Comicdom Con Athens - Το πάρτι του Greek geek

Comicdom Con Athens - Το πάρτι του Greek geek Facebook Twitter
0

Comicdom Con Athens - Το πάρτι του Greek geek Facebook Twitter
Aφιέρωμα στον Tintin και τον δημιουργό του για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό

 

Από τα συρτάρια των nerds ως την κορυφή του box office τα κόμικς έχουν διανύσει τα τελευταία χρόνια μια εντυπωσιακή διαδρομή παγκοσμίως. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις μεγαλύτερες εισπράξεις στον πλανήτη Χόλιγουντ τις εξασφαλίζουν πλέον ταινίες που δημιουργούνται «πάνω» σε γνωστούς ήρωες κόμικς.

Αυτές οι εξελίξεις άργησαν κομματάκι να φθάσουν στην Ελλάδα -ως είθισται-, παρ' όλα αυτά παρατηρείται εσχάτως και στη χώρα μας μια άνθηση στον χώρο των κόμικς. Κι αυτό διότι ολοένα και περισσότεροι νέοι δημιουργοί ξεπηδούν δεξιά κι αριστερά, διαθέτοντας μεγάλη ποικιλία σχεδιαστικών στυλ που ξεφεύγουν από τις εμμονές και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Πολλοί δε εξ αυτών καταφέρνουν να «εξάγουν» τις δουλειές τους στο εξωτερικό.

Η σημαντικότερη ίσως εκδήλωση της ελληνικής σκηνής των κόμικς τα τελευταία οκτώ χρόνια είναι το Comicdom Con Athens που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο κτίριο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Το φεστιβάλ περιλαμβάνει προβολές, εκθέσεις, workshops για την τεχνική του σεναρίου και της εικονογράφησης, μπαζάρ ελληνικών καταστημάτων κόμικς και εκδοτικών εταιρειών, παιδικό πρόγραμμα (με ιδιαίτερη έμφαση στην εξοικείωση των παιδιών με τα κόμικς) και φυσικά τα Comicdom Awards, τα βραβεία κόμικς για τους Έλληνες δημιουργούς.

Πρόκειται για μια ευρωπαϊκού επιπέδου διοργάνωση, στην οποία οι άνθρωποι της Comicdom Press (οι οποίοι βρίσκονται πίσω από το φεστιβάλ) καταφέρνουν κάθε χρονιά να συμπεριλάβουν στους διεθνείς προσκεκλημένους τους ηχηρά ονόματα του χώρου. Φέτος θα φιλοξενηθεί ο βετεράνος Βρετανός σεναριογράφος John Wagner, συνδημιουργός, μεταξύ άλλων, του χαρακτήρα Judge Dredd, ο γνωστός Βρετανός σεναριογράφος Jamie Delano («Hellblazer»), ο ταλαντούχος Ιταλός σχεδιαστής Matteo Scalera («Secret Avengers», «Deadpool») και ο ανερχόμενος Τουρκο-αυστριακός σχεδιαστής Mahmud Asrar («Supergirl», «Ultimate comics X-Men»), καθώς και ο Rufus Dayglo («Tank Girl») για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Τρεις Έλληνες καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο φεστιβάλ μιλούν στη LifΟ.


Αλεξία Οθωναίου


 
Τι αγαπάς στα κόμικς;

Μου αρέσει να ακούω και να αφηγούμαι ιστορίες και το κόμικ είναι ένα μέσο αφήγησης. Σου δίνει τη δυνατότητα να σκηνοθετήσεις μια ιστορία, να διαλέξεις τη μορφή που θα δώσεις στους πρωταγωνιστές, να γράψεις το σενάριο, να διαλέξεις τα σκηνικά και να φτιάξεις μια ιστορία που μπορείς να ελέγξεις απόλυτα πώς θα την αφηγηθείς στον αναγνώστη. Βασικά, σου δίνει τη δυνατότητα ως μέσο να δημιουργήσεις έναν ολόκληρο κόσμο.

Τι θα θεωρούσες επιτυχία για την ελληνική σκηνή τη δεδομένη περίοδο;

Το ίδιο που θα θεωρούσα επιτυχία και για τους καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν άλλα μέσα (ζωγραφική, κινηματογράφο, μουσική κ.λπ.). Να φέρουν αλλαγή με την τέχνη τους στην άρρωστη πολιτικά και κοινωνικά Ελλάδα του σήμερα.

Ποια είναι η σχέση των Ελλήνων με την 9η Τέχνη;

Ποια είναι η σχέση του Έλληνα με οποιαδήποτε τέχνη; Το επίπεδο της τηλεόρασης λέει αρκετά για το πολιτισμικό επίπεδο του μέσου Έλληνα. Το κόμικ στην Ελλάδα έχει περιορισμένο κοινό γιατί δεν θεωρείται (ακόμα) «υψηλή» τέχνη, οπότε δεν είναι ευρέως διαδεδομένο στους κύκλους των διανοουμένων, αλλά δεν είναι και αρκετά «ευκολομάσητο» ως μέσο για να το καταναλώσει ο μέσος Έλληνας στον οποίο αναφέρθηκα πριν. Παρ' όλα αυτά, πέρα από το σταθερό κοινό των κόμικς και μια μερίδα φιλότεχνων που ψάχνεται και που θα αγόραζε ένα κόμικ όπως θα αγόραζε ένα βιβλίο ή θα πήγαινε σε μια έκθεση ζωγραφικής, υπάρχει ίσως παραπάνω ενδιαφέρον και περιέργεια για το μέσο τώρα, με αφορμή τις ταινίες που έχουν βγει βασισμένες σε κόμικς. Επίσης υπάρχει ένα νεανικό κοινό από manga fans το οποίο δεν υπήρχε παλιότερα στην Ελλάδα.

Ποιών κόμικς δηλώνεις fan;

Θα αναφέρω ως tribute το πρώτο «ενήλικο» κόμικ που διάβασα και με έκανε να θέλω να διαβάσω και άλλα κόμικς, το «Sandman».


Αποστόλης Ιωάννου


 
Τι θα θεωρούσες επιτυχία για την ελληνική σκηνή τη δεδομένη περίοδο;

Επιτυχία θα ήταν να «τσαμπουκαλευτεί», να πετάξει μακριά και για πάντα οποιαδήποτε «ξενολατρία». Να καταλάβει ότι αυτά που έχει να πει ο Έλληνας δημιουργός κόμικ, και γενικά ο καλλιτέχνης, έχουν ουσία, νόημα και λόγο ύπαρξης χωρίς να χρειάζεται να κοπιάρει τους ξένους για κανέναν λόγο. Να δώσει βήμα σε αυτό που τρέχει στις φλέβες του - το οφείλει στην ιστορία του. Να καταλάβει ότι έχει γεννηθεί δάσκαλος και οδηγός και να αναλάβει τις ευθύνες του, δηλαδή να δείχνει τον δρόμο και στους άλλους λαούς, αντί να παριστάνει ότι είναι τυφλός.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του κόμικ ως μορφής τέχνης και ποια τα μειονεκτήματα;

Το κόμικ διδάσκει, διασκεδάζει, ψυχαγωγεί, εξασκεί τη φαντασία. Άσε που το καλύτερο για μένα είναι ότι με χαλαρώνει. Αν βρεις μειονεκτήματα, πες τα και σ' εμένα.

Πες μου ένα αγαπημένο σου ξένο κόμικ και ένα ελληνικό.

Αγαπημένο ξένο κόμικ είναι το «Κililana Song» του B. Flao και αγαπημένο ελληνικό το «Feathers» του Έκτωρα.


Χρήστος Μαρτίνης


 
Πώς βλέπεις τη σκηνή των κόμικς στην Ελλάδα; Πλησιάζουμε το εξωτερικό; Πώς βλέπεις το μέλλον;

Έχει σίγουρα ενδιαφέρον. Όσο περισσότεροι δημιουργοί, εκδότες, αναγνώστες κ.λπ. παίρνουμε στα σοβαρά αυτό που κάνουμε, τόσο πιο πολύ θα πλησιάζουμε - όσον αφορά στην ποιότητα πάντα.  Για το μέλλον, ελπίζω ότι θα αναγνωρίσουμε όλοι ξανά (εκδότες/δημιουργοί/αναγνώστες) ότι τα κόμικς είναι ένα μέσο αφήγησης ιστοριών όπως είναι η λογοτεχνία, το σινεμά, το θέατρο. Και σε αυτό το μέσο μπορεί να υπάρξει ένα Έγκλημα και Τιμωρία, ένας Πολίτης Κέην ή ένας Κοριολανός. Απλώς πρέπει να του φερθούμε αναλόγως.

Αγαπάνε οι Έλληνες τα κόμικς;

Νομίζω ότι οι περισσότεροι δεν έχουν ανοίξει ποτέ ούτε ένα κόμικ.

Πώς θα χαρακτήριζες το προσωπικό σου στυλ; Σε τι άξονες κινείται η θεματολογία σου;

Προσεγγίζω κάθε ιστορία ως σκηνοθέτης παρά ως σχεδιαστής και ασχολούμαι πρώτα με τον ρυθμό της ιστορίας, τους χαρακτήρες και τις ερμηνείες τους. Μετά έρχονται όλα τα άλλα. Επομένως, το στυλ μου είναι μάλλον «κινηματογραφικό». Όσο για το σχέδιο, φαίνεται τα τελευταία χρόνια να έχω δύο διαφορετικά στυλ που ταιριάζουν σε διαφορετικές ιστορίες. Ένα στυλιζαρισμένο, με παχιά μελάνια και σκληρές γωνίες και ένα που προσπαθεί να γίνει κλασικό μπαρόκ. Τα θέματά μου είναι βίαια. Νομίζω ότι κάθε ιστορία που αξίζει να ειπωθεί αφορά τη μετάβαση από μια κατάσταση σε μια άλλη και σχεδόν πάντα κάτι τέτοιο συνοδεύεται από κάποιας μορφής βία.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ