Απ’ όλα θα έχει φέτος η εγχώρια «πρωτεύουσα» του χορού: σπουδαίες παραστάσεις ελληνικές και ξένες, τόσο σε εσωτερικούς χώρους (κεντρική και εναλλακτική σκηνή Μεγάρου Μουσικής) όσο και στο ύπαιθρο, προβολές, συναντήσεις «εκτός σκηνής», περιοδική έκθεση, εκπαιδευτικό πρόγραμμα και σε άλλες πελοποννησιακές πόλεις, με ξεχωριστά events να έχουν προγραμματιστεί ακόμα και σε τοποθεσίες όπως η Αρχαία Μεσσήνη και η Αρχαία Ολυμπία.
«Hotter than July», λοιπόν, και φέτος, όπως κάθε Ιούλιο, η Καλαμάτα του χορού και στη συνέντευξη Τύπου του φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη χαιρέτισαν ο υφυπουργός Πολιτισμού Ιάσων Φωτήλας (διαδικτυακά, καθώς τόσο ο ίδιος όσο και η υπουργός Λίνα Μενδώνη βρίσκονταν στο εξωτερικό), ο δήμαρχος Καλαμάτας, Θανάσης Βασιλόπουλος, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου, Δημήτρης Πτωχός, και βέβαια η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια Τζένη Αργυρίου που παρουσίασε αναλυτικά το πρόγραμμα και η οποία στη δεύτερη χρονιά της στο «τιμόνι» του φεστιβάλ αναμένεται να δώσει ένα πιο ολοκληρωμένο «δείγμα γραφής».
Στην τέταρτη, πλέον, δεκαετία της ύπαρξής του το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα σε σχέση με τον σύγχρονο χορό καλλιτεχνικά δρώμενα στην Ευρώπη. Ήταν ένα μεγάλο στοίχημα που κερδήθηκε. Δημιούργησε «παράδοση» με τη συμμετοχή μεγάλων ονομάτων αλλά και πολλά υποσχόμενων νέων ταλέντων, «ανοίχτηκε» στην κοινωνία, καθιερώνοντας μια σειρά παράλληλες δράσεις στη Μεσσηνία και σε άλλα μέρη της Πελοποννήσου, «επένδυσε» στην εκπαίδευση και εξελίχθηκε σε αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της πόλης που το φιλοξενεί.
«Στην καρδιά του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας είναι ο χορός ως έκφραση της ανθρώπινης αστάθειας και αβεβαιότητας. Σώματα που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία, που πέφτουν, σώματα που επινοούν νέες γλώσσες, που δεν χωράνε στα ρούχα τους».
Σε αυτές τις διαπιστώσεις στάθηκαν και οι ομιλητές, με την Τζένη Αργυρίου να κάνει ειδική μνεία στους σταθερούς συνεργάτες του φεστιβάλ, στις προκατόχους της, στα συνεργαζόμενα ιδρύματα και φορείς, στους χορηγούς, στους εθελοντές, στον δήμο Καλαμάτας και στη ΦΑΡΙΣ, στο Διεθνές Κέντρο Χορού Καλαμάτας, στα εργαστήρια, στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Keep Dancing», το οποίο περιλαμβάνει σεμινάρια για νέα παιδιά αλλά και για ανθρώπους άνω των 65 ετών, όπως και σε εκείνο της φιλοξενίας καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο (Artists in Residency).
Ανέφερε, επίσης, με έκδηλη ικανοποίηση ότι πάνω από 700 δημιουργοί ανταποκρίθηκαν στο ανοιχτό κάλεσμα του 32ου Φεστιβάλ, οι μισές παραστάσεις του οποίου επιλέχθηκαν από αυτές τις συμμετοχές, ενώ οι υπόλοιπες έγιναν με ανάθεση. Την εικαστική ταυτότητα του φεστιβάλ σχεδίασε και επιμελήθηκε η ομάδα Κ2, η οποία «υπογράφει» και τις καταπληκτικές του αφίσες.
«Η διαφορετικότητα είναι η πρώτη ύλη του χορού, ένας χορός που δεν είναι μόνο τέχνη αλλά τόπος συνάντησης… Στην καρδιά του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας είναι ο χορός ως έκφραση της ανθρώπινης αστάθειας και αβεβαιότητας. Σώματα που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία, που πέφτουν, σώματα που επινοούν νέες γλώσσες, που δεν χωράνε στα ρούχα τους, που αντιδρούν στα στερεότυπα, σώματα που συνεχώς προσπαθούν να προσαρμοστούν. Σε αυτόν τον ολοένα πιο ασταθή κόσμο, η τέχνη του χορού αναδεικνύεται σε έναν κατεξοχήν χώρο μετασχηματισμού, σχεδόν ως μια μορφή μαγείας», είπε μεταξύ άλλων, παραθέτοντας έπειτα τις συμμετοχές. Αναμένονται συνολικά 24 καλλιτέχνες/-ιδες και καλλιτεχνικές ομάδες, 12 από την Ελλάδα και 12 από το εξωτερικό, από τη Φινλανδία μέχρι το Πράσινο Ακρωτήρι, με πέντε εξ αυτών να παρουσιάζουν στην Καλαμάτα δουλειά τους για πρώτη φορά.
Τέσσερις παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν στην κεντρική σκηνή, οκτώ στην εναλλακτική, τρεις στην κεντρική πλατεία –ανάμεσά τους το έργο «One Body» που παρουσιάζει η νέα γενιά χορευτών της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Λίντας Καπετανέα– συν άλλη μία στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων και μία επιπλέον στην Αρχαία Μεσσήνη σε μια βραδιά όπου και το ίδιο το κοινό θα χορέψει υπό τους ήχους DJ set στο πλαίσιο της νέας ενότητας «Dancing with the Community» (δρώμενο που θα επαναληφθεί και στην Πύλο). Τέσσερις ακόμα παραστάσεις θα δοθούν σε Κόρινθο, Αρεόπολη, Άργος, Τρίπολη, Costa Navarino, Πύλο και Αρχαία Ολυμπία.
O κορυφαίος Γάλλος χορογράφος Yoann Bourgeois «κηρύσσει» την έναρξη με την παράσταση «He Who Falls» (17-18/7), η οποία εστιάζει στην αστάθεια και την ευθραυστότητα τόσο σε ρεαλιστικό όσο και σε συμβολικό επίπεδο. Το «Tempo» των Kalle Nio & Fernando Melo, το «Maldonne» της Leila Ka (έχει, μεταξύ άλλων, χορογραφήσει την Beyonce), o Γιώργος Κουμεντάκης με το Μπαλέτο της ΕΛΣ και τέσσερα εμπνευσμένα από την καβαφική ποίηση και μελοποιημένα ως αμανέδες που ερμηνεύονται ζωντανά έργα μουσικής δωματίου με τίτλο «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι» συμπληρώνουν το πρόγραμμα της κεντρικής σκηνής.
Ο Jefta van Dinther παρουσιάζει ένα έργο εμπνευσμένο από τη γλώσσα των κωφών –δύο από τους περφόρμερ είναι επίσης κωφοί, ενώ ο τρίτος ακούον παιδί κωφών–, ενώ η «εκρηκτική» Marlene Monteiro Freitas και οι «δικοί μας» Χαρά Κότσαλη (υποψήφια για το Bloom Prize of the Rose International Dance Prize 2027), Αντώνης Βαής, Garage 21, Ίρις Καραγιάν και Ιωάννα Πορτόλου εμφανίζονται στην εναλλακτική σκηνή.
Η περιοδική έκθεση «Ζουζού Νικολούδη – Η μεθοδολογία ως πράξη» ξεχωρίζει στο πρόγραμμα των παράλληλων εκδηλώσεων, το οποίο περιλαμβάνει προβολές σχετικών με τον χορό ταινιών και βιντεοκλίπ από τις Βιτόρια Κοτσάλου, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Εύα Στεφανή και Βασίλη Παπαευσταθίου στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, συν μία ακόμα προβολή στο Μουσείο Πάνου και Ηλία Ηλιόπουλου στα Φιλιατρά.
Τα καθιερωμένα, πλέον, επαγγελματικά σεμινάρια και εργαστήρια για το κοινό και τρεις «Συναντήσεις εκτός σκηνής» στο Μέγαρο Χορού («Η συμπερίληψη στις παραστατικές τέχνες», παρουσίαση βιβλίου «Χρήση Ουρανού. Ένας χορός», «Το ασταθές έδαφος στη σύγχρονη πρακτική του χορού») συμπληρώνουν το φετινό πρόγραμμα και δεν βλέπω κανένα λόγο, όσοι πιστοί, να μην είμαστε ξανά εκεί.
