Αγαπητέ κύριε δήμαρχε,

Δέρω αν ο δρόμος σ' έχει φέρει προς Κυψέλη, εκεί στην οδό Λευκωσίας και Κύπρου. Η αλήθεια είναι ότι ακόμη κι αν πλησίασες, πιθανόν να άλλαξες κατεύθυνση. Η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική, με τα σκουπίδια που ξεχειλίζουν από τους κάδους να μετακινούν ανακλαστικά το χέρι σου στη μύτη για να διασωθείς από τις μυρωδιές.

Εκεί, λοιπόν, είναι ένας παιδικός σταθμός ή καλύτερα μια αποθήκη που έχουν νοικιάσει μετανάστες για να «φιλοξενούνται» τα παιδιά τους, αν μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη, δεδομένων των συνθηκών. «Αδελφές της Σιέρα Λεόνε, Παιδικός Σταθμός», πληροφορεί η ταμπέλα που βρίσκεται στην είσοδο του σταθμού, στο ισόγειο μιας γκρίζας πολυκατοικίας της δεκαετίας του ‘60. Μετανάστες από την αφρικανική αυτή χώρα νοίκιασαν το εν λόγω ισόγειο, φτάνοντας σήμερα να φιλοξενούν παιδιά και από άλλες χώρες, Πολωνία, Βουλγαρία, Ρουμανία, κ.λπ. Παιδιά που δεν ανήκουν στα «τυχερά» βρέφη και νήπια μεταναστών που φυλάσσονται στους βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Αθηναίων. Παιδιά που αναγκάζονται να παίζουν στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, δίπλα στους κάδους των σκουπιδιών και μάλλον εκεί θα μείνουν ή ίσως κάπου χειρότερα (σ.σ. αλήθεια, με ποιο κριτήριο «καθαρίζεται» η πόλη;).

Δεν είναι απαισιοδοξία, αλλά μάλλον συγκρατημένος ρεαλισμός. Εσύ ο ίδιος, δήμαρχε, άφησες δυσοίωνα μηνύματα, όχι για «τα παιδιά της αποθήκης» -αυτά είναι ξεγραμμένα από τις λίστες αναμονής εισόδου σε κάποιο σοβαρό κτίριο προσχολικής αγωγής- αλλά γι' αυτά τα παιδιά των μεταναστών που ήδη φιλοξενούνται σε βρεφονηπιακούς σταθμούς του δήμου και αποτελούν το 26% του συνόλου των βρεφών και νηπίων. «Πόσα από αυτά τα παιδιά μεταναστών που σήμερα φιλοξενούνται στους σταθμούς του δήμου μπορώ να πάρω από τη νέα σεζόν;» αναρωτήθηκες «ανησυχώντας», με αφορμή το νέο σύστημα εισαγωγής των παιδιών στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς που συγχρηματοδοτούνται από κοινοτικά κονδύλια.

Το σύστημα αυτό, ξέρεις καλά εδώ και καιρό δήμαρχε -τουλάχιστον από το Μάη οπότε έφτασε στα χέρια σου το σχέδιο της κυβέρνησης- ότι δεν επιτρέπει, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες και στις μετανάστριες, να λάβουν το πολυπόθητο κουπόνι με το οποίο θα μπορούν να βάλουν δωρεάν τα παιδιά τους σε κάποιο σταθμό.

Ξέρεις επίσης ότι οι μετανάστριες δεν μπορούν να πληρώσουν τα τροφεία που επιβάλλουν οι σταθμοί του δήμου. Ότι οι σταθμοί είναι έτσι κι αλλιώς ανεπαρκείς. Υπάρχουν περιπτώσεις που σε 25 τετραγωνικά μέτρα στοιβάζονται 35 παιδιά.

Και παρ' ότι γνωρίζεις, την Τρίτη 22 Ιούλη αρνήθηκες το αίτημα που κατέθεσε αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) στο Δημοτικό Συμβούλιο να συζητηθεί το θέμα των παιδικών σταθμών, με το πρόσχημα ότι δεν αφορά το Δήμο της Αθήνας. Κι όμως, έθεσαν ακριβώς τη δική σου προβληθείσα ανησυχία, ότι δηλαδή «χιλιάδες παιδιά Ελλήνων και μεταναστών δεν βρίσκουν μια θέση» στους παιδικούς σταθμούς, όπως σημειώνει η ΟΓΕ σε ανακοίνωση που έλαβες δήμαρχε.

Το πρόβλημα είναι υπαρκτό, σοβαρό και θέλει κάτι περισσότερο από «ανησυχία» για να λυθεί. Θέλει δράση, απαιτεί να βρίσκεται ψηλά στη λίστα των δημοτικών προτεραιοτήτων.

Μια βόλτα στην Κυψέλη, έστω και με μάσκα, για το φόβο της μυρωδιάς, ίσως να έδινε το έναυσμα. Ισως και όχι...

Καλή σχολική χρονιά συνάδελφε

Μετά τιμής

Ο Ξυπόλυτος Δήμαρχος