Ο κύβος ερρίφθη. Πέρασαν κι οι εκλογές, ο «λαός» δυστυχώς δεν έδωσε στα δύο μεγάλα κόμματα το μήνυμα (εκτός του 20% της αποχής στην Αθήνα και την άνοδο της Αριστεράς, αλλά συνολικά ποιος θα δώσει σ' αυτά σημασία, ειδικά με τον ΛΑΟΣ στα έδρανα;) και ζήτω που καήκαμε, μεταφορικά τουλάχιστον -ελπίζω- αυτή τη φορά.

Με το περιβάλλον κατά την τελευταία προεκλογική φάση να μπαίνει με επείγουσες διαδικασίες στην πολιτική ατζέντα και την προοπτική ανόδου για τα πιο προοδευτικά κόμματα να ανοίγει για πρώτη φορά, άλλα περιμέναμε, άλλα μας ήρθαν.

Ή μήπως εμπιστευτήκαμε αφελώς και περισσότερο από το πρέπον το λαϊκόν αίσθημα, όπως εκδηλώθηκε τουλάχιστον στη διάρκεια των καλοκαιρινών πυρκαγιών (βλ. και τις πρόσφατες κινητοποιήσεις σιωπηλής διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα); Αλλιώς γιατί οι «Οικολόγοι Πράσινοι» μόλις που ξεπέρασαν το 1% (επί 7.327.830,04 πολιτών που ψήφισαν τελικά, ίσον 73 και χιλιάδες - pas mal, αν και κατά τι λιγότεροι τελικά από τους οπαδούς των ποδοσφαιρικών ομάδων που κατακλύζουν το Ολυμπιακό Στάδιο τις Κυριακές).

Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, απογοητεύσαμε και τον κύριο Αλφόνσο Πεκοράρο Σκάνιο, τον υπουργό Περιβάλλοντος της Ιταλίας (ο οποίος έχει ήδη πάρει πρωτοβουλία για το συντονισμό και τη συνεργασία των υπουργών Περιβάλλοντος των μεσογειακών χώρων για την πρόληψη των πυρκαγιών και την προστασία των δασών), που κουβαλήθηκε ο καημένος για να εκφράσει την αισιοδοξία του για την είσοδο του νεοσύστατου κόμματος στη Βουλή...

Αλήθεια, πέρα από την πλάκα, πόσο περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι είναι τέλος πάντων οι Έλληνες; (Καλύτερα να μην αρχίσουμε πάλι την κουβέντα για όλους αυτούς που πετάνε τα σκουπίδια τους από το παράθυρο του αυτοκινήτου).

Από σχετική έρευνα, πάντως, που διενέργησε το καλοκαίρι (πριν τις πυρκαγιές όμως, αν και το «μετά» το είδαμε στις κάλπες) το WWF Ελλάς (www.wwf.gr), διαπιστώνεται ότι ενώ οι συμπατριώτες μας ανησυχούν γενικώς για το ότι η κατάσταση του πλανήτη έχει πάρει την κατιούσα, σε εθνικό επίπεδο αγρόν ηγόραζαν, καθώς αφενός δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται το Κακό σε όλη του τη διάσταση (μόλις το 54% θεωρεί ότι η κατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα είναι άσχημη) και αφετέρου δίνουν ελάχιστη σημασία σε φλέγοντα ζητήματα όπως η ξηρασία και η αλλαγή του κλίματος.

Επιπλέον, η ανησυχία για την κατάσταση του περιβάλλοντος δεν φαίνεται να συνοδεύεται από πρακτικές δράσεις για την προστασία του. Εξού και οι Έλληνες παραμένουν σταθεροί οπαδοί του Ι.Χ. για τις καθημερινές τους μετακινήσεις (ήδη το πρώτο εξάμηνο του 2007 κυκλοφόρησαν 210.494 καινούργια αυτοκίνητα -τα 118.990 στην Αττική- σημειώνοντας αύξηση 3,9% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, ενώ η Ελλάδα απέχει και φέτος από την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Μετακίνησης), μόλις ένας στους τρεις δηλώνει ότι αγοράζει βιολογικά προϊόντα (παρ' όλο που υπολογίζεται ότι το 8% περίπου των οπωροκηπευτικών της Ελλάδας περιέχει εντομοκτόνα πάνω από τα επιτρεπόμενα όρια), ενώ η πλειοψηφία αγνοεί τα περί ανακύκλωσης (άσε πια το ότι στην Αθήνα υπάρχουν μόνο 1.600 κάδοι για ανακύκλωση, ενώ έπρεπε ήδη να έχουν τοποθετηθεί 7.500!) και, αντιθέτως, κάθε μέλος νοικοκυριού παράγει σχεδόν δύο σακούλες απορριμμάτων την εβδομάδα (1.400 οι ανεξέλεγκτες χωματερές της χώρας).

Από την ίδια έρευνα προκύπτει επίσης μια αυξημένη ευαισθησία και διάθεση για κινητοποίηση στις γυναίκες 55 ετών και άνω, κατώτερης και μέσης εκπαίδευσης, κυρίως από ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές. Λογικό, αφού οι άνδρες της ανάλογης κατηγορίας είναι απασχολημένοι με άλλα πιο υψηλά θέματα, με το να καταστρώσουν φερ' ειπείν σατανικά σχέδια τουριστικής αξιοποίησης προστατευόμενων περιοχών. Όπως, καλή ώρα, ο καρατσεκαρισμένα πολυμήχανος δήμαρχος της πυρόπληκτης Ζαχάρως (βλ. Sugartown), ο οποίος 4 μέρες πριν τις εκλογές υπέγραφε ανίερες συμφωνίες (βλ. σχετικό Μνημόνιο Συναντίληψης και Συνεργασίας μεταξύ Κτηματικής Υπηρεσίας Δημοσίου και Δήμου Ζαχάρως) που προβλέπουν την παραχώρηση για 69 χρόνια του δικαιώματος εκμετάλλευσης του παραλιακού μετώπου του δήμου, έκτασης 2.593.041,80 τετραγωνικών χιλιομέτρων, καθώς και 780 ακινήτων εντός Ζαχάρως (www.ked.gr/website/index.php)!

Μπράβο. Και μετά μου λέτε για είσοδο των Πρασίνων στη Βουλή και με κάνετε να μειδιώ (με την κακή έννοια).

 

So far away, so close

 

Στην άλλη άκρη της Ευρώπης, και συγκεκριμένα στη Μεγάλη Βρετανία, που είναι παλαιά καραβάνα στα περιβαλλοντικά ζητήματα και τα περί της διεκδίκησής τους από τις κοινωνίες πολιτών, η αντίστοιχη οργάνωση διενέργησε πρόσφατα έρευνα με τίτλο «Πόσο πράσινα είναι τα κόμματά μας; Η αναφορά των Πράσινων Κριτηρίων». Σύμφωνα λοιπόν με το WWF Μεγάλης Βρετανίας, κανένα από τα κόμματα δεν τήρησε τις πολιτικές του δεσμεύσεις σε σχέση με τα επείγοντα περιβαλλοντικά προβλήματα της χώρας. Οι Συντηρητικοί «πάτωσαν», καθώς το περιβάλλον λάμπει δια της απουσίας του από το πρόγραμμά τους. Το Εργατικό Κόμμα μπορεί μεν να ηγείται της διεθνούς καμπάνιας για την αλλαγή του κλίματος, αλλά δεν έχει καθόλου καλές επιδόσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τους στόχους μείωσης των αερίων θερμοκηπίου. Όσο για τους Φιλελεύθερους, φαίνεται να έχουν την πιο δυνατή ατζέντα για την αλλαγή του κλίματος, την «πράσινη» φορολογία και την οικολογική διαβίωση, ενώ κανένα κόμμα δεν δείχνει να δίνει ιδιαίτερη σημασία στην προστασία της υπαίθρου και της άγριας ζωής...