Μέσα πάμε καλά!

Μέσα πάμε καλά! Facebook Twitter
0

«Απ' ό,τι βλέπω δεν έχετε να ζηλέψετε τίποτα από τη Μαδρίτη ή άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες», σχολίασε ο κοσμογυρισμένος Ισπανός φίλος, έχοντας μόλις ξεφυλλίσει έναν LGBT οδηγό της Αθήνας. «Αλλά τότε, γιατί γκρινιάζετε; Τι σας λείπει;», συμπλήρωσε αναφερόμενος στην κουβέντα που είχε νωρίτερα η παρέα.

Έλα μου ντε, τι μας λείπει; Πράγματι, τα τελευταία χρόνια η γκέι σκηνή της Αθήνας γνωρίζει πιένες. Διαθέτουμε πλέον ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο «γκέι χωριό» (το Γκάζι αλλά και... αποικίες σε Μοναστηράκι, Μακρυγιάννη, Εξάρχεια, Βικτώρια, Ομόνοια), είκοσι και βάλε γκέι ή «gay friendly» μπαρ και κλαμπ κάθε λογής (αν και το Factory των '90s εξακολουθεί να είναι σημείο αναφοράς), καμιά δωδεκάδα ανάλογα καφέ και ρεστοράν, τέσσερις σάουνες, τέσσερα adult cinema, πέντε boys bar (άσχετα που η προσφορά είναι πια δυσανάλογη της ζήτησης), κάμποσα υπαίθρια cruising spot, τρεις τακτικές εκδόσεις (μολονότι τα παλιότερα «Αμφί» και «Κράξιμο» παραμένουν αξεπέραστα), πλήθος δικτυακούς τόπους, μισή ντουζίνα οργανώσεις και καμιά δεκαριά άλλες openly gay επιχειρήσεις (ok, υπάρχουν μέσα σ' όλα αυτά και τα ψώνια, οι τυχάρπαστοι, οι τυχοδιώκτες, αλλά αυτό δεν είναι, βέβαια, φαινόμενο μόνο του γκέι «χώρου»). Οργανώνουμε τη μεγαλύτερη Pride της Ν.Α. Ευρώπης, έχουμε gay & lesbian κινηματογραφικό φεστιβάλ και είμαστε μέσα σε άλλα δύο.

Η αισθητική, η ποιότητα, τα event, οι προσφερόμενες υπηρεσίες, το επίπεδο εξυπηρέτησης στα γκέι μαγαζιά έχουν επίσης ανέβει αισθητά (παρότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, και μάλιστα πολλά). Το ίδιο και το attitude του κόσμου που συχνάζει εκεί. Παρά κιόλας την κρίση, η επιχειρηματική κινητικότητα συνεχίζεται - βάρδα μόνο ναύτη μου μη στεριώσει το νέο, παπαθεμελίστικης νοοτροπίας νυχτερινό ωράριο!

Τι παραπάνω ζητάμε; Περισσότερο χαρακτήρα. Περισσότερο τολμηρές αισθητικές και μουσικές επιλογές. Περισσότερο κοσμοπολιτισμό (ένα γενικότερο  πρόβλημα της μετα-ολυμπιακής Αθήνας). Συναρπαστικότερο action. Λογικότερες τιμές. Πιο φρέσκιες ιδέες. Μεγαλύτερη υπευθυνότητα, συνειδητότητα, αλληλεγγύη. Εντάξει, δεν είναι εύκολο να γίνουμε στα ξαφνικά όπως Βερολίνο, Άμστερνταμ ή Μαδρίτη, μπορούμε όμως σίγουρα καλύτερα. Και μας αξίζει. Διαθέτουμε, εξάλλου, δύο ασυναγώνιστα ατού - μια χύμα ομορφιά κι έναν διάχυτο ερωτισμό που δεν έπαψαν ποτέ να στοιχειώνουν τους δρόμους αυτής της πόλης.

Queer Week

Big Week 2010. Παθών... συνέχεια στο Kazarma club με Mπουζούκια Live (DJ Avgerinos, 1/4), Σταυρώστε (με) (drag show, 2/4), Αναστατώνομαι (strip show, 3/4), Dancing Day (DJ Mario.Κ, 4/4) - σωστός Γολγοθάς! Κων/πόλεως 84, Γκάζι.4/4, 12:01 π.μ.: Ποιος την έχει μεγαλύτερη (τη λαμπάδα); Παραδοσιακά gay friendly Ανάσταση στην Αγία Φωτεινή την Τζιναβωτή, Στύλοι Ολυμπίου Διός.4/4 Ωραία, αναστήθηκες και φέτος, αλλά με ποιον θα μοιραστείς το φιλί της αγάπης; Η Alexander sauna βάζει την ιδέα, βάλε εσύ το ταίρι (έναρξη «τελετής» 6 μ.μ.)! Θυμίζω, επίσης, τη νέα προσφορά: τα μέλη του Alexander sauna Youth Club (ηλικίες 18-25, εγγραφή δωρεάν) εξασφαλίζουν γενική είσοδο €9 . Μ. Αλεξάνδρου 134, Γκάζι.

Lgbtqi+
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ