Η γκαλερί Gagosian σε νέο χώρο στο Κολωνάκι - Εγκαίνια με έκθεση του Brice Marden

Η γκαλερί Gagosian σε νέο χώρο στο Κολωνάκι - Εγκαίνια με έκθεση του Brice Marden Facebook Twitter
BRICE MARDEN, Years 3, 2011, Oil on marble, 17 3/8 x 31 1/2 x 7/8 in, 44.1 x 80 x 2.2 cm © 2020 Brice Marden/Artists Rights Society (ARS), New York Photo: Rob McKeever, Courtesy Gagosian
0

Η σπουδαία είδηση είναι ότι η Gagosian μετακινείται σε ένα υπέροχο σπίτι, στον αριθμό 22 της οδού Αναπήρων Πολέμου, στη συμβολή της με την Δεινοκράτους, το οποίο κτίστηκε κατά την εποχή του Μεσοπολέμου και που το 2011 κρίθηκε διατηρητέο. Όλοι το λατρεύουν αυτό το κτίριο για τον γαλήνιο και ήπιο τρόπο με τον οποίο εκφράζει τη μεγαλοπρέπειά του, αλλά και για την κομψότητα του εκλεκτικιστικού αρχιτεκτονικού χαρακτήρα του, ο οποίος, πολύ θαρραλέα ενσωματώνει μοντερνίστικα στοιχεία, χωρίς να αποποιείται το γούστο του για τον νεοκλασικισμό.


Η εκεί μετεγκατάσταση της γκαλερί είναι μία σπουδαία κίνηση εξωστρέφειας, η οποία γεννά μόνο ενθουσιασμό και πολύ μεγάλες προσδοκίες.


Συντρέχει όμως και ένας επιπλέον σοβαρός λόγος για να είναι κάποιος χαρούμενος: το πρόγραμμα στη νέα έδρα ξεκινά με έκθεση του Brice Marden, ο οποίος επανέρχεται στην Ελλάδα με ατομική έκθεση, μετά από τέσσερις δεκαετίες.


Ο Brice Marden στα μέσα του επόμενου μήνα κλείνει τα 82 του χρόνια. Εξ αυτών τα τελευταία 32 είναι μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών. Είναι δηλαδή ένας «πατριάρχης» της μεταπολεμικής αμερικανικής τέχνης, και το MoMA της Nέας Υόρκης το αναγνώρισε αυτό ήδη από το 2006, οργανώνοντας μία πλούσια και μείζονος σημασίας αναδρομική έκθεση που κάλυπτε όλες τις φάσεις του έργου του.

Τα κομμάτια μαρμάρου που ζωγράφιζε ο Marden προέρχονταν από τοπικά μικρά λατομεία της Ύδρας και αποτελούσαν κατά κάποιο τρόπο ένα ιδανικό υλικό για τη μετατόπισή του σε κάτι άλλο από τη ζωγραφική σε καμβά και σε κάτι τόσο διαφορετικό από την ορθογωνιότητα της φόρμας των τελάρων και των γραμμών που εκείνος προτιμούσε να ακολουθεί πάνω σε αυτά.


Ο Marden αποφοίτησε το 1961 από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης και δύο χρόνια αργότερα ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Tμήμα Καλών Τεχνών και Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Yale. Συχνά αναφέρεται ως εκπρόσωπος του μινιμαλισμού και αυτό είναι κάτι που ακούγεται πολύ λογικό, αν αναλογιστεί κάποιος τις σειρές έργων του από μονοχρωματικούς καμβάδες.

Όμως, ο συσχετισμός του με τον μινιμαλισμό περιορίζει αρκετά τις προεκτάσεις που έχει το έργο του και συγκαλύπτει το ότι είναι πολύ δύσκολο να τον εντάξει κάποιος σε οποιοδήποτε από τα γνωστά ρεύματα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το πόσο πραγματικά καταξιωμένος καλλιτέχνης είναι, τον καθιστά –και παρότι είναι εν ζωή– ένα ολόκληρο και ξεχωριστό κεφάλαιο της Ιστορίας της Τέχνης.

Η γκαλερί Gagosian σε νέο χώρο στο Κολωνάκι - Εγκαίνια με έκθεση του Brice Marden Facebook Twitter
BRICE MARDEN, Helen's Immediately, 2011, Oil on marble, 19 1/2 x 31 1/2 x 13/16 in, 49.5 x 80 x 2.1 cm © 2020 Brice Marden/Artists Rights Society (ARS), New York Photo: Rob McKeever, Courtesy Gagosian


Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι στο έργο του αναγνωρίζει κάποιος την επιρροή του αφηρημένου εξπρεσιονισμού – εκείνον του Jackson Pollock και εκείνον τον άλλο, με τις συγκλονιστικές «πεδιάδες χρώματος», του Mark Rothko. Όσο για την τελευταία μεγάλη περίοδό του, αναγνωρίζει κάποιος και μια εντελώς άλλης πηγής επιρροή, εκείνην από την ασιατική τέχνη της καλλιγραφίας.


Πέραν όλων αυτών, τα τελευταία 50 περίπου χρόνια, ο Brice Marden είναι και Υδραίος – υπό την έννοια ότι επιστρέφει κάθε χρόνο στο νησί, όπου έχει δικό του σπίτι. Η συγκεκριμένη πληροφορία θα μπορούσε να ηχεί ως εντελώς αδιάφορη και παράταιρη με τα παραπάνω, αν η τωρινή έκθεση στην Gagosian δεν είχε ως αντικείμενο μία σειρά έργων ζωγραφικής πάνω σε μάρμαρο, τα οποία ο Marden δημιούργησε στο νησί κατά την περίοδο 1981-1987.

Πρόκειται για μια ενότητα έργων του που σήμερα θεωρείται ότι αντιστοιχεί σε περίοδο καμπής προς την οριστική μετάβαση από την απόλυτη λιτότητα των μονοχρωματικών συνθέσεων του, των δεκαετιών του 1960 και 1970, στην καλλιγραφική περίοδό του, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980, και στην τέχνη του που ακολούθησε μέχρι σήμερα.


Τα κομμάτια μαρμάρου που ζωγράφιζε ο Marden προέρχονταν από τοπικά μικρά λατομεία της Ύδρας και αποτελούσαν κατά κάποιο τρόπο ένα ιδανικό υλικό για τη μετατόπισή του σε κάτι άλλο από τη ζωγραφική σε καμβά και σε κάτι τόσο διαφορετικό από την ορθογωνιότητα της φόρμας των τελάρων και των γραμμών που εκείνος προτιμούσε να ακολουθεί πάνω σε αυτά.

Η γκαλερί Gagosian σε νέο χώρο στο Κολωνάκι - Εγκαίνια με έκθεση του Brice Marden Facebook Twitter
BRICE MARDEN, EM Blotter 2, 2012, Kremer ink and graphite on handmade paper, 10 x 7 7/8 in, 25.4 x 20 cm © 2020 Brice Marden/Artists Rights Society (ARS), New York, Courtesy Gagosian
Η γκαλερί Gagosian σε νέο χώρο στο Κολωνάκι - Εγκαίνια με έκθεση του Brice Marden Facebook Twitter
BRICE MARDEN, Untitled (Black Stripe Marble), 1987, Oil and graphite on marble, 14 1/2 x 10 1/2 in, 36.8 x 26.7 cm © 2020 Brice Marden/Artists Rights Society (ARS), New York Photo: Rob McKeever, Courtesy Gagosian


Τα κομμάτια από μάρμαρο που χρησιμοποιούσε και που επέλεγε κάπως τυχαία, είχαν ένα βάρος για το οποίο δεν τίθεται καν λόγος σύγκρισής του με την υλική υπόσταση ενός καμβά. Είχαν επίσης πόρους και επιφανειακή –αν μη τι άλλο– διαφάνεια. Τα στρώματα αραιωμένου χρώματος που ο Marden τοποθετούσε στο λείο πέτρωμα, ακολουθώντας κυρίως ευθείες γραμμές, εισχωρούσαν σε αυτό και έτσι συμμετείχαν τελικά στο παιχνίδισμα της επιφανειακής διαφάνειάς του. Οι γραμμές του και οι καταλήξεις τους άρχισαν τελικά να ανταποκρίνονται στις τυχαίες ανωμαλίες των απολήξεων των τεμαχίων του μαρμάρου που είχε επιλέξει.

Για τον λόγο αυτό ο ίδιος είχε περιγράψει τη δημιουργική διαδικασία της ζωγραφικής σε μάρμαρο ως «ατύχημα που αποκτά μορφή». Ο Marden είχε επίσης επιμείνει στο ότι τα κομμάτια του μαρμάρου που ζωγράφιζε στην Ύδρα αποτέλεσαν για εκείνον την αιτία για να «διαφύγει» από την ορθογωνιότητα των συνθέσεών του και να ανακαλύψει τη δύναμη και τη δυναμική του διαγώνιου άξονα σε αυτές. Μέσω του διαγώνιου άξονα, θα ξεκινούσε να αναπτύσσει μια συντριπτική εισβολή στην ορθογωνιότητα και στο ισχυρό πλέγμα που αυτή καθόριζε και έτσι, προοδευτικά, θα οδηγείτο στο σύμπαν των γραμμών της καλλιγραφίας.


Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο ίδιος επέλεξε για την τωρινή έκθεση στην Αθήνα, μία συλλογή σχεδίων του με μελάνι σε χαρτί, που θεωρεί ότι η συν-έκθεσή τους με τα έργα του σε μάρμαρο παρουσιάζει πιο καθαρά τη σημασία που τα έργα της Ύδρας είχαν για τη μετάβασή του στην ύστερη περίοδο της δουλειάς του.

Τα εγκαίνια της έκθεσης έχουν προγραμματιστεί για τις 24 Σεπτεμβρίου και την ημέρα εκείνη η Gagosian θα λειτουργήσει με διευρυμένο ωράριο από τις 11:00 έως τις 21:00, προκειμένου να υποδεχθεί τους επισκέπτες της, τηρώντας τους αναγκαίους υγειονομικούς κανόνες που επιβάλλει η πανδημία του κορωνοϊού.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η «λίστα Τραμπ» και τα «απαράδεκτα έργα τέχνης» οδηγούν σε μια άλλη Αμερική

Εικαστικά / Tο μένος του Τραμπ για το Smithsonian: Λογοκρισία, ρατσισμός, λίστες με «απαράδεκτα» έργα

Με στόχο το μεγαλύτερο συγκρότημα μουσείων και ερευνητικών κέντρων στον κόσμο, ο Τραμπ επιχειρεί να ασκήσει έλεγχο και λογοκρισία σε έργα τέχνης και στο περιεχόμενο εκθέσεων, κατηγορώντας το Smithsonian ως «woke» και απειλώντας με περικοπές της χρηματοδότησής του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Εικαστικά / Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Μια από τις πιο εξέχουσες συλλέκτριες στην Ευρώπη, η οποία έχει αφήσει το αποτύπωμά της και στην Ύδρα, αποφάσισε να πουλήσει τη συλλογή σουρεαλιστικής και μεταπολεμικής τέχνης που στεγάζει στο σπίτι της στο Λονδίνο -τη μεγαλύτερη αυτού του είδους- σε μια δημοπρασία-ορόσημο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Επαμεινώνδα: Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις

Εικαστικά / Χάρις Επαμεινώνδα: «Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις»

Η βραβευμένη με Αργυρό Λέοντα Κύπρια εικαστικός συνθέτει έναν κόσμο θραυσμάτων, αποκομμάτων της εσωτερικότητας, με ελλειπτικές εικόνες, τον οποίο μας προκαλεί να ανακατασκευάσουμε μέσα από τη σταδιακή του αποκάλυψη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Εικαστικά / Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Οι δύο καλλιτέχνες με καταγωγή από Κύπρο και Ελλάδα αντίστοιχα, παρουσιάζουν νέα έργα τους σε μια από τις σημαντικότερες εικαστικές διοργανώσεις της Βρετανίας που φιλοξενεί 30 καλλιτέχνες και συλλογικότητες, με αναθέσεις και θεματικές που έχουν να κάνουν με τη γεωγραφία και τις αξίες που διαπερνούν την πόλη αυτή: καταγωγή και μνήμη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια έκθεση για την πολύχρωμη, πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Εικαστικά / Μια έκθεση για την πολύχρωμη και πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Ο Τόνι Μιλάκης καταγράφει μια πόλη που η πραγματικότητα προσφέρει τις καλύτερες ζωγραφικές λύσεις, που ακόμη και το πιο ευφάνταστο μυαλό ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί να τις επινοήσει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
CHECK Ο Ζαν Φρανσουά Μιλέ και η ατέρμονη γοητεία της φύσης και των εργατών της γης

Εικαστικά / Ζαν Φρανσουά Μιλέ: ο ζωγράφος που ο Βαν Γκογκ αποκαλούσε «πρωτοπόρο»

«Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νομίζω ότι ο Μιλέ πίστευε σε κάτι ανώτερο» έγραφε ο Βαν Γκογκ για τον «ζωγράφο των χωρικών» αλλά και έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού. Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου τον τιμά με μια μεγάλη έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το Μοναστήρι του Καρόλου: Το μουσείο του «κομμωτή των σταρ»

Εικαστικά / Κάρολος: O «κομμωτής των σταρ» έχει πλέον δικό του μουσείο στα Χανιά

Το «Μοναστήρι του Καρόλου», ένα ενετικό κτίσμα του 1583 και κατοικία του αυτοδίδακτου δημιουργού από το 1991, έχει μετατραπεί σε ένα μοναδικό καταφύγιο όπου συνυπάρχουν η ιστορία της κομμωτικής, έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών μαζί με μνήμες της Μαρίας Κάλλας, της Μπριζίτ Μπαρντό αλλά και της Μαντάμ Ορτάνς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

Εικαστικά / Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

«Τα έργα του αποθεώνουν την ικανότητα του έρωτα να μας αποσπά από την ιδέα του θανάτου». Και έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε στην αναδρομική έκθεση του Ιδρύματος Γουλανδρή στην Άνδρο, και στην Αθήνα. Όλα σχεδόν, εκτός από το πιο γνωστό του, το οποίο οι επιμελητές απέρριψαν ως «κραυγαλέο»...
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το Fondation Louis Vuitton υποδέχεται 270 έργα του Gerhard Richter σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση

Εικαστικά / Gerhard Richter: «Τώρα που δεν απέμειναν ιερείς ή φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες είναι οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο»

270 έργα ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή ζωγράφους θα εκτεθούν το φθινόπωρο στο Fondation Louis Vuitton σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Εικαστικά / Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Μια διεθνής έκθεση με 241 φωτογραφίες, που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν δει το φως δημοσιότητας και αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της ζωής της πιο διάσημης ζωγράφου του 20ού αιώνα, κάνει στάση το φθινόπωρο στη συμπρωτεύουσα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Έκθεση αφισών στην Ύδρα μιας Ελλάδας ανόθευτης και ταπεινής

Εικαστικά / Πώς διαφήμιζε η Ελλάδα τον εαυτό της στο εξωτερικό από το ’30 έως το ’60;

Μια σειρά αφισών του ΕΟΤ, σε μια έκθεση που φιλοξενείται στην οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, αποκαλύπτει τις πρώτες απόπειρες και τα αρχικά βήματα του ελληνικού τουρισμού, με την υπογραφή σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Εικαστικά / Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Έχει βοσκήσει πρόβατα, έχει πουλήσει κουλούρια και έχει δουλέψει στην οικοδομή, μέχρι που αποφάσισε ότι το μόνο που ήθελε να γίνει είναι καλλιτέχνης. Τελικά, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους και διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες δημιουργούς. Ο πρώην πρύτανης της ΑΣΚΤ είναι άνθρωπος από σπάνια πάστα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Εικαστικά / «Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Μια μεγάλη έκθεση στο Σικάγο εξετάζει την γκέι ταυτότητα ως ιστορικό φαινόμενο μέσα από 300 έργα που δημιουργήθηκαν κυρίως στην περίοδο μεταξύ του 1869, όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η λέξη «ομοφυλόφιλος», και του 1939
THE LIFO TEAM
Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Εικαστικά / Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Σε μια σειρά έργων που παρουσιάζει το θαύμα της ανθοφορίας των λουλουδιών και των φυτών, μια από τις πιο αξιοσέβαστες καλλιτέχνιδες της Σουηδίας στρέφεται σε έναν κόσμο ομορφιάς, γαλήνης και ισορροπίας για να αποκαλύψει αλήθειες για την ανθρώπινη κατάσταση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση που μας ταξιδεύει στις διαχρονικές του συνδέσεις

Εικαστικά / Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση για τις διαχρονικές του συνδέσεις

Μπορεί η σύγχρονη τέχνη να συνομιλήσει δημιουργικά με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά; Στην ΕΦΑ Κυκλάδων πίστεψαν στο «στοίχημα» και έτσι προέκυψε μια έκθεση με ξεχωριστό ενδιαφέρον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ