Σε δημοπρασία βγαίνουν 140 φωτογραφικά έργα από την αξιοσημείωτη και μεγάλης αξίας συλλογή του Ρίτσαρντ Γκιρ, του 72χρονου σταρ που πρωταγωνιστεί στον αμερικανικό κινηματογράφο επί τέσσερις δεκαετίες σχεδόν.
Η διαδικτυακή δημοπρασία του οίκου Christie's στη Νέα Υόρκη παρουσιάζει μερικούς από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του μέσου, από τους πρωτοπόρους όπως ο Άλφρεντ Στίγκλιτζ και ο Άλφρεντ Γουέστον μέχρι τους μετέπειτα γίγαντες Ρίτσαρντ Άβεντον και Νταϊάν Άρμπους, και είναι αξιοσημείωτη για το εύρος της. Ο Διεθνής Επικεφαλής Φωτογραφιών του Christie's, Ντάριους Χάιμς, λέει ότι η συλλογή βρίσκεται σε «ένα επίπεδο αισθητικής προσαρμογής και κομψότητας που σπάνια βλέπεις», ωστόσο, ο Ρίτσαρντ Γκιρ δύσκολα αποκαλεί τον εαυτό του συλλέκτη, εξηγώντας το σκεπτικό του με απλά λόγια και λέγοντας ότι απέκτησε «εικόνες που του μίλησαν».
Το πάθος του Γκιρ για τη φωτογραφία πυροδοτήθηκε από ένα δώρο που του έκανε η μητέρα του όταν ήταν μικρός, μια φωτογραφική μηχανή Kodak Brownie. Άρχισε να βγάζει φωτογραφίες με αυτή και, όπως θυμάται σήμερα: «Είμαι σίγουρος ότι η ποιότητα ήταν κακή, αλλά θυμάμαι ότι άρχισα να καταλαβαίνω τη σύνθεση».
Όταν άρχισε να κάνει ταινίες στον κινηματογράφο, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, είδε από πρώτο χέρι τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια αφήγηση χρησιμοποιώντας πολλαπλές κάμερες – «η καθεμία από αυτές λέει μια διαφορετική ιστορία».
Το πάθος του Γκιρ για τη φωτογραφία πυροδοτήθηκε από ένα δώρο που του έκανε η μητέρα του όταν ήταν μικρός, μια φωτογραφική μηχανή Kodak Brownie. Άρχισε να βγάζει φωτογραφίες με αυτή και όπως θυμάται σήμερα: «Είμαι σίγουρος ότι η ποιότητα ήταν κακή, αλλά θυμάμαι ότι άρχισα να καταλαβαίνω τη σύνθεση».
Ο Γκιρ περνούσε ατέλειωτες ώρες στα βιβλιοπωλεία που έμεναν ανοιχτά όλη νύχτα στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες, ξεφυλλίζοντας τόμους για δασκάλους του μέσου όπως ο Ίρβινγκ Πεν και ο Έντουαρντ Κέρτις.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε φίλος με τον φωτογράφο μόδας Χερμπ Ριτς. «Τον ήξερα πριν γίνει φωτογράφος», λέει ο Γκιρ. «Ήταν στη συμμορία… και μας έβγαζε φωτογραφίες». Ο Ριτς ήταν ο φωτογράφος που πάντα προτιμούσε ο Γκιρ να τον φωτογραφίζει και, όπως λέει, «ήταν ο μόνος με τον οποίο ήθελα να συνεργαστώ… Έτσι πιθανότατα το 80 ή 90 τοις εκατό των φωτωγραφιών μου που κατέληξαν σε περιοδικά ήταν τραβηγμένες από εκείνον». Ο Γκιρ περνούσε επίσης πολύ χρόνο με τον Ριτς σε φωτογραφήσεις και θυμάται τον άνετο τρόπο του φίλου του με τα μοντέλα και το ενδιαφέρον του για κάθε εικόνα που τραβούσε.
Άρχισε να επισκέπτεται εκθέσεις φωτογραφίας όποτε ταξίδευε για δουλειά σε άλλες Πολιτείες ή χώρες, ενώ συχνά πήγαινε σε δημοπρασίες με τον Ριτς. «Δεν αγόραζα απαραίτητα, ήταν σαν να πηγαίνω σε ένα μουσείο. Πήγαινα για να βλέπω όμορφα πράγματα» λέει. Σήμερα αυτές τις επισκέψεις ο Γκιρ τις αποκαλεί «μια εξελικτική διαδικασία εκγύμνασης των ματιών σου και των δικών σου ευαισθησιών», που τον βοήθησε όταν άρχισε να αγοράζει φωτογραφίες θέλοντας να κάνει μια σοβαρή συλλογή.
Από την αρχή γοητεύτηκε από το έργο της Νταϊάν Άρμπους, της οποίας οι φωτογραφίες ατόμων με αναπτυξιακές αναπηρίες τον ενόχλησαν και τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα. Η δημοπρασία περιλαμβάνει αρκετά πρώιμα έργα της, συμπεριλαμβανομένης μιας φωτογραφίας που τραβήχτηκε σε έναν κινηματογράφο του Μανχάταν, με τη δέσμη του προβολέα παγωμένη σαν μια ακτίνα ηλιακού φωτός σε έναν καθεδρικό ναό.
Ο Γκιρ μυήθηκε στο έργο της Άρμπους από την Ελίζαμπεθ Άβεντον, νύφη του μεγάλου φωτογράφου μόδας, του οποίου δύο πορτρέτα του Μπομπ Ντίλαν εμφανίζονται στην πώληση. Το 2007 έπαιξε τον Billy the Kid στην ταινία του Τοντ Χέινς «I'm Not There», στην οποία έξι ηθοποιοί απεικονίζουν πραγματικούς ή φανταστικούς χαρακτήρες που ενέπνευσαν τα τραγούδια του Ντίλαν ή αντιπροσωπεύουν κομβικές στιγμές στην καριέρα του. Η φωτογραφία του Άβεντον που τραβήχτηκε στη Νέα Υόρκη το 1965 είναι μια από τις αγαπημένες του.
Η συλλογή του Γκιρ περιλαμβάνει επίσης παραδείγματα πρώιμης φωτογραφίας, εικόνες του Έντουαρντ Κέρτις και του Γκιστάβ Λε Γκρέι, με τα υπέροχα σύννεφα που θυμίζουν ιμπρεσιονιστικό πίνακα και υποκρύπτουν την τεχνική πολυπλοκότητα της φωτογραφίας.
Η σύνθετη μελέτη του Λε Γκρέι είναι ένα σπάνιο τοπίο στη συλλογή του Γκιρ, στην οποία κυριαρχούν άνθρωποι και αναλαμπές της καθημερινής ζωής. Ο ηθοποιός, που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μπροστά στην κάμερα, λέει ότι το βασικό του εργαλείο αφήγησης είναι τα συναισθήματα και αυτό μπορεί να το δει κάποιος και στη συλλογή του, που είναι μια ματιά στο πώς οι σπουδαίοι φωτογράφοι μας έκαναν να δούμε τον κόσμο διαφορετικά, με καθένα από τα έργα τους να αφηγείται μια ιστορία.
