκλήσεις που η περιβαλλοντική καταστροφή δημιουργεί στον αγροτικό τομέα αλλά και στον αναπτυξιακό τομέα της ευρωπαϊκής οικονομίας κ.λπ. Η Ευρώπη, αντίθετα με το τι λένε αυτοί που δεν γνωρίζουν από τις δομές και τις λειτουργίες της Ένωσης, δεν μπορεί να επιβιώσει δίχως τις ΗΠΑ. Δεν είμαι σίγουρος πως ο Τραμπ θα στενοχωρηθεί αν δει μια βαθιά κρίση να διαρρηγνύει την πολιτική επιφάνεια της Ευρώπης. Επομένως, κράτη που έχουν επενδύσει ορθώς στην εμβάθυνση της Ε.Ε., όπως η Ελλάδα, θα βρεθούν μεταξύ σφύρας και άκμονος.
— Πιστεύετε ότι οι δημοκρατικοί έχουν ελπίδα να κερδίσουν μόνο με τον Μπάιντεν ή θα αναζητήσουν άλλους υποψηφίους, όπως η Μισέλ Ομπάμα;
Πιστεύω πως ο Μπάιντεν, αν η αμερικανική οικονομία και το Χρηματιστήριο πάνε καλά, θα νικήσει όποιο αντίπαλο κατεβάσουν οι ρεπουμπλικάνοι. Δεν είμαι σίγουρος πως η Μισέλ Ομπάμα είναι κατάλληλη για Πρόεδρος των ΗΠΑ απλώς και μόνο γιατί είναι η σύζυγος του Μπαράκ Ομπάμα – ούτε η ίδια θα επιθυμούσε κάτι τέτοιο, γεγονός που δείχνει πόσο ισορροπημένη προσωπικότητα είναι.
— Αρκετοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το μεταναστευτικό θα κρίνει τις προεδρικές εκλογές. Συμφωνείτε; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια ενδεχόμενη νίκη του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές τρομάζει ήδη την Ευρώπη;
Το μεταναστευτικό είναι σημαντικό, δεν θα διαφωνήσω. Αλλά στις προεδρικές εκλογές κομβικό ρόλο παίζουν οι ειδικές μεταβλητές, με άλλα λόγια οι επαρχίες που θα δώσουν τους εκλέκτορες κλειδιά. Οι αναλύσεις συγκλίνουν στις ακόλουθες επαρχίες: 1) Maricopa County, Arizona, 2) Erie County, Pennsylvania, 3) Kent County, Michigan, 4) Miami-Dade County, Florida, 5) Dane County, Wisconsin.
Αν εξαιρέσουμε τη Maricopa, οι υπόλοιπες επαρχίες θα σταθμίσουν την ψήφο τους ανάλογα με τους τοπικούς και εθνικούς οικονομικούς δείκτες. Όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στις ΗΠΑ, αν ο ψηφοφόρος βγαίνει από το σούπερ-μάρκετ δύσθυμος εξαιτίας της ακρίβειας των προϊόντων, η επιλογή του στην κάλπη θα είναι αρνητική προς το κυβερνών κόμμα. Επομένως, έρχομαι να επισημάνω κι εγώ με τη σειρά μου τη βαρύτητα της ρήσης του Κλίντον, με όλη την ελαφρότητα που αυτή φέρει ως προς την υπερπλούστευση των πολιτικών διαδικασιών και ζυμώσεων. Παρ’ όλα αυτά ακόμη στο 2024 ισχύει η φράση: It’s the economy, stupid!
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
