ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ μεγάλες και ιδιάζουσες φωνές της γαλλικής σόουλ, η Imany, επιστρέφει στην Αθήνα μετά από έναν χρόνο, αυτήν τη φορά στο Christmas Theatre στις 25 Οκτωβρίου. Με την Ελλάδα έχει μια σχεδόν ερωτική σχέση που ξεκινάει από τα πρώτα βήματα της καριέρας της. Για άγνωστο λόγο, ίσως και πέρα από το γεγονός ότι είναι καλή μουσική, το τραγούδι της «You will never know» είχε γίνει μεγάλη επιτυχία και ακουγόταν σχεδόν παντού για ένα διάστημα.
Είναι από αυτά τα αξιοπερίεργα που συμβαίνουν με τη μουσική εδώ πέρα, που ακόμη και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες δεν το πιστεύουν. Ο κόσμος, όταν ήρθε για πρώτη φορά για συναυλία στη χώρα μας, την αναγνώριζε στον δρόμο και της ζητούσε αυτόγραφα, όπως δηλώνει σε παλιές συνεντεύξεις της, κάτι που δεν είχε, απ’ ό,τι φαίνεται, ξαναβιώσει. Στην περίπτωσή της πιστεύει ότι ήταν σημαδιακό γιατί μετά από αυτό η φήμη της εκτοξεύτηκε.
Με την Ελλάδα η Imany έχει μια σχεδόν ερωτική σχέση που ξεκινάει από τα πρώτα βήματα της καριέρας της. Για άγνωστο λόγο, ίσως και πέρα από το γεγονός ότι είναι καλή μουσική, το τραγούδι της «You will never know» είχε γίνει μεγάλη επιτυχία και ακουγόταν σχεδόν παντού για ένα διάστημα.
Πέρσι είχε συγκινήσει και ενθουσιάσει το κοινό με την αξέχαστη εμφάνισή της στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Τα τελευταία δύο χρόνια εμφανίζεται επί σκηνής συνοδευόμενη από 8 βιολοντσέλα και ερμηνεύει αποκλειστικά διασκευές διάσημων κομματιών.
Είναι μια μοναδική εμπειρία ο τρόπος που το συγκεκριμένο όργανο πλαισιώνει τη γήινη ερμηνεία της. «Καμιά φορά νομίζεις ότι ακούς πνευστά ή ηλεκτρικές κιθάρες, σαν να είναι στοιχειωμένα», αναφέρει για τον ήχο που βγάζουν. Το ίδιο σόου θα φέρει και στο Christmas Theatre.
Σκέφτηκε το συγκεκριμένο concept για το τρίτο της άλμπουμ που έχει τον τίτλο «Voodoo Cello» πριν από 10 χρόνια, όταν άκουσε το Vitamin String Quartet. Βέβαια, δεν κατάφερε να υλοποιήσει αμέσως αυτό που είχε στο μυαλό της, εν μέρει επειδή η δισκογραφική της την απέτρεψε από το να κυκλοφορήσει μια δουλειά με διασκευές ώστε να αφοσιωθεί στο δικό της υλικό.
Imany - You Will Never Know
Τελικά, το «Voodoo Cello» κυκλοφόρησε το 2021 και είναι μια ιδιαίτερη και αληθινά πειραματική δουλειά που την έχει στιγματίσει. Έχει ονομαστεί έτσι ως φόρος τιμής στον Jimi Hendrix και ήρθε σε μια κρίσιμη στιγμή της καριέρας της, μετά από μια σειρά πρόζεκτ, περιοδείες, ένα δεύτερο παιδί –πλέον έχει έναν γιο και μια κόρη– μια πανδημία και μια υπερκόπωση.
Περιέχει 13 ηχογραφήσεις κλασικών τραγουδιών των Neil Diamond, Elton John, Black, Cat Stevens, Ertha Kitt, Eminem, Henri Salvador, Madonna και TaTu, αλλά και νεότερες επιτυχίες των Imagine Dragons, Ed Sheeran και Hozier, μεταξύ άλλων. Συνολικά, ετοίμασε πενήντα κομμάτια προτού καταλήξει σε αυτές τις επιλογές.
«Μου αρέσει να λέω ιστορίες με τα τραγούδια μου και θέλω με κάθε ακρόαση ο κόσμος να αισθάνεται ότι υπάρχει πάντα ένα φως στο τούνελ. Μια διασκευή είναι καλή όταν το κομμάτι γίνεται δικό σου. Το προσεγγίζω αρχικά με μια φωνή και μια κιθάρα, βρίσκοντας το κλειδί που μου ταιριάζει και αλλάζοντας το τέμπο, και μετά ακούω τους στίχους. Δεν μπορώ να τραγουδήσω κομμάτια που δεν πιστεύω», εξηγεί. Γι’ αυτό επέλεξε κομμάτια που μιλούν για γυναίκες οι οποίες υπερασπίζονται τη σεξουαλικότητα, τις σχέσεις τους («All the things she said»), τον ρατσισμό («Black little angels»), τον τοξικό καπιταλισμό («Les voleurs d’eau») κ.ά.
Η Nadia Mladjao, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε σε μια πόλη κοντά στη Μασσαλία. Έχει καταγωγή από τις Κομόρες Νήσους. Το «Imany» είναι το καλλιτεχνικό της όνομα και στα σουαχίλι σημαίνει «πίστη». Όταν ήταν παιδί τής άρεσε ο στίβος, έκανε άλμα εις ύψος. Άκουγε παθιασμένα ποπ και είδωλά της ήταν καλλιτέχνες όπως ο Michael Jackson, ο Prince και οι Police. Οι γονείς της δεν ήθελαν να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική, προτιμούσαν να σπουδάσει κάτι άλλο πρώτα. Η ίδια έστρεψε το ενδιαφέρον της στη μόδα και δούλευε επαγγελματικά ως μοντέλο για δέκα χρόνια.
Είχε υπογράψει με το πρακτορείο Ford Models, ένα από τα μεγαλύτερα πρακτορεία μοντέλων στην Αμερική. Μάλιστα, ζούσε στη Νέα Υόρκη για επτά χρονια. Εγκατέλειψε, όμως, αυτή την καριέρα και επέστρεψε στη γενέτειρά της, τη Γαλλία, για να αφοσιωθεί στο τραγούδι, όπου και δοκίμασε τις δυνάμεις της το 2008. «Η μόδα με δίδαξε να δέχομαι την απόρριψη και η μουσική να δουλεύω σκληρά για την αποδοχή», είχε σχολιάσει σε μια παλιά συνέντευξή της.
Στην αρχή ξεκίνησε δειλά, τραγουδώντας σε μικρά μπαρ του Παρισιού. Κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της «The shape of a broken heart» το 2011, αλλά έγινε ευρέως γνωστή τρία χρόνια μετά, το 2014, από το ρεμίξ ενός κομματιού που μιλούσε για τη γυναικεία ενδυνάμωση και έγραψε για το σάουντρακ της ταινίας Sous les jupes des filles (French Women). Επρόκειτο για το «Don’t be so shy», που έγινε απρόσμενη επιτυχία, και το ρωσικό ντουέτο των Filatov & Karas το μετέτρεψε σε dance anthem που ξεπέρασε τα 300 εκατομμύρια streams και ανέβηκε στα τσαρτ σε όλο τον κόσμο. Την έκανε σταρ στην Ευρώπη, κάτι που η ίδια δεν περίμενε να συμβεί.
Ακολούθησε το δεύτερο αυτοβιογραφικό άλμπουμ της, «The wrong kind of war». Η Imany, όμως, είναι επίσης γνωστή στη Γαλλία για την ακτιβιστική της δράση. Συχνά μιλάει και ενημερώνει τον κόσμο ως πρέσβειρα της οργάνωσης ENDOMind Association για την ενδομητρίωση, μια πάθηση που και η ίδια αντιμετωπίζει από την ηλικία των 15 ετών. Ταυτόχρονα μάχεται υπέρ των ίσων δικαιωμάτων και συμμετέχει ενεργά σε εκδηλώσεις για την κλιματική αλλαγή. Όπως αναφέρει, «από τότε που γεννήθηκα ήμουν ακτιβίστρια. Ξεσηκώνομαι ενάντια σε κάθε αδικία».
Η Imany θα εμφανιστεί στις 25 Οκτωβρίου στο Christmas Theater (λεωφ. Βεΐκου 137, Γαλάτσι). Προπώληση εισιτηρίων εδώ.
To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
