Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου

Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
0

Η αξιαγάπητη περίοδος του θερινού ηλιοστάσιου μας προσφέρει δύο παράλληλες εκθέσεις του Διονύση Καβαλλιεράτου. Εκείνην του Οργανισμού Πολιτισμού ΝΕΟΝ, που, σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών, ανέθεσε στον καλλιτέχνη τη διοργάνωση –στο Ηρώδειο, για φέτος– του δημοφιλούς προγράμματος «Έργο στην Πόλη». Και την έκθεση σχεδίων του με μολύβια και παστέλ, στην γκαλερί Bernier/Εliades, τα οποία, προσθέτουν προεκτάσεις στις γλυπτικές μορφές του Ηρωδείου.


Και οι δύο, άψογες από κάθε άποψη.


Γι' αυτό και θα ήταν άσκοπο να τις συγκρίνει κάποιος. Αν το κάνει, θα είναι σαν να αποσπά από ένα όλον το μισό του. Παρόλ' αυτά, δεν μπορεί και να μη σταθεί στην έκπληξη που προκαλεί η δύναμη της ένταξης των γλυπτών του Καβαλλιεράτου στο Ηρώδειο. Παρά το μάλλον μικρό μέγεθός τους, ο θεατής, όταν τα κοιτάζει από κοντά, στο επίπεδο που βρίσκονται, γρήγορα αποκτά την αίσθηση ότι συγκρατούν κοντά τους, δήθεν ανέμελα, αλλά υποτακτικά, ολόκληρο τον μαρμάρινο όγκο του αρχαίου θεάτρου, ως εάν αυτός τους ανήκε. Και έτσι, σχηματίζεται μια άλλη αντίληψη της γενικής κλίμακας της σύνθεσης, πολύ πιο υποβλητική και καθηλωτική.

Το έργο του Διονύση Καβαλλιεράτου προσφέρει στον θεατή τέρψη και ευθυμία, αποδίδοντας τα σοβαρά αδιέξοδα του σημερινού ανθρώπου ως παρωδία του εαυτού τους – τα αδιέξοδα, που οφείλονται στον οικειοθελή εξαναγκασμό μας να ακολουθούμε τον μονόδρομο που ούτε κατά λάθος δεν θα μας οδηγούσε στην ευτυχία.


Οι παράξενες γλυπτικές φιγούρες που «χορεύουν» ακίνητες στην ορχήστρα του Ηρωδείου και εκείνες των σχεδίων στην γκαλερί Bernier/Εliades είναι «ανθρωπόμορφες», με την έννοια ότι διακρίνονται κεφαλή, σώμα, άνω και κάτω άκρα, όπως αυτά προκύπτουν από ολίγον εφιαλτικές συγκολλήσεις αντικειμένων.

Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Installation viewΔιονύσης ΚαβαλλιεράτοςΑποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτης Φωτογραφία © Ναταλία ΤσουκαλάΕυγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ και του καλλιτέχνη


Επιπλέον, η στάση του σώματος όλων τους και η κίνηση που αυτή αποδίδει, συναισθητικά οδηγεί τον θεατή στην ιθυφαλλική σιλουέτα του περίφημου μπρούτζινου αγαλματιδίου του Σειλινού, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, που στηρίζεται στο ένα πόδι, κρατώντας το άλλο λίγο ανασηκωμένο με ένα κάποιο σκέρτσο και με τα χέρια ελαφρώς υψωμένα και λυγισμένα στους αγκώνες και τις παλάμες να ατενίζουν τον ουρανό. Φυσικά, παραπέμπει και σε όλες τις αναπαραστάσεις «ορχούμενων κωμαστών», δηλαδή, των μισομεθυσμένων χορευτών στο τελετουργικό των διονυσιακών εορτών, από το οποίο κατάγεται η κωμωδία και οι οποίοι απεικονίζονται πάντα σε αυτήν τη χορευτική πόζα.


Οι «σταμνούλες» (εμπνευσμένες μάλλον από τη μακρά παράδοση άγαρμπων τουριστικών σουβενίρ), ο «κολοκυθάκης» (που μάλλον τον έχει «φάει» η ορθοβιωτική νεύρωση για bio και μόνο bio), ο «αρχιτεκτονικούλης» (που η τέχνη του είναι και οι παρωπίδες του, που φιλτράρουν το σύνολο των εξωτερικών ερεθισμάτων που προσλαμβάνει), ο (χαμένος στην κατοχυρωμένη χλιδή) «πισινούλης» και όλα τα υπόλοιπα γλυπτά με τους τόσο διασκεδαστικούς και αποκαλυπτικούς τίτλους, μαζί τους και μια «καρτουνίστικη» εκδοχή της αιγυπτιακής Μεγάλης Σφίγγας (μάλλον ως εκπρόσωπος του αρχαίου πολιτισμού που διατίθεται πλέον και ως καταναλωτικό προϊόν), επιδίδονται με ολοκληρωτική αφοσίωση στο να κάνουν όσο το δυνατόν πιο εκφραστικό και παθιασμένο αυτό τον απεγνωσμένο χορό.


Ανάμεσα τους «τρυπώνει» σαρκαστική και ανελέητη η φιγούρα του θανάτου, συμμετέχοντας στον απονενοημένο οίστρο της όμορφης αυτής συντροφιάς, η οποία, μέσω των αλληγοριών, απαρτίζεται από την γενικευμένη σύγχυση, την μπουρζουά και μποέμ μπουρζουά αντίληψη του εαυτού, την «καταναλωτική μανία» για διάκριση και αναγνώριση, μια σκοτεινή αποικιοκρατικής καταγωγής επιθετικότητα και άλλα επίκτητα ή κληρονομημένα ηδονιστικά παθήματα, τα οποία συνεργούν ώστε να γίνεται η πραγματικότητα που βιώνουμε παραβατική της κοινής λογικής και με πλήρη εκτροπή της προς το πεδίο της αήθειας.

Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Πολίνα Κοσμαδάκη & Διονύσης Καβαλλιεράτος.© Ναταλία Τσουκαλά / Ευγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης Καβαλλιεράτος, Ηθοποιός που υποδύετο έναν ηθοποιό που έπαιζε τον ηθοποιό, 2020. Λαμαρίνα, ανοξείδωτο ατσάλι. Installation view, Αποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτης. © Ναταλία Τσουκαλά / Ευγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ και του καλλιτέχνη


Μία συνθήκη που είναι βέβαιο ότι κάνει «αμφίβολη» κάθε ανθρώπινη τραγωδία, προκρίνοντας τη ροπή της προς το σατυρικό δράμα, το οποίο κατά κάποιο τρόπο είναι φυσικό να κυριαρχεί στο ρεπερτόριο της εποχής μας, όπου το δραματικό στοιχείο «πατινάρει», για να το περιγράψουμε με έναν απλό τεχνικό όρο, που είναι πολύ πιο πρόσφορος για να ερμηνεύσει τους αμήχανους και μαλθακούς αυτοσχεδιασμούς της ύπαρξης, προκειμένου να καταφέρνει να επιβιώνει. Επιπλέον, το «πατινάρισμα» κάθε σύγχρονου δράματος υπογραμμίζει τη διάλυση, την ευτέλεια και την ασημαντότητα που επιβάλλει η κοινωνικο-πολιτισμική παρακμή που βιώνουμε σε παγκόσμιο επίπεδο.


Το έργο του Διονύση Καβαλλιεράτου προσφέρει στον θεατή τέρψη και ευθυμία, αποδίδοντας τα σοβαρά αδιέξοδα του σημερινού ανθρώπου ως παρωδία του εαυτού τους – τα αδιέξοδα, που οφείλονται στον οικειοθελή εξαναγκασμό μας να ακολουθούμε τον μονόδρομο που ούτε κατά λάθος δεν θα μας οδηγούσε στην ευτυχία.


Τέλος, θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην τονιστεί ότι τα κεραμικά έργα του Καβαλλιεράτου είναι απαράμιλλης τεχνικής αρτιότητας. Τα τελευταία χρόνια με την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος των καλλιτεχνών για την κεραμική, η οποία δίνει μια πολύ ικανοποιητική απάντηση στο γενικευμένο αίτημα για υλικότητα στη σύγχρονη τέχνη, δεν έχουν παρουσιαστεί στην Αθήνα άλλα κεραμικά Ελλήνων εικαστικών που να μπορούν να επιδείξουν τέτοιο επίπεδο κατασκευαστικής τελειότητας και τιθάσευσης του υλικού. Ακριβώς ανάλογη βέβαια είναι και η ποιότητα των σχεδίων του. Πρόκειται για τη δουλειά ενός μετρ.

Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης Καβαλλιεράτος, Οι Σταμνούλες, 2019. Κεραμικό, κόντρα πλακέ80×70×30 εκ. Αποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτης © Ναταλία Τσουκαλά / Ευγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ και του καλλιτέχνη
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Installation view, Διονύσης Καβαλλιεράτος, Αποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτης. © Ναταλία Τσουκαλά / Ευγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ και του καλλιτέχνη
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης ΚαβαλλιεράτοςΤο όνειρο της Ισαδώρας, 2018Κεραμικό57 x 77 x 33 εκ.Installation viewΑποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτηςΦωτογραφία © Ναταλία ΤσουκαλάΕυγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ και του καλλιτέχνη
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης ΚαβαλλιεράτοςΑποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτης (Κυρία Διονυσία), 2020Κεραμικό, γύψος43 x 43 x 10 εκ.Installation viewΦωτογραφία © Ναταλία ΤσουκαλάΕυγενική παραχώρηση του ΝΕΟΝ και του καλλιτέχνη
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης Καβαλλιεράτος, "Πισινέλο / Pischinelo", 2020.
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης Καβαλλιεράτος, "Σταμνούλες (λευκό) / Pitches (white)" , 2020.
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης Καβαλλιεράτος, "Make America Again (colour)" , 2020
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου Facebook Twitter
Διονύσης Καβαλλιεράτος, "Αλήτες του Δυτικού Κόσμου / Vagabonds of the Western World", 2019.

Διονύσης Καβαλλιεράτος - Αποπροσανατολισμένος χορός / Παραπλανημένος πλανήτης

5/6/-3/7

Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

Τρ.-Κυρ. 17:00-20:30, Δευ. κλειστά

Διονύσης Καβαλλιεράτος - Chorus/Χορός

Γκαλερί Bernier-Eliades (Επταχάλκου 11, Θησείο)

18/6-18/7

Τρ.-Σάβ. 12:00-21:00

To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

 

To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτας σας με ένα κλικ.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η εξαιρετική περίπτωση της Phyllida Barlow που ο κόσμος της τέχνης ανακάλυψε αργά

Εικαστικά / Η εξαιρετική περίπτωση της Phyllida Barlow που ο κόσμος της τέχνης ανακάλυψε αργά

Το έργο της «RIG: untitled; blocks», με τα ανορθόδοξα υλικά και τη γλυπτική που δεν μοιάζει με τέτοια, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Φίκος - Για το εκκλησάκι του Μυταρά

Guest Editors / «Το έφτιαξε όπως το ένιωσε εκείνη τη στιγμή»: Ο Φίκος γράφει για το κλείσιμο του παρεκκλησιού του Μυταρά

Το ιδανικό θα ήταν να έχουμε μια ζωντανή παράδοση στην οποία ο καλλιτέχνης εκφράζει (την κοινωνία του) και εκφράζεται. Δυστυχώς ξεμένουμε με δύο επιλογές: από τη μια ένα καλλιτεχνικό νεκροταφείο και από την άλλη ένα δυσλειτουργικό αλλά ζωντανό έργο.
ΦΙΚΟΣ
Η Ναν Γκόλντιν ντρέπεται για όσα συμβαίνουν στη Γάζα και λέει: «Ζούμε ανατριχιαστικές εποχές μακαρθισμού»

Εικαστικά / «Ζούμε ανατριχιαστικές εποχές μακαρθισμού»: Η Ναν Γκόλντιν ντρέπεται για όσα συμβαίνουν στη Γάζα

Το έργο της Γκόλντιν «Sisters, Saints, Sibyls» καταπιάνεται με την ιστορία της μεγαλύτερης αδελφής της, της Μπάρμπαρα, ενός έξυπνου και ανυπότακτου παιδιού που στάλθηκε σε ορφανοτροφεία, αναμορφωτήρια και ψυχιατρικά ιδρύματα στην εφηβεία και αυτοκτόνησε το 1965, σε ηλικία μόλις 19 ετών.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Before and after science: Ένα έργο σύγχρονης τέχνης εναρμονίζεται με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Εικαστικά / Before and after science: Ένα έργο σύγχρονης τέχνης εναρμονίζεται με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Η εικαστικός Ίρις Τουλιάτου μάς συστήνει έναν χώρο με πλούσια ιστορία και μοναδικές συλλογές, συνδέοντας την επιστημονική γνώση με την καλλιτεχνική παρέμβαση και την αισθητηριακή εμπειρία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια συνάντηση με τον Jonathan Meese

Εικαστικά / Jonathan Meese: «Έχουμε αρχίσει να προτιμούμε να μην έχουμε ελευθερία»

Μια συνάντηση στην Αθήνα με τον Γερμανό ζωγράφο που επιστρέφει στα παραμύθια γιατί βρίσκει τον πραγματικό κόσμο «πολύ άσχημο», με αφορμή την τρίτη του έκθεση στην γκαλερί Bernier-Eliades.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Προσφέροντας μία εμπειρία πολιτισμού στους κατοίκους της Ελευσίνας

LiFO X 2023 ΕΛΕVΣΙΣ / Προσφέροντας μία εμπειρία πολιτισμού στους κατοίκους της Ελευσίνας

Η Εύα Μανιδάκη και ο Ανδρέας Λόλης συζητούν με τον Χρήστο Παρίδη για όλα όσα προηγήθηκαν της δημιουργίας των in situ εγκαταστάσεων που σχεδίασαν στο πλαίσιο της 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το αμερικανικό «πραξικόπημα» στη Μπιενάλε της Βενετίας και οι θεωρίες συνωμοσίες που εξακολουθούν 60 χρόνια μετά

Εικαστικά / Το αμερικανικό «πραξικόπημα» στην Μπιενάλε της Βενετίας και οι θεωρίες συνωμοσίες 60 χρόνια μετά

Ένα νέο ντοκιμαντέρ εστιάζει στις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η «σκανδαλώδης» βράβευση του αρχιερέα της ποπ αρτ Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ στην Μπιενάλε του 1964, με τη χορηγία της αμερικανικής κυβέρνησης.
THE LIFO TEAM
Οι ζωές και τα έργα της Lorenza Böttner

Εικαστικά / Οι ζωές και τα έργα της Lorenza Böttner

Η Lorenza Böttner (1959-1994) ήταν μια καλλιτέχνις που είχε έντονα βιωματική, σωματική σχέση με τη μεταμόρφωση. Μεταμόρφωσε μια ζωγραφική πρακτική σε εικαστική περφόρμανς που «βγήκε» στον δρόμο και έκανε τον δημόσιο χώρο θεατρική σκηνή για μια πολιτικοποιημένη σωματική διαφορετικότητα.
PAUL B. PRECIADO
Ένας Μάιος γεμάτος με σύγχρονη τέχνη στην Αθήνα

Πολιτισμός / Ένας Μάιος γεμάτος με σύγχρονη τέχνη στην Αθήνα

Το τρίτο μέρος του αφιερώματος του ΕΜΣΤ στις γυναίκες εικαστικούς, Jonathan Meese στην Bernier/Eliades, Θανάσης Τότσικας στη Rodeo, Ιωάννα Λημνιού στην Breeder και ό,τι άλλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι γκαλερί και οι χώροι τέχνης τον Μάιο.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Σεξ, ερωτισμός, χλιδή και λάμψη: Ο πολυτάραχος κόσμος της Tamara de Lempicka

Εικαστικά / Ερωτισμός, χλιδή και λάμψη: Ο πολυτάραχος κόσμος της Tamara de Lempicka

Εκθέσεις, ένα μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ και τιμές-ρεκόρ σε δημοπρασίες φέρνουν στο προσκήνιο μία από τις γυναίκες με τη μεγαλύτερη καλλιτεχνική επιρροή στις αρχές του 20ού αιώνα
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ