Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης θα παρουσιάσει έργα του σημαντικού Αμερικανού καλλιτέχνη Brice Marden, στο πλαίσιο της σειράς εκθέσεων «Θεϊκοί Διάλογοι», από τις 20 Μαΐου έως τις 29 Αυγούστου 2022. Αυτή θα είναι η πρώτη έκθεση του Αμερικανού καλλιτέχνη σε μουσείο στην Ελλάδα, δίπλα σε τεχνουργήματα του παρελθόντος τα οποία έχουν ασκήσει μεγάλη επιρροή στο έργο του.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που το μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσιάζει καλλιτέχνες του 20ού αιώνα ανάμεσα στα έργα των συλλογών του.
To 2019 η έκθεση «Πικάσο και Αρχαιότητα. Γραμμή και πηλός» ξεπέρασε τους 250.000 επισκέπτες με έναν ζωντανό και πρωτότυπο διάλογο ανάμεσα σε 68 σπάνια κεραμικά και σχέδια του Πικάσο με πτηνά, τετράποδα και θαλάσσια όντα, ανθρώπινες μορφές, μυθολογικά ή μειξογενή όντα (Κένταυρος-Μινώταυρος) και άλλα έργα εμπνευσμένα από αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες, να «συνομιλούν» θεματικά με 67 αρχαιότητες, δημιουργώντας έναν ακόμη «Θεϊκό Διάλογο» μεταξύ της αρχαίας ελληνικής και της μοντέρνας τέχνης.
Το 2016, με τίτλο «Ai Weiwei at Cycladic», παρουσιάστηκαν τα έργα του Κινέζου καλλιτέχνη για πρώτη φορά σε αρχαιολογικό μουσείο παγκοσμίως. Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης μας σύστησε την καλλιτεχνική του προσέγγιση, την έμφαση του έργου του στην ιστορία και την πολιτισμική κληρονομιά καθώς και την κριτική του ματιά στα σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Το 2021 το μουσείο προσκάλεσε τον διεθνούς φήμης Αμερικανό καλλιτέχνη Στέρλινγκ Ρούμπι να πραγματοποιήσει μια εικαστική παρέμβαση εντός της μόνιμης συλλογής του, παρουσιάζοντας μία επιλογή από τα διάσημα κεραμικά γλυπτά του τοποθετώντας επιλεγμένα έργα ανάμεσα στα σπάνια εκθέματα της Συλλογής Κυκλαδικής Τέχνης.
Το παρελθόν και το παρόν, οι αναμνήσεις της οικογένειας και οι εικόνες από τη φύση στα μέρη που κατοικεί συγκροτούν μια ενότητα πτυχών της ζωής και του έργου του για δεκαετίες. Η συνεχής αλλαγή, ανάπτυξη και ανανέωση, η διαρκής αμφισβήτηση του εαυτού, ως όρος της δουλειάς του, δείχνουν έναν καλλιτέχνη που δεν δέχτηκε να υπάρχει απλώς στην αγορά με «δημοφιλή» έργα και να υποστεί έναν σιωπηλό δημιουργικό θάνατο.
Η έκθεση για τον 83χρονο σήμερα Μπράις Μάρντεν θα είναι μια ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει το έργο ενός καλλιτέχνη που επηρεάστηκε από το φως και την ιστορία της Ελλάδας και μια συνέχεια του οράματος του μουσείου να συστήσει στους χώρους του και ανάμεσα και στις συλλογές του κάποιους από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες παγκοσμίως.
Τα έργα που θα παρουσιαστούν στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης θα είναι σε καμβά, μάρμαρο και χαρτί, σε διάλογο με αρχαιότητες από τις μόνιμες συλλογές του μουσείου, σε επιμέλεια Δημήτρη Αντωνίτση.
Ο γεννημένος στη Νέα Υόρκη Μάρντεν δεν έχει σταματήσει να εξερευνά το φως, το χρώμα και τις επιφάνειες ενώ η σειρά «Cold Mountain», που ξεκίνησε στη δεκαετία του '80, εδραίωσε τη φήμη του ως ενός από τους σημαντικότερους αφηρημένους καλλιτέχνες της γενιάς του.
Το έργο του είναι βαθιά επηρεασμένο από τους τόπους που έζησε και εργάστηκε, τους ανθρώπους της ζωής του, τους πολιτισμούς στους οποίους έχει βυθιστεί, τόσο στην πρόσφατη όσο και στην τέχνη του παρελθόντος και μέσα από τις αιχμηρές συνθέσεις ως αποστάγματα των εμπειριών του, δημιουργεί μια τέχνη που με τη σειρά της δίνει στους θεατές ένα διεισδυτικό μέσο για να αναλογιστούν βαθύτερα τις δικές τους αντιλήψεις, γνώσεις και εμπειρίες.
Ο Μπράις Μάρντεν άρχισε να ζωγραφίζει από παιδί και ένας οικογενειακός φίλος ήταν αυτός που τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει καλλιτεχνικές σπουδές. Πριν σπουδάσει επισκεπτόταν μουσεία στη Νέα Υόρκη, ενώ ως προπτυχιακός φοιτητής στη Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βοστώνης έλαβε μια παραδοσιακή εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένων μαθημάτων στο σχέδιο, τη χαρακτική, τα γράμματα και τη μελέτη της ανατομίας και της προοπτικής.
Τον εντυπωσίαζε η χρήση των χρωμάτων στα έργα του Μανέ, που του ήταν ιδιαίτερα αγαπητά. Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, παρακολούθησε τη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Σχεδίου του Πανεπιστημίου Γέιλ. Εκεί σταμάτησε να κάνει παραστατικούς πίνακες και άρχισε να ζωγραφίζει μόνο αφαιρέσεις, εμπνευσμένες από τον Βίλεμ ντε Κούνινγκ και τον Φραντς Κλάιν.
Το φθινόπωρο του 1963, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Βρήκε δουλειά ως φύλακας μερικής απασχόλησης στο The Jewish Museum, όπου τον χειμώνα του 1964 παρουσιάστηκε η πρώτη αναδρομική έκθεση του έργου του Τζάσπερ Τζονς. Αυτή η έκθεση αποτέλεσε ένα σημαντικό ερέθισμα για τον Μάρντεν που ταξίδεψε στην Ευρώπη, γνώρισε το έργο του Τζακομέτι και άρχισε να εξελίσσει την τεχνική του.
Ο Μάρντεν έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Bykert Gallery της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 1966. Ο κόσμος της τέχνης υποδέχτηκε έναν ζωγράφο με ωριμότητα και αυτοπεποίθηση μέσα στην οποία είχε συμπυκνώσει τα μαθήματα και την εμπειρία όλων των προηγούμενων ετών.
Το 1971 με τη σύζυγό του Έλεν επισκέφθηκαν την Ύδρα. Το φως και ο τόπος όσο και οι νύξεις στο μεσογειακό τοπίο φαίνονται στο έργο του στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Τα χρώματά του έγιναν πιο φωτεινά, οι επιφάνειες έγιναν πιο λαμπερές και οι καμβάδες μεγαλύτεροι και πιο τολμηροί.
«Αυτή η αγνότητα, αυτή η άγρια και γυμνή τελειότητα της Ύδρας», όπως έγραφε ο Χένρι Μίλερ στον Κολοσσό του Μαρουσιού, επηρέασε καταλυτικά το έργο του Μάρντεν και οι μύθοι των αρχαίων θεών και του πρώιμου χριστιανισμού εμφανίστηκαν στα έργα του, δίπλα στη φύση, τις εποχές, τους ελαιώνες, την αρχιτεκτονική του νησιού, αλλά και τα θραύσματα από μάρμαρο που χρησιμοποίησε σαν καμβά, ενώ παράλληλα επανεξετάζει την ανάπτυξη της αφηρημένης ζωγραφικής όταν επιστρέφει στη Νέα Υόρκη.
Αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 συνένωσε τις ελληνικές και ασιατικές επιρροές του από τα ταξίδια με την οικογένειά του στην Ταϊλάνδη, τη Σρι Λάνκα και την Ινδία, γεγονός που σηματοδότησε την αρχή του ενδιαφέροντός του για τον ασιατικό πολιτισμό, την τέχνη και το τοπίο. Αυτές οι επιρροές θα φανούν βαθιά στη δουλειά του τις επόμενες δύο δεκαετίες. Βυθίστηκε στη μελέτη της καλλιγραφίας και τη γραφή των Κινέζων του 9ου αιώνα και αυτή η μορφή τέχνης θα γινόταν σύντομα κυρίαρχη επιρροή στο έργο του.
Το παρελθόν και το παρόν, οι αναμνήσεις της οικογένειας και οι εικόνες από τη φύση στα μέρη που κατοικεί συγκροτούν μια ενότητα πτυχών της ζωής και του έργου του για δεκαετίες. Η συνεχής αλλαγή, ανάπτυξη και ανανέωση, η διαρκής αμφισβήτηση του εαυτού, ως όρος της δουλειάς του, δείχνουν έναν καλλιτέχνη που δεν δέχτηκε να υπάρχει απλώς στην αγορά με «δημοφιλή» έργα και να υποστεί έναν σιωπηλό δημιουργικό θάνατο.
Η απόφαση να αλλάζει συνεχώς, να εξελίσσει την τέχνη του μας χαρίζει, μέσα από τις διατυπώσεις του Μινιμαλισμού, την αμεσότητα του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού και τη διαισθητική χειρονομία της καλλιγραφίας, μια ποιητική προσέγγιση μια σπουδαίας εικαστικής δημιουργίας, με την τέχνη χωρίς όρια να είναι μια ανοιχτή κατάσταση που κεντρίζει διαρκώς τη φαντασία, μια πρόκληση που μεταμορφώνει κάθε εικόνα σε άπλετα ανοιχτό πεδίο ερμηνειών και συναισθημάτων.
«Brice Marden και Ελληνική Αρχαιότητα»
20 Μαΐου έως 29 Αυγούστου 2022
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Νεοφύτου Δούκα 4, 210 7228321-3
