Αρρενωπή, λεσβία, με τατουάζ και μια πράσινη μοϊκάνα στο κεφάλι της, αχώριστη με το αναπηρικό της αμαξιδιο, η Λόρα αλώνιζει το Κάμντεν του Λονδίνου με παρέες λεσβιών. Διαγνωσμένη από τα 19 της με πολλαπλή σκλήρυνση, ζει τη ζωή της με τρόπο που πολλοί άνθρωποι θα ζήλευαν, κι ας έχουν τα πόδια τους και την κινητικότητα τους. Τι είναι όμως αυτό που της επιτρέπει να έχει μια τέτοια ποιότητα ζωής;
Η Μαρία Κατσικαδάκου (aka Maria Cyber), εμβληματική φιγούρα της ελληνικής λεσβιακής κοινότητας και του εγχώριου ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβισμού, διοργανώτρια, μεταξύ άλλων, επί σειρά ετών, των θρυλικών Cyberdyke parties, του Outview Film Festival και δημιουργός των websites lesbian.gr και glykouli.gr, επιστρέφει εδώ, μετά την ταινία «So quite: The performativity of a Pussy», στην ιδιότητα της σκηνοθέτιδος και παρουσιάζει το πορτρέτο μιας γυναίκας δυναμικής, που δεν «μασάει» μπροστά στις όποιες αντιξοότητες, αλλά και ενός κρατικού μηχανισμού που της επιτρέπει να ζει με αξιοπρέπεια.
Η ίδια αναφέρει για την εμπειρία δημιουργίας της ταινίας «Friends & Benefits», διάρκειας 27', που περιλαμβάνεται στην πλατφόρμα των online προβολών του 23ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης:
Όταν γνώρισα τη Λόρα και είδα πόσες παροχές δίνει το αγγλικό κράτος, εξεπλάγην γιατί γνωρίζω τι γίνεται στη χωρά μου και πόσο αδιανόητο είναι ένας άνθρωπος σε αναπηρικό αμαξίδιο να μένει μονός του, να έχει τρεις φορές την ημέρα φροντιστή στο σπίτι δωρεάν, να είναι όλα πληρωμένα και να παίρνει ένα αξιοπρεπές επίδομα.
«Όταν ξεκίνησα να γυρνάω το ντοκιμαντέρ για τη Λόρα, νόμιζα ότι είχα 50% ποσοστό αναπηρίας. Είναι το εξ ορισμού ποσοστό αναπηρίας που λαμβάνουμε όλοι οι άνθρωποι που έχουμε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Λόγω του διαβήτη μου, ανήκα και ανήκω στην ομάδα των ΑμεΑ και μάλιστα είμαι ενεργό μέλος.
Όταν γνώρισα τη Λόρα και είδα πόσες παροχές δίνει το αγγλικό κράτος, εξεπλάγην γιατί γνωρίζω τι γίνεται στη χωρά μου και πόσο αδιανόητο είναι ένας άνθρωπος σε αναπηρικό αμαξίδιο να μένει μονός του, να έχει τρεις φορές την ημέρα φροντιστή στο σπίτι δωρεάν, να είναι όλα πληρωμένα (ενοίκιο, ηλεκτρικό, θέρμανση, σύγχρονα αναπηρικά αμαξιδια κ.λπ.) από το κράτος και να παίρνει ένα αξιοπρεπές επίδομα. Ήθελα να καταγράψω τις παροχές και όσοι δείτε το φιλμάκι θα ανακαλύψετε πόσες πολλές παραπάνω υπάρχουν από αυτές που αναφέρω εδώ.
Στην Ελλάδα το βάρος πέφτει στην οικογένεια και τα επιδόματα είναι τόσο γελοία, που καθημερινά άνθρωποι προτιμούνε να πεθάνουν από το να ζουν σε τόσο αναξιοπρεπείς συνθήκες. Είναι καθημερινό το φαινόμενο μιας ηλικιωμένης γυναίκας, για παράδειγμα, να περιμένει ποτέ θα μπορέσει να έρθει η γειτόνισσα να την «καθαρίσει».
Αρχίζοντας ερασιτεχνικά να κινηματογραφώ, ανακάλυπτα μια δυνατή προσωπικότητα, εκείνη της Λόρα, και τις φίλες που έχει γύρω της. Τελειώνοντας το φιλμάκι, το ποσοστό αναπηρίας μου είχε εκτιναχθεί στο 90% γιατί διαγνώστηκα με καρκίνο του πνεύμονα.
Αυτό που ονειρεύομαι είναι ένα μεγάλο δυνατό κίνημα, να απαιτεί για παροχές από το κράτος, να εξηγεί ότι όλοι μας μπορούμε και πρέπει, σε ανθρώπινο επίπεδο, να βοηθάμε ανθρώπους με αναπηρία, ακόμα και απλά να κάνουμε παρέα μαζί τους, να πάμε μια βόλτα. Απογειώνω το όνειρο μου με ένα τεράστιο πανό μια μεγάλης πορείας που γραφεί "ΦΙΛΟΙ και ΠΑΡΟΧΕΣ"».
Η ταινία «Friends & Benefits» της Μαρίας Κατσικαδάκου θα είναι διαθέσιμη online, στο πλαίσιο του 23ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μέχρι την Κυριακή 4/7.
