LIVE - Πόλεμος στη Μέση Ανατολή

Η αλήθεια για τον «Συνταγματάρχη» Πάρκερ, τον διαβόητο μάνατζερ του Έλβις Πρίσλεϊ

Η αλήθεια για τον «Συνταγματάρχη» Πάρκερ, τον διαβόητο μάνατζερ του Έλβις Πρίσλεϊ Facebook Twitter
Ο Έλβις Πρίσλεϊ ανάμεσα στον Συνταγματάρχη Πάρκερ (αριστερά) και τον τηλεπαρουσιαστή Εντ Σάλιβαν το 1956. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image
0


Η ΚΟΙΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ για τον «Συνταγματάρχη» Τομ Πάρκερ είναι ότι απέσπασε πολλά χρήματα από τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον ανάγκασε να συμμετάσχει σε μερικές πραγματικά κακές ταινίες της δεκαετίας του 1960 και εξασφάλισε την υποτέλεια του στο σύμπαν του Λας Βέγκας στα τέλη της καριέρας του, με τον δικό του εθισμό στον τζόγο να λειτουργεί παράλληλα με την εξάρτηση του «Βασιλιά» από τα ναρκωτικά.

Αυτή όμως δεν είναι η ιστορία που θέλει να αφηγηθεί ο συγγραφέας Πίτερ Γκουράλνικ στο νέο του ογκώδες βιβλίο που έχει τίτλο «The Colonel and the King: Tom Parker, Elvis Presley, and the partnership that rocked the world» («Ο Συνταγματάρχης και ο Βασιλιάς: Ο Τομ Πάρκερ, ο Έλβις Πρίσλεϊ και η συνεργασία που συγκλόνισε τον κόσμο»).

Ο Έλβις δεν ήταν ο πρώτος πελάτης του Πάρκερ στον χώρο της μουσικής. Ο Πάρκερ ανέπτυξε τις ικανότητές του πρώτα με τον πρώιμο ποπ σούπερσταρ Τζιν Όστιν και στη συνέχεια με τον σταρ της κάντρι Χανκ Σνόου. Αλλά όταν ο Πάρκερ είδε για πρώτη φορά τον Έλβις και τη μανία που προκαλούσε στο κοινό, το 1955 στη Λουιζιάνα, αποφάσισε να γίνει ο μάνατζέρ του.

Το βιβλίο είναι εκτενές σε ό,τι αφορά τον «Συνταγματάρχη», ένα παρατσούκλι που ο Πάρκερ υιοθέτησε ως όνομα μετά την απονομή ενός τιμητικού στρατιωτικού τίτλου που έλαβε από τον κυβερνήτη της Λουιζιάνα το 1948, και σύντομο όσον αφορά τον «Βασιλιά», ο οποίος έχει αποτελέσει θέμα αμέτρητων βιβλίων. Μερικά από τα καλύτερα έχουν γραφτεί από τον Γκουράλνικ, όπως τα «Last Train to Memphis» και «Careless Whispers».

Η αλήθεια για τον «Συνταγματάρχη» Πάρκερ, τον διαβόητο μάνατζερ του Έλβις Πρίσλεϊ Facebook Twitter
Ο επί μακρόν μάνατζερ του Έλβις έζησε μια συναρπαστική ζωή που χαρακτηριζόταν από αυτομυθοποίηση και σκόπιμη εξαπάτηση. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image

Ο επί μακρόν μάνατζερ του Έλβις έζησε μια συναρπαστική ζωή που χαρακτηριζόταν από αυτομυθοποίηση και σκόπιμη εξαπάτηση. Ο Γκουράλνικ γνώριζε τον Πάρκερ από το 1988 μέχρι τοn θάνατό του το 1997. Το βιβλίο, πάντως, δεν αποτελεί αγιογραφία αλλά συχνά διαβάζεται ως απολογία του Πάρκερ, ή τουλάχιστον ως μια προσπάθεια να αποκατασταθούν κάποιες αλήθειες. Εξετάζεται, για παράδειγμα, η συχνά αναφερόμενη απροθυμία του Πάρκερ να αφήσει τον Έλβις να κάνει διεθνείς περιοδείες προς το τέλος της καριέρας του, με την αιτιολογία ότι ο ίδιος δεν ήταν Αμερικανός πολίτης και επομένως δεν είχε διαβατήριο.

«Συχνά πρόκειται για ατεκμηρίωτες εικασίες», γράφει ο Γκουράλνικ, προτείνοντας άλλες αιτίες. «Πώς θα μπορούσε ο Έλβις να πάει στην Ιαπωνία, με τους αυστηρούς νόμους της για τα ναρκωτικά, πώς θα μπορούσε να περάσει από όλα τα τελωνεία που θα έπρεπε να περάσει στην Ευρώπη, με τα αμέτρητα χάπια του; Και ποιος θα μετέφερε όλα αυτά τα φάρμακα για λογαριασμό του;»

Το παρελθόν του Πάρκερ ως εργαζόμενου σε περιοδεύοντα τσίρκα και καρναβάλια χρησιμοποιείται συχνά από πολλούς για να τον χλευάσουν. Πώς θα μπορούσε ένας «τσιρκολάνος» να γνωρίζει τη μουσική βιομηχανία ή να είναι κατάλληλος για να διαχειριστεί τον ίδιο τον βασιλιά του ροκ εν ρολ;

Ωστόσο, τα πιο ζωντανά και αποκαλυπτικά μέρη του βιβλίου εντοπίζονται σε εκείνη την περίοδο προτού ο Πάρκερ συναντήσει τον Έλβις, καθώς ο Γκουράλνικ ζωγραφίζει την εικόνα ενός ακούραστου μικροκομπιναδόρου που προσπαθεί απεγνωσμένα να ανακαλύψει εκ νέου τον εαυτό του.

cover
Peter Guralnick,
«The Colonel and the King: Tom Parker, Elvis Presley, and the Partnership that rocked the world»

Ο Πάρκερ ισχυριζόταν πάντα ότι γεννήθηκε ως Τόμας Άντριου Πάρκερ στη Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, γεννήθηκε ως Αντρέας Κορνήλιος φαν Κούικ στην Μπρέντα της Ολλανδίας. Ο πατέρας του ήταν ιπποκόμος και συνταξιούχος στρατιώτης. Όταν ο μικρός γοητεύτηκε από ένα οικογενειακό τσίρκο που είχε σταθμεύσει στην πόλη και έμαθε στα άλογα του πατέρα του να κάνουν κόλπα, ο πατέρας του φώναξε ότι το παιδί «δεν ήταν γιος του, ότι δεν θα κατάφερνε ποτέ τίποτα και, αφού τον χτύπησε αλύπητα, ανακοίνωσε ότι θα του απαγόρευε να έχει οποιαδήποτε σχέση με τους στάβλους». Ως έφηβος, ο Αντρέας  έφυγε λαθραία για τις ΗΠΑ, τον έστειλαν πίσω, προσπάθησε όμως ξανά και αυτήν τη φορά τα κατάφερε.

Στην Αμερική απέκτησε τη συνήθεια να υιοθετείται ανεπίσημα από ανάδοχες οικογένειες και στη συνέχεια να εξαφανίζεται χωρίς ίχνος, ένα μοτίβο που συνεχίστηκε όταν εντάχθηκε στον αμερικανικό στρατό, εξαφανίστηκε χωρίς άδεια και τελικά απολύθηκε το 1933, με πιστοποιητικό αναπηρίας που ανέφερε ως λόγο την «ψυχογενή κατάθλιψη» (ο Πάρκερ ισχυριζόταν ότι είχε απολυθεί επειδή είχε πρόβλημα στο πόδι). Κατέληξε στη Φλόριντα, όπου έγινε πολυτεχνίτης σε τσίρκα και πανηγύρια και ανέπτυξε ένα έντονο ένστικτο για την προώθηση και τη διαφήμιση.

Ο Έλβις δεν ήταν ο πρώτος πελάτης του Πάρκερ στον χώρο της μουσικής. Ο Πάρκερ ανέπτυξε τις ικανότητές του πρώτα με τον πρώιμο ποπ σούπερσταρ Τζιν Όστιν και στη συνέχεια με τον σταρ της κάντρι Χανκ Σνόου. Αλλά όταν ο Πάρκερ είδε για πρώτη φορά τον Έλβις και τη μανία που προκαλούσε στο κοινό, το 1955 στη Λουιζιάνα, αποφάσισε να γίνει ο μάνατζέρ του. Στη συνέχεια, τον ξεπούλησε, με πονηριά και επιμονή, στη δισκογραφική RCA, την κινηματογραφική 20th Century Fox και σε όποιον άλλο μπορούσε να ενισχύσει στην οικοδόμηση της πανίσχυρης βιομηχανίας του Έλβις που είχε ήδη στήσει στο μυαλό του.

Με στοιχεία από «The Los Angeles Times»

Βιβλίο
0

LIVE - Πόλεμος στη Μέση Ανατολή

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Βιβλίο / Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Μια επιλογή τίτλων που καλύπτει από την Κατοχή και τους δωσίλογους, μέχρι τη συναίνεση, το «1984», ένα «αρχέγονο queer», τα Τέμπη, τη hyperpop, έναν αυτοκράτορα-φιλόσοφο και τους συνειρμούς ενός Αθηναίου «ευπατρίδη».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
90’ με τη συντακτική ομάδα της «βλάβης»

Βιβλίο / Αυτή η παρέα φτιάχνει τη «βλάβη», το πιο φρέσκο έντυπο για το βιβλίο

Είναι millennials, πιστεύουν ακόμα στην αξία του τυπωμένου χαρτιού, δεν δέχονται διαφημίσεις, ξέρουν πολύ καλά το βιβλίο, δεν αναρτούν τίποτα στο internet γιατί θέλουν να σε δουν να ξεφυλλίζεις το περιοδικό τους. Και πολύ καλά κάνουν γιατί η «βλάβη» τους είναι ένας νέος τρόπος να μιλάς για το βιβλίο και για τον πολιτισμό.
M. HULOT
«Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Το πίσω ράφι / «Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Η Μαρία Μπέικου αφηγείται με τρόπο λιτό τη ζωή της στο «Αφού με ρωτάτε, θα θυμηθώ», τη συμμετοχή της στην Αντίσταση, τον Εμφύλιο, τα χρόνια της στην ΕΣΣΔ και τη σχέση της με μεγάλους Ρώσους καλλιτέχνες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Ζιζέλ Πελικό: «Έχω ξαναβρεί τη χαρά της ζωής»

Βιβλίο / Ζιζέλ Πελικό: «Οι βιαστές μου να σκύψουν το κεφάλι• όχι εγώ»

Πέρα από κάθε προσδοκία και παρά τη φρίκη που κρύβουν οι σελίδες της, η αυτοβιογραφία της Πελικό, «Ύμνος στη ζωή», είναι ένα απαράμιλλο παράδειγμα γενναιότητας κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας, δικαιώνοντας απόλυτα τον τίτλο του. Κυκλοφόρησε μόλις και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Βιβλίο / Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Η ταινία της Έμεραλντ Φένελ μας θύμισε την αξεπέραστη αξία του κλασικού έργου της Έμιλι Μπροντέ και τους άπειρους λόγους για τους οποίους παραμένει ανάμεσα στα αγαπημένα αναγνωστών και κριτικών.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Lifo Videos / Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Ο νεαρός συγγραφέας που έκανε αίσθηση με το πρώτο του μυθιστόρημα «Πέρα από τη συναίνεση» (εκδ. Πόλις) μιλά για την queer κουλτούρα στα χρόνια του Tραμπ και για το πώς συμφιλιώνεται κανείς με τον ομοερωτικό σεξουαλικό του προσανατολισμό σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Εξομολόγηση και μαθητεία»

Long Stories / «Εξομολόγηση και μαθητεία»

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος υπήρξε στενός φίλος του Μένη Κουμανταρέα από το 1978 μέχρι το 2014, που ο σημαντικός Έλληνας συγγραφέας δολοφονήθηκε. Σε αυτό το διάστημα αντάλλαξαν επιστολές, «ένα δούναι και λαβείν ανάμεσα σε δυο ψυχές, ένα γραμμένο από την ίδια τη ζωή επιστολογραφικό μυθιστόρημα», που ετοιμάστηκαν για να κυκλοφορήσουν, η έκδοσή τους όμως έχει «παγώσει». Δημοσιεύουμε τον πρόλογο που ο Β. Ραπτόπουλος ετοίμασε για αυτόν τον τόμο, υπό μορφή μιας τελευταίας άτυπης επιστολής, όπως λέει ο ίδιος.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ
Τι κοινό έχουν ο Μπάρακ Ομπάμα και η Ντούα Λίπα;

The Review / Ας μιλήσουμε για το βιβλίο που ενθουσίασε τη Ντούα Λίπα και τον Μπάρακ Ομπάμα

Διάβασαν και προώθησαν και οι δυο το μυθιστόρημα «Σάρκα» του Ουγγροβρετανού Ντέιβιντ Σόλοϊ, που κέρδισε το βραβείο Booker του 2025 και θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός. H Βένα Γεωργακοπούλου συζητά γι’ αυτό με τον σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτο, πρόεδρο της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Γιάννης Παλαβός

Οι Αθηναίοι / Γιάννης Παλαβός: «Τα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα μέτρια ή κακά βιβλία»

Μεγάλωσε σ’ ένα γυναικείο περιβάλλον και βρήκε καταφύγιο στην παιδική βιβλιοθήκη του χωριού του. Δεν ένιωσε ποτέ πραγματικά Αθηναίος και τον ενοχλεί ο διάχυτος εγωισμός των social media. Aκόμη και σήμερα αρκετοί πιστεύουν πως το «Παλαβός» είναι ψευδώνυμο. Ο βραβευμένος συγγραφέας αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Έχουν, αλήθεια, νόημα οι επανεκδόσεις βιβλίων;

Βιβλίο / Έχουν νόημα οι επανεκδόσεις;

Η εκ νέου κυκλοφορία ξένων τίτλων φέρνει στο προσκήνιο κλασικά έργα, αλλά θέτει και το εξής ερώτημα: χρειαζόμαστε επετειακές εκδόσεις βιβλίων όπως η «Λίγη Ζωή» της Γιαναγκιχάρα, που μοιάζει να αφορά την εποχή που γράφτηκε;
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ