Δεν κάνει βιντεοκλήσεις. Δεν απαντά εύκολα σε τηλεφωνήματα δημοσιογράφων. Κι όταν θα απαντήσει, κάτι θα μεσολαβήσει, θα κλείσει και θα ξανακαλέσει.
Στα 77 της η Νταϊάν Κίτον, η πιο αγαπημένη, αλλά και η πιο εγωκεντρική σταρ από την παλιά φουρνιά των late 70s – early 80s έχει έναν δικό της τρόπο να «κολυμπάει» στη διασημότητα και πίσω στην κανονική ζωή, χωρίς τουπέ και αλαζονεία, παρά μόνο εκείνο το κάπως λοξό βλέμμα όλων των ανθρώπων που ξέρουν ότι άλλα είναι τα σημαντικά στη ζωή.
Στο Book Club: The Next Chapter, ένα σίκουελ της κινηματογραφικής επιτυχίας του 2018, η Κίτον υποδύεται και πάλι μία αδέξια γυναίκα, γύρω στα 70 που αγαπά το ανδρόγυνο ντύσιμο και τα καπέλα με γείσο.
«Κλέψαμε ένα σωρό ιδέες από τη ζωή της», λέει ο σκηνοθέτης Μπιλ Χόλντερμαν, ο οποίος συνυπογράφει το σενάριο με τη σύζυγό του, Έριν Σιμς. Και η αλήθεια είναι ότι η ζωή της Νταϊάν Κίτον μοιάζει αρκετά με αυτήν της πρωταγωνίστριας: με αδέξιες και λοξές κινήσεις και ματιές στη ζωή, με αναπάντεχα πάθη και αμφιλεγόμενες αγάπες και με μία τάση να αποδέχεται τον εαυτό της με λίγη πλάκα, χωρίς να τον κρίνει και να τον τιμωρεί.
Στην πρώτη ταινία, η Νταϊάν τα φτιάχνει με τον Άντι Γκαρσία. Στο σίκουελ, οι τέσσερις φίλες πηγαίνουν στην Ιταλία για το bachelorette party της Τζέιν Φόντα- δείπνα, μαγαζιά, γυμνά αγάλματα, ατελείωτα διφορούμενα σχόλια και ποτό. Πολύ ποτό.
Η ποσότητα αλκοόλ είναι πράγματι εντυπωσιακή. Είναι άραγε και ακριβής; «Ω ναι», απαντά, η Κίτον με αυτοπεποίθηση. «Γύρω στις έξι το πρωί θα πιώ ένα Lillet ή ένα chardonnay». Άρα ως τις 11 το πρωί- πόσα μπουκάλια; «Θεέ μου, ίσως 25;», συνεχίζει.
Ο Νταϊάν Κίτον είναι είναι επίσης εξπέρ στην αρχιτεκτονική. Έχει βγάλει περισσότερα λεφτά από επιμελούμενη σπίτια για πελάτες (μεταξύ των οποίων και η Μαντόνα) παρά γυρίζοντας ταινίες. Κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης για τον Guardian, στάθηκε μπροστά από πολλές πόρτες και ανέβασε φωτογραφίες τους στο Instagram, ενώ εξήγησε γιατί τις αγαπά τόσο.
«Ω, Θεέ μου, λατρεύω τις πόρτες», λέει. Της αρέσει να φαντάζεται τις εξόδους και τις εισόδους, «τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί ή τι πουλούσαν ή γιατί είναι το κτίριο άδειο; Σε κάνει να σκέφτεσαι όλες τις φάσεις που λίγο πολύ όλοι μας περνάμε. Τύπου: "Α, έκανα αυτή την ταινία, αλλά η άλλη δεν πήγαινε πολύ καλά, αλλά μετά, ξέρεις, κάτι προέκυψε».
Όσο για τον κόσμο, κι αν παραξενεύονται με αυτά που κάνει; «Όχι, επειδή δεν τους νοιάζει. Σε γενικές γραμμές, απλώς βιάζονται και δεν κοιτάζουν καν», απαντά.
«Θεέ μου, η ζωή είναι τόσο παράξενη. Και γι' αυτό πραγματικά με γοητεύουν αυτά τα μέρη, επειδή είναι εγκαταλελειμμένα, αλλά υπήρξαν κάτι πολύ σημαντικό. Τέλος πάντων, δεν θα έπρεπε να μιλάμε γι' αυτό, γιατί ο κόσμος θα πει: "Τι λέει; Ξεφορτωθείτε την!"», προσθέτει γελώντας.
«Είναι τόσο ενδιαφέρον το γεγονός πως είμαστε ζωντανοί, είμαστε εδώ και οι περισσότεροι είμαστε τυχεροί που έχουμε αυτοκίνητα, τα οποία σε πάνε παντού. Αγαπώ το αυτοκίνητό μου», λέει για την Mercedes της. «Είμαι bitch. Είμαι κυριλέ, αλήθεια. Είναι ένα μαύρο αυτοκίνητο. Ναι. Είναι πολύ καλό όμως. Μου αρέσει».
Οδηγεί και γρήγορα; «Όχι. Αυτό που μου αρέσει να κάνω είναι να κοιτάζω, οπότε μπορεί να μπλέξω σε μπελάδες με αυτό, όταν δεν προσέχω τον δρόμο, θυμάμαι ότι η μαμά συνήθιζε να μου λέει: "Νταϊάν, μην το κάνεις αυτό. Θεέ μου, πρόσεχε. Κοίτα μπροστά. Μην κοιτάς γύρω σου όταν οδηγείς"».
Η Νταϊάν Κίτον γεννήθηκε σε ένα προάστιο του Λος Άντζελες το 1946, το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά της Ντόροθι και του Τζακ Χολ. Ο πατέρας της ήταν κτηματομεσίτης, ενώ η μητέρα της είχε κερδίσει τον τίτλο στον περιφερειακό διαγωνισμό Mrs America για νοικοκυρές. Βλέποντάς την στέψη της επί σκηνής, η Νταϊάν, που ήταν τότε 8 ετών, ένιωσε κάτι ανάμεσα σε υπερηφάνεια και ζήλεια.
«Ήταν τα πάντα για μένα», λέει σήμερα για την Ντόροθι. «Ήταν υπέροχη. Ήταν το παράδειγμά μου για το τι μπορείς να κάνεις στη ζωή». Το 1993, η Ντόροθι διαγνώστηκε με Αλτσχάιμερ. Μετά από αυτό, το 1996, η Κίτον υιοθέτησε μια κόρη, την Ντέξτερ (πήρε το όνομά της από τον χαρακτήρα του Κάρι Γκραντ στην ταινία "The Philadelphia Story"), ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα ακολούθησε ένας γιος, ο Ντιούκ.
Σήμερα, ζει με την Ρέτζι, ένα θηλυκό ριτρίβερ και πρωταγωνίστρια στο Instagram της. «Είναι υπέροχη. Λατρεύω τα σκυλιά. Και αγαπώ τα ζώα. Έχεις σκύλο; Ίσως θα μπορούσα να σου βρω έναν», λέει στη δημοσιογράφο του Guardian.
Τα βιβλία της αποτελούν ερωτικές επιστολές προς αυτή την οικογένεια αλλά και πρώην της, όπως ο Αλ Πατσίνο, τον οποίο ήθελε να παντρευτεί, και ο Γουόρεν Μπίτι, που ήθελε να του μοιάσει.
Ο άνδρας, ωστόσο, που κατάλαβε πρώτος τη γοητεία της ήταν, φυσικά, ο Γούντι Άλεν, ο οποίος την επέλεξε το 1971 για την παράσταση «Play it Again, Sam» στο Broadway. Ερωτεύτηκαν, χώρισαν φιλικά και στην πορεία έκαναν μαζί οκτώ ταινίες.
Η Νταϊάν Κίτον δηλώνει πιστά στον Άλεν ακόμη και μετά τους ισχυρισμούς εναντίον του, τους οποίους ο ίδιος αρνείται και που δύο έρευνες απέρριψαν. «Αγαπώ τον Γούντι», είχε πει το 2014, «και πιστεύω τον φίλο μου». Στα απομνημονεύματά του το 2020, ο Άλεν περιέγραψε την Κίτον ως το «Άστρο του Βορρά» του- το πρόσωπο του οποίου η γνώμη μετράει περισσότερο.
Πώς την έκανε να νιώσει; «Ω, Θεέ μου», λέει, «ξέρεις πόσο πολύ του χρωστάω τα πάντα; Ήταν τόσο καταπληκτικός. Ήταν πάντα πολύ ξεχωριστό να βρίσκομαι με τον Γούντι. Ήταν υπέροχος. Ήταν τα πάντα, και παραμένει για μένα. Μου έδωσε τα πάντα. Όντως. Ο Γούντι το έκανε εύκολο. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ».
Στην καριέρα της έχει υποδυθεί αμέτρητες ονειροπόλες κοπέλες, ρόλοι που την έβγαιναν αβίαστα, ωστόσο η Κίτον κάθε άλλο παρά καλομάθαινε τον εαυτό της στην πραγματική ζωή. Τα απομνημονεύματά της το 2011 αποκάλυψαν τέσσερα χρόνια βουλιμίας στις αρχές της δεκαετίας του '70, για τα οποία, όπως έγραψε αυστηρά, δεν κατηγορεί κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό της.
«Τι μπορώ να πω εκτός από το ότι είναι τρομερή ντροπή», λέει για τη σημερινή victim culture. «Αλλά όλοι μας έχουμε βιώσει καταστάσεις που είναι δύσκολες κατά καιρούς. Πρέπει να το ξεπεράσεις!».
Με πληροφορίες από Guardian
