Στο βιβλίο που κυκλοφόρησε προχθές, πακέτο με το ντοκιμαντέρ του Netflix, “Pamela, a Love Story”, η Πάμελα Άντερσον, 55 ετών σήμερα, αφηγείται την ιστορία της ζωής της, από την παιδική της ηλικία σε μια ταπεινή καναδική κωμόπολη και το απόγειο της φήμης της τη δεκαετία του 1990, μέχρι την πρόσφατη περίοδο της παγκόσμιας εκστρατείας της για τα δικαιώματα των ζώων και του ντεμπούτου της στο Μπρόντγουεϊ, μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων.
Στην πορεία, όπως μαθαίνουν οι αναγνώστες, συνέθεσε μια προσωπική φιλοσοφία εμπνευσμένη από ένα παράξενα ευρύ φάσμα πηγών, αντλώντας στοιχεία από τον Βουδισμό, την Καμπάλα, από έναν ιερέα του Πανεπιστημίου Pepperdine που γνώρισε κάνοντας βόλτες στο Μαλιμπού, από τον μελετητή του Γιουνγκ Ρόμπερτ Α. Τζόνσον και από ένα σωρό άλλα ερεθίσματα. Η Άντερσον δηλώνει αχόρταγη αναγνώστρια, και κάθε αναφορά της εκπλήσσει πιο πολύ από την προηγούμενη: Αναΐς Νιν, Άντζελα Ντέιβις, Γκαίτε. Συλλέγει επίσης vintage αυτοκίνητα, φορτηγά και σκάφη, και τα τελευταία πέντε χρόνια, επιδεικνύοντας έναν χαλαρό αυθορμητισμό, μετακόμισε αρχικά από το Λος Άντζελες στο Σεν Τροπέ και στη συνέχεια σε ένα ράντσο στο Νησί Βανκούβερ του Καναδά, κοντά στα μέρη που μεγάλωσε.
Σε πολλά σημεία του "Love, Pamela", η συγγραφέας του μοιάζει να διοχετεύει την εσωτερική της ζωή σε ποίηση ελεύθερης φόρμας, ανάμεσα σε παραγράφους πιο παραδοσιακού πεζού λόγου. Η ίδια εξηγεί στις «ευχαριστίες» της έκδοσης: «Αυτό το βιβλίο ξεκίνησε ως ένα ποίημα πενήντα σελίδων και στη συνέχεια αναπτύχθηκε σε εκατοντάδες σελίδες ... περισσότερης ποίησης ... από την πρώτη μου ανάμνηση μέχρι την πιο πρόσφατη. Ένας επιμελητής της έκδοσης μου είπε ότι του άρεσε πολύ το ελλειπτικό στυλ γραφής μου, πρότεινε όμως να προσθέσουμε και κάποιες πλήρεις προτάσεις και παραγράφους. Της είπα ότι δεν σκέφτομαι σε ολόκληρες προτάσεις, πόσο μάλλον σε παραγράφους».
Φυσικά, η Άντερσον ασπάζεται επίσης κι ένα σαφώς πιο πικάντικο είδος ελεύθερου πνεύματος. Για τον Χιου Χέφνερ επιφυλάσσει τον εξής στίχο: «Ο Χέφ με αποκάλεσε / το DNA του Playboy». Γράφει για την σεξουαλικότητα με έναν ειλικρινή, συχνά αστείο τρόπο, όπως όταν περιγράφει το σεξ με τον πρώην σύζυγό της Τόμι Λι ως «πάντα τρυφερό, απολαυστικό – ποτέ σκοτεινό ή περίεργο ή σα να προσπαθούμε υπερβολικά. Ήμασταν συνδεδεμένοι. Το σεξ ήταν πάντα διασκεδαστικό». Σε ένα άλλο σημείο περιγράφει ανάλαφρα ένα περιστατικό ερωτικής οπτικής επαφής που είχε με τον Τζακ Νίκολσον, ενώ εκείνος ήταν με δύο άλλες γυναίκες στο Playboy Mansion.
Αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ως κεντρική θέση της συγγραφέως εμφανίζεται περίπου στα τρία τέταρτα της διαδρομής, όταν η Άντερσον γράφει: «Πάντα πίστευα ότι το να θέλεις να είσαι ένα σέξι, αισθησιακό άτομο, ή να είσαι σέξι, δεν συγκρούεται με την ευφυΐα». Είναι απολύτως σαφές όμως, ότι ενώ η Άντερσον θέλει να θολώσει την εικόνα της «χαζής, σεξουαλικής ξανθιάς», απορρίπτει συλλήβδην κάθε πιθανή απεικόνιση της ως τραγική φιγούρα.
Το "Love, Pamela" υποβαθμίζει μια σειρά από επεισόδια που έφεραν κατά καιρούς την Πάμελα Άντερσον στα πρωτοσέλιδα: Οι γάμοι και τα διαζύγιά της με τον πρωταθλητή του πόκερ Ρικ Σάλομον και με τον μουσικό Kid Rock ελάχιστα αναφέρονται ενώ το περιβόητο κλεμμένο βίντεο που περιείχε τις ιδιωτικές της περιπτύξεις με τον Τόμι Λι και κατέληξε να καθορίσει λίγο-πολύ την πορεία της καριέρας, καταλαμβάνει μόλις πέντε σελίδες. Ακόμη και μια σεξουαλική επίθεση που υπέστη στα εφηβικά της χρόνια εξαντλείται σε δύο παραγράφους, ενώ μια υπερβολική δόση, αργότερα, σε μερικές προτάσεις. (Αντίθετα, η φιλοσοφία της ως γονέα, η οποία, όπως γράφει, είναι επηρεασμένη από τον Ράινερ Μαρία Ρίλκε και τον Ε.Ε. Κάμινγκς μεταξύ άλλων, απλώνεται σε 13 σελίδες).
Η συνολική εντύπωση που αποκομίζει κανείς από το "Love, Pamela" για την συγγραφέα του βιβλίου είναι μιας φιλικής και διασκεδαστικής μαμάς που τυχαίνει φυσικά να είναι επίσης μια πλούσια και διάσημη μαμά. Η Άντερσον δεν παραλείπει να περιγράψει λεπτομερώς τις πολύτιμες φιλίες της με προσωπικότητες όπως η Vivienne Westwood, ο Elton John, ο David LaChapelle και η Winehouse, καθώς και το αμφιλεγόμενο φλερτ της με τον Julian Assange, με τον τρόπο που πολλοί από εμάς θα περιγράφαμε τους συμμαθητές με τους οποίους κάναμε μαζί σκανταλιές στο σχολείο.
Ανάμεσα στις περιπέτειες της με άλλες διασημότητες όμως, δεν παύει να μας υπενθυμίζει ότι κατά βάση απολαμβάνει πλέον τα ίδια πράγματα με πολλές άλλες 55χρονες γυναίκες που μπορεί επίσης να λέγονται Πάμελα. Τα σκυλιά της. Τους δύο γιους της. Τον κήπο της. Το διάβασμα στην πίσω αυλή. Το “Love, Pamela” προσκαλεί το κοινό να κάνει τώρα αυτό που ίσως του ήταν δύσκολο να κάνει νωρίτερα στην πολύχρωμη, πολυτάραχη ζωή της Πάμελα Άντερσον: να χαρεί και να γελάσει μαζί της, όχι εις βάρος της.
Με στοιχεία από The Washington Post
