ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ να δημιουργούν, ακόμη και υπό τις πιο ακραίες και απάνθρωπες συνθήκες. Αυτή η αλήθεια είναι μέρος του μηνύματος και της δύναμης της Μπιενάλε της Γάζας, η οποία αυτή τη στιγμή προετοιμάζεται για να εκθέσει τα έργα δεκάδων Παλαιστινίων σε όλο τον κόσμο – συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης, όπου η μη κερδοσκοπική οργάνωση Recess θα φιλοξενήσει μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου στο Μπρούκλιν έργα από 25 από τους καλλιτέχνες αυτούς. Μέρος της ιδέας της Μπιενάλε της Γάζας είναι η έννοια του εκτοπισμού – λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου, δεν είναι φυσικά δυνατόν να φιλοξενηθεί η Μπιενάλε στη Γάζα, ούτε είναι δυνατόν να μεταφερθούν τα έργα τέχνης σε μέρη σε όλο τον κόσμο για να εκτεθούν. Έτσι, οι διοργανωτές έπρεπε να βρουν τρόπους να παρουσιάσουν τα έργα σε «εκτοπισμένες» μορφές.
«Όλα έχουν χαθεί. Όμως αυτοί οι καλλιτέχνες βρήκαν τη δύναμη να ξεκινήσουν από το μηδέν και μάλιστα εν μέσω μιας αδιανόητης φρίκης». Οι ίδιοι οι καλλιτέχνες περιγράφουν τη δουλειά τους ως έναν τρόπο να επιβιώσουν από το αδιανόητο.
Όπως δηλώνουν οι διοργανωτές της έκθεσης, οι οποίοι λειτουργούν συλλογικά υπό την ονομασία Forbidden Museum («Απαγορευμένο Μουσείο»), η Μπιενάλε της Γάζας ανακαλύπτει εκ νέου την έννοια της εικαστικής μπιενάλε, ώστε να την «τοποθετεί» στη μαρτυρική Γάζα: «Σε μια Μπιενάλε, όλοι συγκεντρώνονται σε ένα μέρος για να βιώσουν τον κόσμο, αλλά εδώ είναι ο κόσμος αυτός που βιώνει ένα μέρος, τη Γάζα». Έργα από τη Μπιενάλε της Γάζας έχουν εκτεθεί σε μέρη όπως το Εδιμβούργο, η Βαλένθια, το Λονδίνο και η Πάντοβα, ενώ υπάρχουν σχέδια για επερχόμενες εκθέσεις στην Κωνσταντινούπολη, την Αθήνα, το Σεράγεβο, το Βερολίνο και το Τορόντο, μεταξύ άλλων.
Πολλοί από τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στη Μπιενάλε έχουν υποστεί καταστροφικές απώλειες – σύμφωνα με τους διοργανωτές της έκθεσης, περίπου τα τρία τέταρτα των καλλιτεχνών που συμμετέχουν έχουν δει όλα τα προηγούμενα έργα τους να καταστρέφονται και έχουν αναγκαστεί να ξεκινήσουν από την αρχή κατά τη διάρκεια του πολέμου. «Έχουμε να κάνουμε με καλλιτέχνες που έχουν χάσει το σύνολο του έργου της ζωής τους», λένε οι επιμελητές της έκθεσης. «Όλα έχουν χαθεί. Όμως αυτοί οι καλλιτέχνες βρήκαν τη δύναμη να ξεκινήσουν από το μηδέν και μάλιστα εν μέσω μιας αδιανόητης φρίκης». Οι ίδιοι οι καλλιτέχνες περιγράφουν τη δουλειά τους ως έναν τρόπο να επιβιώσουν από το αδιανόητο. Τα έργα τους ασχολούνται σε μεγάλο βαθμό με την καθημερινή πραγματικότητα της ζωής σε μια βίαιη εμπόλεμη ζώνη, όπου οι απώλειες αμάχων εκτιμάται ότι φτάνουν το 83% του συνολικού αριθμού των θανάτων.
«Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό για την ιστορία της τέχνης», τονίζουν οι οργανωτές της έκθεσης, «το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι στη Γάζα που δημιουργούν τέχνη σήμερα, ότι ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον και μοιράζονται το έργο τους, ότι ενδιαφέρονται να γίνουν γνωστοί και ότι οι εκθέσεις τους θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να βοηθήσουν στον τερματισμό της κόλασης που εκτυλίσσεται στην πατρίδα τους».
Με στοιχεία από The Guardian
