Η αλήθεια για τον «Συνταγματάρχη» Πάρκερ, τον διαβόητο μάνατζερ του Έλβις Πρίσλεϊ

Η αλήθεια για τον «Συνταγματάρχη» Πάρκερ, τον διαβόητο μάνατζερ του Έλβις Πρίσλεϊ Facebook Twitter
Ο Έλβις Πρίσλεϊ ανάμεσα στον Συνταγματάρχη Πάρκερ (αριστερά) και τον τηλεπαρουσιαστή Εντ Σάλιβαν το 1956. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image
0


Η ΚΟΙΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ για τον «Συνταγματάρχη» Τομ Πάρκερ είναι ότι απέσπασε πολλά χρήματα από τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον ανάγκασε να συμμετάσχει σε μερικές πραγματικά κακές ταινίες της δεκαετίας του 1960 και εξασφάλισε την υποτέλεια του στο σύμπαν του Λας Βέγκας στα τέλη της καριέρας του, με τον δικό του εθισμό στον τζόγο να λειτουργεί παράλληλα με την εξάρτηση του «Βασιλιά» από τα ναρκωτικά.

Αυτή όμως δεν είναι η ιστορία που θέλει να αφηγηθεί ο συγγραφέας Πίτερ Γκουράλνικ στο νέο του ογκώδες βιβλίο που έχει τίτλο «The Colonel and the King: Tom Parker, Elvis Presley, and the partnership that rocked the world» («Ο Συνταγματάρχης και ο Βασιλιάς: Ο Τομ Πάρκερ, ο Έλβις Πρίσλεϊ και η συνεργασία που συγκλόνισε τον κόσμο»).

Ο Έλβις δεν ήταν ο πρώτος πελάτης του Πάρκερ στον χώρο της μουσικής. Ο Πάρκερ ανέπτυξε τις ικανότητές του πρώτα με τον πρώιμο ποπ σούπερσταρ Τζιν Όστιν και στη συνέχεια με τον σταρ της κάντρι Χανκ Σνόου. Αλλά όταν ο Πάρκερ είδε για πρώτη φορά τον Έλβις και τη μανία που προκαλούσε στο κοινό, το 1955 στη Λουιζιάνα, αποφάσισε να γίνει ο μάνατζέρ του.

Το βιβλίο είναι εκτενές σε ό,τι αφορά τον «Συνταγματάρχη», ένα παρατσούκλι που ο Πάρκερ υιοθέτησε ως όνομα μετά την απονομή ενός τιμητικού στρατιωτικού τίτλου που έλαβε από τον κυβερνήτη της Λουιζιάνα το 1948, και σύντομο όσον αφορά τον «Βασιλιά», ο οποίος έχει αποτελέσει θέμα αμέτρητων βιβλίων. Μερικά από τα καλύτερα έχουν γραφτεί από τον Γκουράλνικ, όπως τα «Last Train to Memphis» και «Careless Whispers».

Η αλήθεια για τον «Συνταγματάρχη» Πάρκερ, τον διαβόητο μάνατζερ του Έλβις Πρίσλεϊ Facebook Twitter
Ο επί μακρόν μάνατζερ του Έλβις έζησε μια συναρπαστική ζωή που χαρακτηριζόταν από αυτομυθοποίηση και σκόπιμη εξαπάτηση. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image

Ο επί μακρόν μάνατζερ του Έλβις έζησε μια συναρπαστική ζωή που χαρακτηριζόταν από αυτομυθοποίηση και σκόπιμη εξαπάτηση. Ο Γκουράλνικ γνώριζε τον Πάρκερ από το 1988 μέχρι τοn θάνατό του το 1997. Το βιβλίο, πάντως, δεν αποτελεί αγιογραφία αλλά συχνά διαβάζεται ως απολογία του Πάρκερ, ή τουλάχιστον ως μια προσπάθεια να αποκατασταθούν κάποιες αλήθειες. Εξετάζεται, για παράδειγμα, η συχνά αναφερόμενη απροθυμία του Πάρκερ να αφήσει τον Έλβις να κάνει διεθνείς περιοδείες προς το τέλος της καριέρας του, με την αιτιολογία ότι ο ίδιος δεν ήταν Αμερικανός πολίτης και επομένως δεν είχε διαβατήριο.

«Συχνά πρόκειται για ατεκμηρίωτες εικασίες», γράφει ο Γκουράλνικ, προτείνοντας άλλες αιτίες. «Πώς θα μπορούσε ο Έλβις να πάει στην Ιαπωνία, με τους αυστηρούς νόμους της για τα ναρκωτικά, πώς θα μπορούσε να περάσει από όλα τα τελωνεία που θα έπρεπε να περάσει στην Ευρώπη, με τα αμέτρητα χάπια του; Και ποιος θα μετέφερε όλα αυτά τα φάρμακα για λογαριασμό του;»

Το παρελθόν του Πάρκερ ως εργαζόμενου σε περιοδεύοντα τσίρκα και καρναβάλια χρησιμοποιείται συχνά από πολλούς για να τον χλευάσουν. Πώς θα μπορούσε ένας «τσιρκολάνος» να γνωρίζει τη μουσική βιομηχανία ή να είναι κατάλληλος για να διαχειριστεί τον ίδιο τον βασιλιά του ροκ εν ρολ;

Ωστόσο, τα πιο ζωντανά και αποκαλυπτικά μέρη του βιβλίου εντοπίζονται σε εκείνη την περίοδο προτού ο Πάρκερ συναντήσει τον Έλβις, καθώς ο Γκουράλνικ ζωγραφίζει την εικόνα ενός ακούραστου μικροκομπιναδόρου που προσπαθεί απεγνωσμένα να ανακαλύψει εκ νέου τον εαυτό του.

cover
Peter Guralnick,
«The Colonel and the King: Tom Parker, Elvis Presley, and the Partnership that rocked the world»

Ο Πάρκερ ισχυριζόταν πάντα ότι γεννήθηκε ως Τόμας Άντριου Πάρκερ στη Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, γεννήθηκε ως Αντρέας Κορνήλιος φαν Κούικ στην Μπρέντα της Ολλανδίας. Ο πατέρας του ήταν ιπποκόμος και συνταξιούχος στρατιώτης. Όταν ο μικρός γοητεύτηκε από ένα οικογενειακό τσίρκο που είχε σταθμεύσει στην πόλη και έμαθε στα άλογα του πατέρα του να κάνουν κόλπα, ο πατέρας του φώναξε ότι το παιδί «δεν ήταν γιος του, ότι δεν θα κατάφερνε ποτέ τίποτα και, αφού τον χτύπησε αλύπητα, ανακοίνωσε ότι θα του απαγόρευε να έχει οποιαδήποτε σχέση με τους στάβλους». Ως έφηβος, ο Αντρέας  έφυγε λαθραία για τις ΗΠΑ, τον έστειλαν πίσω, προσπάθησε όμως ξανά και αυτήν τη φορά τα κατάφερε.

Στην Αμερική απέκτησε τη συνήθεια να υιοθετείται ανεπίσημα από ανάδοχες οικογένειες και στη συνέχεια να εξαφανίζεται χωρίς ίχνος, ένα μοτίβο που συνεχίστηκε όταν εντάχθηκε στον αμερικανικό στρατό, εξαφανίστηκε χωρίς άδεια και τελικά απολύθηκε το 1933, με πιστοποιητικό αναπηρίας που ανέφερε ως λόγο την «ψυχογενή κατάθλιψη» (ο Πάρκερ ισχυριζόταν ότι είχε απολυθεί επειδή είχε πρόβλημα στο πόδι). Κατέληξε στη Φλόριντα, όπου έγινε πολυτεχνίτης σε τσίρκα και πανηγύρια και ανέπτυξε ένα έντονο ένστικτο για την προώθηση και τη διαφήμιση.

Ο Έλβις δεν ήταν ο πρώτος πελάτης του Πάρκερ στον χώρο της μουσικής. Ο Πάρκερ ανέπτυξε τις ικανότητές του πρώτα με τον πρώιμο ποπ σούπερσταρ Τζιν Όστιν και στη συνέχεια με τον σταρ της κάντρι Χανκ Σνόου. Αλλά όταν ο Πάρκερ είδε για πρώτη φορά τον Έλβις και τη μανία που προκαλούσε στο κοινό, το 1955 στη Λουιζιάνα, αποφάσισε να γίνει ο μάνατζέρ του. Στη συνέχεια, τον ξεπούλησε, με πονηριά και επιμονή, στη δισκογραφική RCA, την κινηματογραφική 20th Century Fox και σε όποιον άλλο μπορούσε να ενισχύσει στην οικοδόμηση της πανίσχυρης βιομηχανίας του Έλβις που είχε ήδη στήσει στο μυαλό του.

Με στοιχεία από «The Los Angeles Times»

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού

Βιβλίο / Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Η κυβέρνηση Τραμπ υπονομεύει την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας στο όνομα του Ιησού τη βαναυσότητα και τη βούληση για απόλυτη εξουσία, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος.
THE LIFO TEAM
Η Σάλι Ρούνεϊ μετά το hype: Το «Ιντερμέτζο» αλλάζει το παιχνίδι;

The Review / Σάλι Ρούνεϊ: Σημαντική συγγραφέας ή το trend της στιγμής;

Ωρίμασε η Ιρλανδή συγγραφέας που με το βιβλίο της «Κανονικοί Ανθρωποι», έγινε σταρ; Είναι το νέο της μυθιστόρημα «Ιντερμέτζο» (εκδόσεις Πατάκη) στροφή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη γραφή; Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού των «Νέων» Δημήτρη Δουλγερίδη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Βιβλίο / «Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Μια ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη του Κώστα Καμπουράκη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, η οποία φωτίζει ζητήματα όσον αφορά το DNA και την εθνική καταγωγή αλλά και τα σχετικά εσφαλμένα ιδεολογήματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η Σύλβια Πλαθ έλεγε την αλήθεια της, και τη διεκδικούσε

Το Πίσω Ράφι / Η Σύλβια Πλαθ μετέτρεψε το προσωπικό της τραύμα σε ποιητικό υλικό

Στην αποκατεστημένη έκδοση της εμβληματικής συλλογής «Άριελ» η Αμερικανίδα ποιήτρια μιλά για θέματα όπως ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή, η γυναικεία ταυτότητα, η μητρότητα, η πατρική εξουσία, η οργή, η ερωτική προδοσία, κι όλα αυτά σε μια γλώσσα που βγάζει σπίθες, κοφτή, πυκνή, επιθετική, με βίαιες εικόνες και απροσδόκητες μεταφορές.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Μαγειρεύοντας για τους δικτάτορες

Βιβλίο / Τι τρώνε οι δικτάτορες; Ένα βιβλίο γράφει την ιστορία της όρεξής τους

Ταξιδεύοντας σε τέσσερις ηπείρους για τέσσερα χρόνια, ο Βίτολντ Σαμπουόφσκι εντόπισε τους πιο ασυνήθιστους μάγειρες του κόσμου, καταγράφοντας κομβικές στιγμές της ιστορίας του 20ού αιώνα μέσα από το φαγητό.
M. HULOT
Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Βιβλίο / Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Το βιβλίο «Με τους Ευρωπαίους περιηγητές στα χαμάμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» φωτίζει όψεις αυτών των χώρων, τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν, όπως και τον ρόλο τους στη ζωή της Ανατολής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Στα «Νέα» μου έλεγαν: «Πότε θα φύγεις για να πάρουμε αύξηση;»

Συνέντευξη / Μικέλα Χαρτουλάρη: «Στα ΝEA με ρωτούσαν πότε θα φύγω για να πάρουν αύξηση»

Από τις χρυσές εποχές των εφημερίδων και τις «Κεραίες της εποχής μας» έως το «Βιβλιοδρόμιο», τις συγκρούσεις, το μπούλινγκ και την έξοδο από τα «Νέα», η Μικέλα Χαρτουλάρη μιλά για τη δημοσιογραφία ως στάση ζωής, για την αριστερά, την εξουσία καθώς και για όλα όσα δεν συγχωρεί και δεν ξεχνά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ