Η ΓΚΑΛΕΡΙ MELAS MARTINOS στην Πανδρόσου 50 υποδέχεται την έκθεση του Αμερικανού εικαστικού και μουσικού Ron Nagle «Ωδή σε μια αρχαιοελληνική φόρμουλα», η οποία περιλαμβάνει δεκαπέντε πρόσφατα γλυπτά και έξι σχέδια.
Ο Nagle εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται στο Σαν Φρανσίσκο όπου γεννήθηκε το 1939. Ήδη από τη δεκαετία του 1950, ως μαθητής λυκείου, ασχολήθηκε με την κεραμική και το 1961 μαθήτευσε δίπλα στον ελληνικής καταγωγής πρωτοπόρο κεραμίστα Peter Voulkos στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Berkeley. Αργότερα εξέθεσε μαζί του, όπως και με τον Ken Price και άλλους καινοτόμους καλλιτέχνες της Δυτικής Ακτής που δούλεψαν με πηλό.
«Προσπαθώ να δημιουργήσω ένα υβρίδιο. Κάτι το οποίο να μην μπορείς να το προσδιορίσεις απόλυτα» εξηγεί ο ίδιος ο Ron Nagle για τα γλυπτά του.
Επηρεάστηκε από καλλιτέχνες όπως ο Giorgio Morandi, ο Philip Guston και ο George Herriman, καθώς και από ετερόκλητες φόρμες, όπως τα ιαπωνικά κεραμικά Momoyama, τα αυτοκίνητα hot-rod του Σαν Φρανσίσκο της δεκαετίας του 1960 και τα ταφικά μνημεία της Χαβάης.
Αυτός ο συνδυασμός ασύνδετων, εκ πρώτης, στοιχείων αντικατοπτρίζεται και στους τίτλους των έργων του, οι οποίοι είναι γεμάτοι λογοπαίγνια και διττές ερμηνείες. Για παράδειγμα, «Erroneous Posting» («Εσφαλμένη Ανάρτηση/Τοποθέτηση»), 2024, ή «Gaslighting» («Παιχνίδια του Μυαλού/του Φωτός»), 2025. Όπως εξηγεί και ο ίδιος: «Προσπαθώ να δημιουργήσω ένα υβρίδιο. Κάτι το οποίο να μην μπορείς να το προσδιορίσεις απόλυτα».
Σήμερα ο Nagle είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη μικρή κλίμακα των γλυπτών του, oι διαστάσεις των οποίων συνήθως δεν ξεπερνούν τα 15 εκατοστά. Όπως λέει, «ένα αντικείμενο μπορεί να παραπέμπει σε έναν πολύ μεγαλύτερο τόπο, καθώς είναι τόσο μικρό που η φαντασία του θεατή πρέπει να γεμίσει όλο αυτόν τον χώρο που δεν υπάρχει».
Τα γλυπτά αυτά αποτελούνται από κεραμικά στοιχεία χυτευμένα, ψημένα και διακοσμημένα με εποξική ρητίνη ή άλλα συνθετικά υλικά, κάτι που επιτρέπει στον δημιουργό να επεκτείνει τις φόρμες του πέρα από τους περιορισμούς του πηλού. Κάποια έχουν hot-rod γυάλωμα, ενώ άλλα έχουν υφή γύψου που στη συνέχεια καλύπτεται με αερογράφο. Παρά την τρισδιάστατη ταυτότητα των έργων, επιμένει ότι «τα πάντα γίνονται, έστω και υποσυνείδητα, από μια επίπεδη οπτική γωνία».
Η πρώτη ατομική έκθεση του Ron Nagle πραγματοποιήθηκε το 1968 και έκτοτε έχει παρουσιάσει δουλειά του σε σημαντικά μουσεία, όπως το Saint Louis Art Museum, το Carnegie Museum of Art στο Πίτσμπουργκ, το San Diego Museum of Art, το Museum Boijmans Van Beuningen στο Ρότερνταμ, το Secession στη Βιέννη, το Fridericianum στο Κάσσελ, η γκαλερί The Perimeter στο Λονδίνο και το Berkeley Art Museum. Επίσης, το 2015 κυκλοφόρησε από την Omnivore Recordings μια πολυτελής έκδοση του φημισμένου του μουσικού άλμπουμ του «Bad Rice» του 1970.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την εικαστική έκθεση εδώ.
