«DYSTOPIAN» HTAN TO παρατσούκλι του στο Instagram, φόρος τιμής στα πετυχημένα ομώνυμα πάρτι στο Βερολίνο που τον καθιέρωσαν στο κοινό. Με μια πορεία τουλάχιστον δεκαπέντε ετών, πλέον τον ακολουθεί το προσωνύμιο «wsnwg», το label του από το 2018, που έχει συνεργασίες με μερικούς από τους καλύτερους ανερχόμενους techno stage DJs στο Βερολίνο, όπως ο Fadhi Mohem, o Rene Wise και η JakoJako.
Ενώ η techno εξελίσσεται και συνδυάζεται όλο και περισσότερο με την trance ή άλλα συγγενικά είδη μουσικής, ο Rødhad παραμένει πιστός σε πιο αυθεντικούς ήχους δίχως φλυαρίες, προσφέροντας minimal, υπνωτιστική και συχνά μελαγχολική τέκνο σε ένα fanbase όχι (πλέον) τόσο πολυπληθές αλλά πιστό. Η τελευταία του κυκλοφορία «fabric presents Rødhad» μαζί με αρκετούς ακόμη καλλιτέχνες αξίζει και με το παραπάνω να μπει σε κάθε playlist.
Σε αυτό το σημείο θα έλεγα πως οι μελωδίες ήταν μαγευτικές και υπνωτιστικές, αλλά δεν ήταν. Το σετ του το βρήκα ok, ενώ, αν το συγκρίνω με αυτό που είχε παίξει ενάμιση χρόνο πριν, έμοιαζε πολύ πιο αδιάφορο.
Το Σάββατο 12/10 επέστρεψε στο Oddity και στην Ελλάδα μετά από περίπου ενάμιση χρόνο και ύστερα από ένα συγκλονιστικό, για όσους είχαν παρευρεθεί, extended set. Το ίδιο το Oddity έκανε μια μικρή ανακαίνιση.
Τα φώτα, με διαφορά το δυνατότερο σημείο του μαγαζιού, βελτιώθηκαν κι άλλο, καθώς προστέθηκε ένα φωτορυθμικό στο booth με πολύ όμορφα lasers, και μου φάνηκε πως ο ήχος ακούγεται δυνατότερα στο πίσω μέρος του μαγαζιού. Ξέχασα, ωστόσο, τις ωτοασπίδες μου και μου φάνηκαν πολλές φορές ενοχλητικές οι υψηλές συχνότητες, σαν βουητό, ενώ αξίζει να αναφερθεί κάτι που έχουν πει κι άλλοι, η ανάγκη για ανακαίνιση / αντικατάσταση της τουαλέτας των ανδρών.
Το μαγαζί γεμίζει, όλοι ανυπομονούμε να υποδεχθούμε τον γελαστό «Βίκινγκ» και ο Rødhad βγαίνει λίγο μετά τις τρεις το πρωί και ξεκινάει πολύ δυναμικά, προσφέροντας ήδη από νωρίς το πρώτο χαμόγελο. Η μεγαλύτερή του ικανότητα ως DJ, εξάλλου, είναι ο τρόπος που διαχειρίζεται την ενέργεια στο σετ του. Χτίζει πάντα σταδιακά και κορυφώνεται μόνο τις σωστές στιγμές, αποφεύγοντας να φανεί βαρετός και παράταιρος.
Σε αυτό το σημείο θα έλεγα πως οι μελωδίες ήταν μαγευτικές και υπνωτιστικές, αλλά δεν ήταν. Το σετ του το βρήκα ok, ενώ, αν το συγκρίνω με αυτό που είχε παίξει ενάμιση χρόνο πριν, έμοιαζε πολύ πιο αδιάφορο. Ήταν σαν να μην μπορούσε να αποφασίσει αν ήθελε να παίξει ανεβαστικά ή μελαγχολικά και συχνά επέλεγε κομμάτια αρκετά χαρούμενα που, κατά τη γνώμη μου, δεν ταίριαζαν με το ύφος και την πορεία του σετ.
Για να είμαι, ωστόσο, αντικειμενικός, όλο το μαγαζί χόρευε και έμοιαζε να απολαμβάνει πολύ τη μουσική του, οπότε ίσως κάτι εγώ δεν κατάλαβα. Ασφαλώς και κάθε σετ δεν μπορεί να είναι ίδιο με το προηγούμενο, αλίμονο, ωστόσο απογοητεύτηκα κάπως και λίγο πριν τελειώσει, κατά τις έξι παρά, έφυγα. Παρ' όλα αυτά είναι ένας DJ με θαυμαστή πορεία, που αξίζει να ακούσει κανείς με την πρώτη ευκαιρία, αν είναι στα ακούσματά του.
