Εν μέσω ενός συνεχιζόμενου πολέμου χωρίς διαφαινόμενο τέλος, η πρώτη κυρία της Ουκρανίας μιλά στην αμερικανική Vogue, ποζάροντας στο φακό της Άνι Λίμποβιτς.
«Αυτοί ήταν οι πιο φρικτοί μήνες της ζωής μου, και της ζωής κάθε Ουκρανού» λέει στη μητρική της γλώσσα, τα ουκρανικά, μέσω διερμηνέα. «Ειλικρινά, δεν νομίζω πως έχουν όλοι επίγνωση τού πώς τα καταφέρνουμε συναισθηματικά» προσθέτει. Και εξηγεί στη Ρέιτσελ Ντονάντιο της Βογκ πως αυτό που την εμπνέει είναι οι συμπατριώτες της, οι Ουκρανοί. «Ανυπομονούμε για τη νίκη. Δεν έχουμε αμφιβολία πως θα επικρατήσουμε. Κι αυτό είναι που μας κάνει να συνεχίζουμε».
«Αναδύθηκε, όπως και ο σύζυγός της, στη δημόσια σφαίρα για να γίνει το πρόσωπο ενός έθνους - το πρόσωπο μιας γυναίκας, μιας μητέρας, ενός συμπονετικού ανθρώπου» γράφει η δημοσιογράφος για την πρώτη κυρία της Ουκρανίας.
Μεταξύ άλλων, η Ζελένσκα ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για την ψυχική υγεία των Ουκρανών, για την εκπαίδευση των ειδικών και των ανθρώπων της πρώτης γραμμής -δασκάλων, φαρμακοποιών, κοινωνικών λειτουργών, αστυνομικών- ώστε να μπορούν να λειτουργούν ως σύμβουλοι, στο πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης βοήθειας στους πληγέντες από τον πόλεμο.
Εκείνη κι ο Ουκρανός πρόεδρος γνωρίστηκαν στο γυμνάσιο κι άρχισαν να βγαίνουν στο πανεπιστήμιο. Όπως λέει, ο ρόλος της ως πρώτης κυρίας δεν ήταν αυτός που ποτέ ονειρευόταν να παίξει.
«Μ'αρέσει να βρίσκομαι στο παρασκήνιο - μου ταιριάζει. Το ότι βρέθηκα στο προσκήνιο ήταν αρκετά δύσκολο για'μένα» παραδέχεται.
Εξαιρετικά προστατευτική απέναντι στην οικογένειά της, η 44χρονη δεν ήθελε να κατέβει ο σύζυγός της υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. «Σεβάστηκα την επιλογή του και κατάλαβα πως αυτό ήταν ένα σημαντικό βήμα για εκείνον. Παράλληλα, ένιωθα πως η δική μου ζωή και της οικογένειάς μας θα άλλαζε δραματικά. Η αλλαγή θα ήταν μακροπρόθεσμη και περίπλοκη» λέει η ίδια.
Ωστόσο, μετά την εκλογή του το 2019, αναγκάστηκε και κατάφερε να σταθεί στο ύψος των δημόσιων περιστάσεων. «Προσπαθώ να κάνω το καλύτερο» λέει.
Τώρα, εν μέσω πολέμου, το πρώτο ζεύγος της χώρας ομολογεί πως εξαρτάται πιο πολύ από ποτέ από την ισχυρή σχέση τους και το γάμο. «Η Ολένα είναι η καλύτερή μου φίλη. Είναι επίσης πατριώτισσα και αγαπά βαθιά την Ουκρανία. Επιπλέον, είναι άριστη μητέρα» λέει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Από το πανεπιστήμιο αποφοίτησε με πτυχίο στην Αρχιτεκτονική και ο Ζελένσκι στη Νομική. Ωστόσο, και οι δύο αποφάσισαν να αφιερωθούν στη σάτιρα, παρά τις αρχικές τους αμφιβολίες για τον βιοπορισμό από την κωμωδία.
Η μητέρα της Ζελένσκα που γεννήθηκε ως Ολένα Κιγιάσκο, ήταν μηχανικός και μάνατζερ σε κατασκευαστική εταιρεία και ο πατέρας της καθηγητής σε τεχνική σχολή. Τόσο η ίδια όσο και ο Ουκρανός πρόεδρος είναι μοναχοπαίδια. Και οι δύο μεγάλωσαν σε ρωσόφωνα σπιτικά προτού μάθουν αργότερα ουκρανικά. Ήταν 11 χρόνων όταν το Τείχος του Βερολίνου έπεσε και στο γυμνάσιο όταν η Ουκρανία κέρδισε την ανεξαρτησία της, το 1991. Τα σάουντρακ της εφηβείας της ήταν των Aerosmith και των Beatles.
«Ήμασταν έφηβοι τις τελευταίες μέρες της Σοβιετικής Ένωσης. Ο κόσμος άρχιζε να ανοίγει για εμάς» λέει κι εξηγεί η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ήταν τέτοιο σοκ για εκείνους: «΄Οταν κάποιος μάς έλεγε πως δεν υπάρχουν Ουκρανοί και πως ένας Ουκρανός είναι απλώς ένας κακός Ρώσος, δεν τον πιστέυαμε. Οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στην ανεξάρτητη Ουκρανία, είναι στα 30 τους αυτή τη στιγμή. Μια νέα γενιά. Οπότε, κανείς στην Ουκρανία δεν μπορεί να καταλάβει το πρόσχημα ή τους λόγους για αυτή την εισβολή» παραδέχεται.
