Μια έκθεση με πέντε άγνωστα, σπάνια έργα της Φρίντα Κάλο

Μια έκθεση με πέντε άγνωστα, σπάνια έργα της Φρίντα Κάλο Facebook Twitter
Φρίντα Κάλο, Still Life, 1951
0

Οι καθηλωτικές αυτοπροσωπογραφίες της Φρίντα Κάλο έχουν τραβήξει εδώ και δεκαετίες το βλέμμα όλων των θαυμαστών του έργου της φημισμένης Μεξικανής ζωγράφου και την έχουν μετατρέψει σε παγκόσμιο πολιτιστικό φαινόμενο.

Το μουσείο του Ντάλας οργάνωσε μια έκθεση που θα ανοίξει στις 7 Μαρτίου, με τέσσερα άγνωστα έργα και ένα σχέδιό της, που ανήκουν σε ιδιωτική συλλογή και δανείζονται σπάνια σε μουσεία και εκθέσεις.

Από τον θάνατό της το 1954, οι συλλέκτες προσφέρουν εκατομμύρια για τα έργα της, που είναι μετρημένα, και η εμφάνιση κάποιου από αυτά σε δημοπρασία αποτελεί αληθινό γεγονός.

Το καλοκαίρι του 2020 ένα πρώιμο έργο της, που δεν θυμίζει καθόλου τον μετέπειτα καλλιτεχνικό της εαυτό, με εκτίμηση 500.000 δολάρια πουλήθηκε για 2.600.000, ενώ νωρίτερα το 2016, ένα πορτρέτο που είχε θεωρηθεί χαμένο και όλοι νόμιζαν ότι έχει καταστραφεί, βρέθηκε τελικά σε ένα σπίτι στο Sunnyvale της Καλιφόρνια, έχοντας μείνει εκεί για 60 περίπου χρόνια.

Μια έκθεση με πέντε άγνωστα, σπάνια έργα της Φρίντα Κάλο Facebook Twitter
Φρίντα Κάλο, Still Life with Parrot and Flag, 1951

Αποκαλύφθηκε τότε πως, λίγο μετά τον θάνατο της Κάλο, ο άντρας της, Ντιέγκο Ριβέρα, έδωσε το έργο σε μια γυναίκα που ήταν βοηθός της στο στούντιο. Το έργο ήταν το «Κορίτσι με κολιέ», του 1929. Το κορίτσι που είχε ζωγραφίσει η Κάλο είναι ελαιογραφία μιας γυναίκας που φορά ένα εντυπωσιακό πορτοκαλί πουκάμισο και πράσινο σάλι, χρυσά σκουλαρίκια και ένα κολιέ από πράσινες πέτρες. Το πορτρέτο θεωρείται προάγγελος των γνωστών έργων της Κάλο που απεικονίζουν συναρπαστικά γυναίκες, χωρίς χαμόγελο, με ευθύ βλέμμα.

Τα έργα στο μουσείο του Ντάλας είναι εντελώς διαφορετικά. Ένα «φυλαχτό», πορτρέτο που απεικονίζει το δικό της μισό πρόσωπο δίπλα σε αυτό του Ντιέγκο Ριβέρα μέσα σε ένα ανθόσχημο πλαίσιο με γραμμένες τις ημερομηνίες γέννησή τους και κοχύλια να διακοσμούν το μικρό έργο, που θυμίζει τις μικρογραφίες σε μενταγιόν, δείχνει ότι όσο και αν η ζωή τους ήταν ταραχώδης ο Ριβέρα ήταν πάντα το άλλο της μισό.

Το σχέδιο της έκθεσης δείχνει ένα παράθυρο και στο βάθος το Empire State Building και ουρανοξύστες από την επίσκεψή της στην πόλη το 1932 ενώ σε δυο νεκρές φύσεις υπάρχει η έντονη επιρροή του Ντιέγκο Ριβέρα, σε φωτεινά καλοκαιρινά φρούτα και ένα ιταλικό σημαιάκι να είναι καρφωμένο πάνω σε έναν καρπό, ενώ σε ένα άλλο έργο εμφανίζονται τα μυστικιστικά στοιχεία της μεξικανικής τέχνης, ένας ήλιος, ένα δακρυσμένο τρίτο μάτι, αιωρούμενες ρίζες και στήμονες σαν πέρλες μαργαριταριών. 

Μπορεί να μην είναι κάποια από τα διάσημα έργα της, αλλά το καθένα λειτουργεί ως όχημα για την κατανόηση των πτυχών της καλλιτεχνικής πρακτικής της Κάλο. Αυτό περιλαμβάνει τη μοναδική της οπτική γλώσσα, την εξερεύνηση της ζωγραφικής των νεκρών φύσεων στα τέλη της καριέρας της και την έκφραση του στοχασμού που αφορούσε τα γεγονότα της περιπετειώδους ζωής της.

Μια έκθεση με πέντε άγνωστα, σπάνια έργα της Φρίντα Κάλο Facebook Twitter
Φρίντα Κάλο, Diego and Frida 1929 – 1944, 1944
Μια έκθεση με πέντε άγνωστα, σπάνια έργα της Φρίντα Κάλο Facebook Twitter
Φρίντα Κάλο, Sun and Life, 1947.
Μια έκθεση με πέντε άγνωστα, σπάνια έργα της Φρίντα Κάλο Facebook Twitter
Φρίντα Κάλο, View of New York (Dedicated to Dolores del Río), 1932

Frida Kahlo: Five Works | Dallas Museum of Art

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Χλόη Ακριθάκη / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ