Ένα από τα πιο διάσημα κι σημαντικά καλλιτεχνικά ζευγάρια στην τέχνη του 20ου αιώνα, ο Φρανσουά Ξαβιέ και η Κλοντ Λαλάν που η τέχνη τους έχει αναγνωριστεί και οι τιμές των έργων τους στις δημοπρασίες βρίσκονται πιο ψηλά από ποτέ, συστήνονται στο αμερικανικό κοινό με μια έκθεση στο μουσείο Clark, στο Williamstown της Μασαχουσέτης τη μεγαλύτερη έκθεση στις ΗΠΑ εδώ και 40 χρόνια, με τα έργα τους να καταλαμβάνουν τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο του μουσείου.
Οι δυο καλλιτέχνες αποτυπώνουν τη χαρά της ζωής στα έργα τους και αυτό και μόνο τα κάνει ακαταμάχητα. Αποτυπώνουν κάτι από την αθωότητα της παιδικής φαντασίας - μια θέα στον κόσμο όπου όλα είναι δυνατά και όλα μετατρέπονται σε διασκεδαστική εμπειρία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κριτικοί τα πρώτα χρόνια συνέδεαν το έργο τους με τα φαντασιακά τοπία της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, μάλιστα τα έβρισκαν λίγο αφελή, λίγο ανόητα και καθόλου χρήσιμα και τους αγνόησαν εντελώς.
Οι Λαλάν, που χρησιμοποιούσαν κοινό όνομα, πρωταγωνίστησαν στην γλυπτική και τις διακοσμητικές τέχνες με έργα εμπνευσμένα από τη φύση που αποτελούν παράδειγμα σύγκλισης των καλών και των διακοσμητικών τεχνών μέχρι σήμερα, ενώ το έργο τους θεωρείται πολύτιμο και ανήκει στις μεγαλύτερες συλλογές έργων τέχνης. Είχαν κοινή υπογραφή αλλά δε δούλευαν μαζί τα έργα τους, ο Ξαβιέ Φρανσουά έκανε κυρίως ζώα και η Κλοντ απεικόνισε το φυτικό κόσμο. Η γοητεία του οικείου και του λειτουργικού ζυμώθηκε στα έργα τους με ζωηρή φαντασία, χιούμορ και ποίηση.
Οι δυο καλλιτέχνες αποτυπώνουν τη χαρά της ζωής στα έργα τους και αυτό και μόνο τα κάνει ακαταμάχητα. Αποτυπώνουν κάτι από την αθωότητα της παιδικής φαντασίας - μια θέα στον κόσμο όπου όλα είναι δυνατά και όλα μετατρέπονται σε διασκεδαστική εμπειρία.
Η διαρκής γοητεία του φυσικού κόσμου ξεκίνησε για την Λαλάν όταν μετά τις σπουδές της δούλεψε σαν φύλακας στο Λούβρο. Εκεί μελέτησε τα αιγυπτιακά αντικείμενα από μπαμπουίνους και γάτες, μέχρι ρινόκερους και ιπποπόταμους, με την επιρροή αυτής της εποχής να είναι εμφανής σε όλη τη γλυπτική της δουλειά.
Έχοντας φτάσει στο Παρίσι στα 18 της γνωρίστηκε με τον Κονσταντίν Μπρανκούζι στην πρώτη του έκθεση και έγιναν ζευγάρι. Ο Μπρανκουζί τη σύστησε σε ένα κύκλο σουρεαλιστών, μεταξύ αυτών ο Μαξ Έρνστ και ο Μαν Ρέι, που επηρέασαν βαθιά το έργο της.
Το 1964 έκαναν από κοινού την πρώτη τους έκθεση Zoophites μεταμορφώνοντας φυσικές μορφές από τη χλωρίδα και την πανίδα σε αντικείμενα με ένα μείγμα χαρακτηριστικών ζώων και φυτών, σε σουρεαλιστικές δημιουργίες και σε εκλεπτυσμένες γλυπτικές μορφές που συχνά αποκρύπτουν μια πρακτική λειτουργία.
Απέκτησαν έναν ισχυρό προστάτη, τον Ιβ Σεν Λοράν, που γοητεύτηκε από τα πρόβατα της Λαλάν, τα διάσημα γλυπτά της, γνωστά ως Moutons de Laine, που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά με τον τίτλο Pour Polytheme, μια αναφορά σε ένα απόσπασμα της Οδύσσειας του Ομήρου με τον Κύκλωπα Πολύφημο και έναν ένθερμο γκαλερίστα, τον Αλέξανδρο Ιόλα που τους βάφτισε «Les Lalanne» και παρουσίασε το 1966 τα έργα τους στη γκαλερί του στο Παρίσι και οργάνωσε την πρώτη έκθεση έργων τους στη γκαλερί Iolas της Νέας Υόρκης.
Οι Λαλάν πίστευαν ότι η τέχνη πρέπει να είναι μέρος της καθημερινότητας, μια ιδέα που λάμπει στις γλυπτικές αλλά λειτουργικές δημιουργίες τους. Ακόμη και τα πρόβατα προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως έπιπλα. Η Κλόντ Λαλάν συχνά αμφισβητώντας τα όρια μεταξύ τέχνης και ντιζάιν δούλεψε με τον Ιβ Σεν Λοράν το 1969 φτιάχνοντας το περίφημο μεταλλικό χυτό μπούστο της Βερούσκα, του πιο διάσημου μοντέλου της εποχής της για την επίδειξή του, που σήμερα εκτίθενται στο μουσείο Ιβ Σεν Λοράν στο Παρίσι και συνέχισε με συνεργασίες με τους Ιμπερ ντε Ζιβανσί, Καρλ Λάνγκερφελντ, Μάρκ Τζέικομπς, Τζον Γκαλιάνο.
Τους Λαλάν τους ένωναν όχι μόνο οι λαμπρές τους ιδέες αλλά και η αγάπη τους για την ιστορική γαλλική χειροτεχνία, που μετέφεραν με τελειότητα στη διακοσμητική τους τέχνη. Μετά το θάνατο του Φρανσουά Ξαβιέ το 2008 η Κλοντ Λαλάν συνέχισε να δουλεύει μόνη στο Ury, νότια του Παρισιού, στο σπίτι που είχαν μοιραστεί για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, φτιάχνοντας φυτά και λουλούδια έχοντας πάρει πρώτα με χαλκό το φυσικό τους αποτύπωμα για να δημιουργήσει τέλεια αντίγραφα.
Η κληρονομιά τους συνεχίζει να αντηχεί στον κόσμο της μόδας, της τέχνης και της διακόσμησης αποδεικνύοντας τη δύναμη της καλλιτεχνικής φαντασίας τους, την εντυπωσιακή τους γνώση της τεχνικής και τη διαρκή οπτική ελκυστικότητα των έργων τους. Οι θεατές των έργων τους εξακολουθούν μέχρι σήμερα να βρίσκουν διασκεδαστικά ακόμα και τα πιο πολύπλοκα έργα τους, κάτι που θα ευχαριστούσε πολύ τους δημιουργούς τους. Όσοι επισκεφθούν το Παρίσι αξίζει να κάνουν μια βόλτα μέχρι το Hôtel de Ville με τα μνημειακά τους συντριβάνια που αντικατοπτρίζουν το μότο τους πως υπέρτατη τέχνη είναι η τέχνη της ζωής.
